رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۷
  • الخميس ۱۰ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Thursday 17 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۳
  • کد خبر : 2989
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : نگاهی نو به پالنگان
چند پیشنهاد به مسوولان برای رونق روستای پالنگان؛

نگاهی نو به پالنگان

دهیاری‌ها از مراکز مهم توسعه روستایی به حساب می‌آیند که بدون شک نیازمند توجه ویژه از سوی نهادهای مربوطه می‌باشد. آموزش دهیاران و توسعه دهیاری از تمام جنبه‌ها رمز توسعه و آبادانی روستاها و متعاقب آن بخش وسیعی از جغرافیای ملی است. در این میان مناطقی هستند که به اقتضای شرایط جغرافیایی و جاذبه‌های گردشگری، […]

دهیاری‌ها از مراکز مهم توسعه روستایی به حساب می‌آیند که بدون شک نیازمند توجه ویژه از سوی نهادهای مربوطه می‌باشد. آموزش دهیاران و توسعه دهیاری از تمام جنبه‌ها رمز توسعه و آبادانی روستاها و متعاقب آن بخش وسیعی از جغرافیای ملی است.
در این میان مناطقی هستند که به اقتضای شرایط جغرافیایی و جاذبه‌های گردشگری، مستلزم وجود دهیاری‌های ویژه و کارکنان حرفه‌ای و آموزش دیده می‌باشد. پالنگان به عنوان روستای دارای جاذبه‌های گردشگری یکی از این گونه روستاهاست که می‌بایست یک دهیاری ویژه با امکانات خاص و پرسنل مجرب و تحصیل‌کرده در آنجا مستقر گردد و با حضور مستمر و نظارت همیشگی در توسعه صنعت گردشگری در این گونه نقاط تلاشی جدی کرد. جاذبه‌های طبیعی از جمله حضور رودخانه‌ی تنگی‌ور و کوه‌های سر به فلک کشیده در کنار خانه‌های پلکانی ساخته شده با لاشه‌های سنگ طبیعی و بعضی از آنها به اصطلح خشکه‌چین شده جلوه غیر قابل وصفی به این روستا بخشیده است؛ اما تا حدودی در ورطه فراموشی است که با ارتقای دهیاری آن به دهیاری ویژه و تخصیص امکانات و آموزش پرسنل آن، این بی‌رونقی و رکود رو به پایان خواهد بود. خانه‌های مخروبه که مصالح آن آوار شده‌اند یکی از ضایعه‌های این منظره زیباست که همچون خالی سیاه در صفحه سفید خود نمایی کرده و آلودگی‌های بصری نامطلوب ایجاد کرده است. ترمیم و بازسازی این‌گونه خانه‌ها با اعطای تسهیلات به مالکین آنها و استفاده از آن به عنوان اقامتگاه برای توریست‌ها و بازدیدکنندگان، نه تنها از نازیبایی‌های ایجادی خواهد کاست بلکه جذابیت بسیاری به روستا خواهد بخشید و از طرفی دیگر برای ساکنین این روستا نیز درامد ایجاد می‌کند؛ همین نیز در توسه و آبادانی آن کارساز خواهد شد. با وجود انجام کارهای بسیاری در این روستا از قبیل جاده، ساخت پل، هموار سازی کوچه‌ها و تسطیح مسیر برای بازدیدکنندگان، اما تمامی اینها کافی نبوده و با توجه به پتانسیل بالای این روستا در جذب گردشگر می‌توان در کنار مسیرهای گذری روستا اقدام به کاشت درختان و گل‌های طبیعی زیبایی نمود که بازدید کنندگان در بازگشت به عنوان یک مبلغ نسبت به تبلیغ آن برای سایرین اقدام نمایند و تعداد بیشتری گردشگر به آنجا سفر کنند.
با اینکه چندین رستوان برای تامین غذای گردشگران در آنجا به طبخ ماهی‌های مخصوص پالنگان اقدام می‌کنند اما سلیقه‌ی گردشگران متفاوت بوده و بسیارند کسانی که هیچ علاقه‌ای به صرف غذای ماهی نداشته به همین خاطر ایجاد تنوع در منوی غذایی رستوران‌ها یکی از ضروریات این منطقه‌ی زیبای گردشگری است؛ به شرطی که با استقرار دهیاری ویژه و حضور پرسنل آموزش‌دیده در زمینه گردشگری و فرهنگی تعداد بازدید کنندگان به پالنگان افزایش یابد تا سرمایه‌گذاران نیز با کسب درآمد دلگرم به توسعه‌ی کسب و کار خود بشوند.
