رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۳
  • کد خبر : 2989
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : نگاهی نو به پالنگان
چند پیشنهاد به مسوولان برای رونق روستای پالنگان؛

نگاهی نو به پالنگان

دهیاری‌ها از مراکز مهم توسعه روستایی به حساب می‌آیند که بدون شک نیازمند توجه ویژه از سوی نهادهای مربوطه می‌باشد. آموزش دهیاران و توسعه دهیاری از تمام جنبه‌ها رمز توسعه و آبادانی روستاها و متعاقب آن بخش وسیعی از جغرافیای ملی است. در این میان مناطقی هستند که به اقتضای شرایط جغرافیایی و جاذبه‌های گردشگری، […]

دهیاری‌ها از مراکز مهم توسعه روستایی به حساب می‌آیند که بدون شک نیازمند توجه ویژه از سوی نهادهای مربوطه می‌باشد. آموزش دهیاران و توسعه دهیاری از تمام جنبه‌ها رمز توسعه و آبادانی روستاها و متعاقب آن بخش وسیعی از جغرافیای ملی است.
در این میان مناطقی هستند که به اقتضای شرایط جغرافیایی و جاذبه‌های گردشگری، مستلزم وجود دهیاری‌های ویژه و کارکنان حرفه‌ای و آموزش دیده می‌باشد. پالنگان به عنوان روستای دارای جاذبه‌های گردشگری یکی از این گونه روستاهاست که می‌بایست یک دهیاری ویژه با امکانات خاص و پرسنل مجرب و تحصیل‌کرده در آنجا مستقر گردد و با حضور مستمر و نظارت همیشگی در توسعه صنعت گردشگری در این گونه نقاط تلاشی جدی کرد. جاذبه‌های طبیعی از جمله حضور رودخانه‌ی تنگی‌ور و کوه‌های سر به فلک کشیده در کنار خانه‌های پلکانی ساخته شده با لاشه‌های سنگ طبیعی و بعضی از آنها به اصطلح خشکه‌چین شده جلوه غیر قابل وصفی به این روستا بخشیده است؛ اما تا حدودی در ورطه فراموشی است که با ارتقای دهیاری آن به دهیاری ویژه و تخصیص امکانات و آموزش پرسنل آن، این بی‌رونقی و رکود رو به پایان خواهد بود. خانه‌های مخروبه که مصالح آن آوار شده‌اند یکی از ضایعه‌های این منظره زیباست که همچون خالی سیاه در صفحه سفید خود نمایی کرده و آلودگی‌های بصری نامطلوب ایجاد کرده است. ترمیم و بازسازی این‌گونه خانه‌ها با اعطای تسهیلات به مالکین آنها و استفاده از آن به عنوان اقامتگاه برای توریست‌ها و بازدیدکنندگان، نه تنها از نازیبایی‌های ایجادی خواهد کاست بلکه جذابیت بسیاری به روستا خواهد بخشید و از طرفی دیگر برای ساکنین این روستا نیز درامد ایجاد می‌کند؛ همین نیز در توسه و آبادانی آن کارساز خواهد شد. با وجود انجام کارهای بسیاری در این روستا از قبیل جاده، ساخت پل، هموار سازی کوچه‌ها و تسطیح مسیر برای بازدیدکنندگان، اما تمامی اینها کافی نبوده و با توجه به پتانسیل بالای این روستا در جذب گردشگر می‌توان در کنار مسیرهای گذری روستا اقدام به کاشت درختان و گل‌های طبیعی زیبایی نمود که بازدید کنندگان در بازگشت به عنوان یک مبلغ نسبت به تبلیغ آن برای سایرین اقدام نمایند و تعداد بیشتری گردشگر به آنجا سفر کنند.
با اینکه چندین رستوان برای تامین غذای گردشگران در آنجا به طبخ ماهی‌های مخصوص پالنگان اقدام می‌کنند اما سلیقه‌ی گردشگران متفاوت بوده و بسیارند کسانی که هیچ علاقه‌ای به صرف غذای ماهی نداشته به همین خاطر ایجاد تنوع در منوی غذایی رستوران‌ها یکی از ضروریات این منطقه‌ی زیبای گردشگری است؛ به شرطی که با استقرار دهیاری ویژه و حضور پرسنل آموزش‌دیده در زمینه گردشگری و فرهنگی تعداد بازدید کنندگان به پالنگان افزایش یابد تا سرمایه‌گذاران نیز با کسب درآمد دلگرم به توسعه‌ی کسب و کار خود بشوند.
کسانی به پالنگان و نقاطی از این دست مسافرت خواهند کرد که تا حدودی دغدغه‌های فرهنگی و گردشگری دارند و از این لحاظ هم حاضر به پرداخت هزینه‌های بازدید از این روستای بسیار دیدنی خواهند بود؛ به همین خاطر اخذ ورودی از بازدید کنندگان بعلاوه هزینه پارکینگ یکی از مهمترین منابع درآمدی این روستاست که می‌تواند در توسعه و آبادانی آن نقش به سزایی داشته باشد. این در حالی‌است که کمتر به اخذ چنین هزینه‌ای اقدام شده و مهمترین منبع کسب درآمد برای آن مورد غفلت قرار گرفته است که انجام چنین اموری مسلزم به کارگیری نیروهای مجرب و آموزش‌دیده در زمینه‌های گردشگری، مردم شناسی، باستان‌شناسی و فرهنگی است. استخدام و آموزش چنین نیروهایی نه تنها در ایجاد اشتغال برای جوانان تاثیرگذار خواهد بود بلکه می‌تواند رمز توسعه پایدار این مناطق نادر توریستی باشد.
علاوه بر این، استفاده از جاذبه‌های صنایع دستی هورامان که سرآمد صنایع دستی کردستان است می‌تواند در ایجاد درآمد و حتی توسعه کالاهای فرهنگی و ارتباطی کمک شایانی به ساکنان این روستا و صنعت گردشگری استان بکند. این در حالی‌است که در مسیر پل، وجود چند مغازه که زیاد هم پررونق نیستند تا حدودی حال و هوای کنار رودخانه‌ی تنگی ور را با چیدن محصولات زیبای مخصوص این منطقه دگرگون کرده‌اند. تبادل فرهنگی با سایر قومیت‌ها و ملیت‌های جهان از طریق فروش محصولات فرهنگی از قبیل لباس زیبای کوردی، کلاش، نمایش رقص و پایکوبی کوردی و نمایش موسیقی محلی زنده در این اماکن می تواند گردشگری را در پالنگان رونقی دوچندان بخشد و خاطره‌ای به یادماندنی در ذهن گردشگران برجای بگذارد.
رودخانه‌ا‌ی زیبا که پالنگان را به دوقسمت تقسیم کرده است به جاذبه‌های گردشگری طبیعی این منطقه جلوه‌ای ویژه بخشیده است اما رودخانه تنگی ور بدون مرغابی و اردک و سایر گونه‌های جانوری، چنگی به دل نمی‌زند؛ این موهبت الهی، بی ناز مانده و تن زیبای مارگونه‌اش در کنار صخره‌ها، عریان به چشم می‌آید. به همین خاطر ایجاد نوآوری و خلاقیت یکی از لازمه‌های تغییر و تحولات عمیق و گسترده در این نقطه از بهشت است.
مهمان‌نوازی‌های مردم کردستان و خونگرمی اهالی خطه سرسبز هورامان زبان‌زد خاص و عام است؛ می‌توان از تمامی این پتانسیل‌ها برای آبادانی پایدار نقطه به نقطه جغرافیای ملی اقدام کرد. در سفر اخیر در مسیر پل که راه بازگشت را در پیش گرفته بودیم، چند تا بستنی خریدیم و در حالی که مشغول خوردن بستنی‌ها بودیم دخترکی زیبا که همچون نگینی قرمز بر پیکر صخره‌های رودخانه تنگی‌ور می درخشید با لهجه‌ی زیبای هورامی گفت: «آهای زنان و مردان بزرگ که دارین بستنی می‌خورین، بیایین برویم خانه». چشمانم پر اشک شده بود که مردمان اینجا، چه صفایی دارند و این سرمایه‌های پنهان و بزرگ چرا به چرخش در نمی‌آید تا دیگر در آنجا شاهد خانه‌های مخروبه و آوار شده نباشیم. امید آنکه در پرتو عنایت مسوولان، دگر بار که به پالنگان آمدیم هیچ زخمی بر پیکر آن نبینیم. از همینجا عاجزانه از استانداری، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، فرمانداری کامیاران و دهیاری روستای پالنگان به همراه مردم شریف و جوانان تحصیل‌کرده تقاضا داریم این گوهر نایاب طبیعی را جلا بخشند و در توسعه و آبادانی آن اراده‌ای ویژه به کار گمارند.

سید عادل قاسمی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...