کسانی به پالنگان و نقاطی از این دست مسافرت خواهند کرد که تا حدودی دغدغه‌های فرهنگی و گردشگری دارند و از این لحاظ هم حاضر به پرداخت هزینه‌های بازدید از این روستای بسیار دیدنی خواهند بود؛ به همین خاطر اخذ ورودی از بازدید کنندگان بعلاوه هزینه پارکینگ یکی از مهمترین منابع درآمدی این روستاست که می‌تواند در توسعه و آبادانی آن نقش به سزایی داشته باشد. این در حالی‌است که کمتر به اخذ چنین هزینه‌ای اقدام شده و مهمترین منبع کسب درآمد برای آن مورد غفلت قرار گرفته است که انجام چنین اموری مسلزم به کارگیری نیروهای مجرب و آموزش‌دیده در زمینه‌های گردشگری، مردم شناسی، باستان‌شناسی و فرهنگی است. استخدام و آموزش چنین نیروهایی نه تنها در ایجاد اشتغال برای جوانان تاثیرگذار خواهد بود بلکه می‌تواند رمز توسعه پایدار این مناطق نادر توریستی باشد.
علاوه بر این، استفاده از جاذبه‌های صنایع دستی هورامان که سرآمد صنایع دستی کردستان است می‌تواند در ایجاد درآمد و حتی توسعه کالاهای فرهنگی و ارتباطی کمک شایانی به ساکنان این روستا و صنعت گردشگری استان بکند. این در حالی‌است که در مسیر پل، وجود چند مغازه که زیاد هم پررونق نیستند تا حدودی حال و هوای کنار رودخانه‌ی تنگی ور را با چیدن محصولات زیبای مخصوص این منطقه دگرگون کرده‌اند. تبادل فرهنگی با سایر قومیت‌ها و ملیت‌های جهان از طریق فروش محصولات فرهنگی از قبیل لباس زیبای کوردی، کلاش، نمایش رقص و پایکوبی کوردی و نمایش موسیقی محلی زنده در این اماکن می تواند گردشگری را در پالنگان رونقی دوچندان بخشد و خاطره‌ای به یادماندنی در ذهن گردشگران برجای بگذارد.
رودخانه‌ا‌ی زیبا که پالنگان را به دوقسمت تقسیم کرده است به جاذبه‌های گردشگری طبیعی این منطقه جلوه‌ای ویژه بخشیده است اما رودخانه تنگی ور بدون مرغابی و اردک و سایر گونه‌های جانوری، چنگی به دل نمی‌زند؛ این موهبت الهی، بی ناز مانده و تن زیبای مارگونه‌اش در کنار صخره‌ها، عریان به چشم می‌آید. به همین خاطر ایجاد نوآوری و خلاقیت یکی از لازمه‌های تغییر و تحولات عمیق و گسترده در این نقطه از بهشت است.
مهمان‌نوازی‌های مردم کردستان و خونگرمی اهالی خطه سرسبز هورامان زبان‌زد خاص و عام است؛ می‌توان از تمامی این پتانسیل‌ها برای آبادانی پایدار نقطه به نقطه جغرافیای ملی اقدام کرد. در سفر اخیر در مسیر پل که راه بازگشت را در پیش گرفته بودیم، چند تا بستنی خریدیم و در حالی که مشغول خوردن بستنی‌ها بودیم دخترکی زیبا که همچون نگینی قرمز بر پیکر صخره‌های رودخانه تنگی‌ور می درخشید با لهجه‌ی زیبای هورامی گفت: «آهای زنان و مردان بزرگ که دارین بستنی می‌خورین، بیایین برویم خانه». چشمانم پر اشک شده بود که مردمان اینجا، چه صفایی دارند و این سرمایه‌های پنهان و بزرگ چرا به چرخش در نمی‌آید تا دیگر در آنجا شاهد خانه‌های مخروبه و آوار شده نباشیم. امید آنکه در پرتو عنایت مسوولان، دگر بار که به پالنگان آمدیم هیچ زخمی بر پیکر آن نبینیم. از همینجا عاجزانه از استانداری، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، فرمانداری کامیاران و دهیاری روستای پالنگان به همراه مردم شریف و جوانان تحصیل‌کرده تقاضا داریم این گوهر نایاب طبیعی را جلا بخشند و در توسعه و آبادانی آن اراده‌ای ویژه به کار گمارند.

سید عادل قاسمی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.