رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۲ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 23 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۱
  • کد خبر : 3065
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : دکل‌های مخابراتی چالش‌ها و راهکارها

هر سکونت‌گاه شهری با برنامه زمانبدی خاصی از عمر شهر، طرح‌های هادی، جامع و تفضیلی، تهیه و ترسیم می‌گردد که در آن با مطالعاتی جامع، مطابق ضوابط و قوانین کاربری زمین‌های محدوده قانونی شهر تعیین می‌گردد و زمین‌هایی با کاربری همچون تاسیسات گنجانده می‌شود و اداراتی مانند شرکت مخابرات، برق و… طی برنامه‌های توسعه‌ای خود، […]

هر سکونت‌گاه شهری با برنامه زمانبدی خاصی از عمر شهر، طرح‌های هادی، جامع و تفضیلی، تهیه و ترسیم می‌گردد که در آن با مطالعاتی جامع، مطابق ضوابط و قوانین کاربری زمین‌های محدوده قانونی شهر تعیین می‌گردد و زمین‌هایی با کاربری همچون تاسیسات گنجانده می‌شود و اداراتی مانند شرکت مخابرات، برق و… طی برنامه‌های توسعه‌ای خود، موظف به تملک آن مکان‌ها هستند. طبق برسی‌های انجام شده توسط نگارنده، بالغ بر ۱۰۰ دکل مخابراتی در سطح شهر سنندج وجود دارد که بیش از ۹۵٪ آنها در کاربری مغایر با تاسیسات، استقرار یافته و فاقد مجوز قانونی است که نشانه‌هایی از بی‌ثباتی، عدم وجود استقلال رای، تضاد اعمال قانون، عدم بهاء به علم و مطالعات در بدنه نظام مدیریتی کوردستان است. اکثر شهرداری‌ها به طور دقیق و موشکافانه پرونده تخلفات ساختمانی پیرزن یا پیرمردی که ۱۰ سانتیمتر در ساخت بنا تخلف نموده را بررسی و تا مرز تخریب اعمال قانون می‌کنند، اما جرئت رویارویی با دستگاه‌های اجرایی متخلف را ندارند. انگار اعمال ماده ۱۰۰ فقط برای قشر بدون حامی و ضعیف وضع و ابلاغ شده است و مشمول دستگاه‌های اجرایی نمی‌باشد! استقرار و نصب بدون مجوز بیش از ۹۵ دکل در شهر سنندج را چه کسی پاسخگوست؟ آن‌هم در کاربری متضاد، در حیاط منازل مسکونی، پارک‌ها، حیاط ادارت، مدارس و… اگر شهرداری توان مقابله و هدایت صحیح را ندارد پس دستگاه‌های نظارتی کجایند؟
اکثر کارکنان دستگاه‌های نظارتی قطعاً در مناطق مسکونی شهری زندگی می‌کنند و رشد قارچ‌گونه دکل‌ها را دیده‌اند، این شیوه از عدالت در مدیریت و نظارت، تا کی ادامه دارد؟ آیا از نتایج و اثرات مخرب بر سلامت شهروندان مناطق مسکونی هم‌جوار با چنین دکل‌هایی مطلع هستند؟ به دلیل تخصصی بودن موضوع به گفتگو با یکی از اساتید محترم هیئت علمی با درجه دکتری تخصصی مخابرات دانشگاه کردستان پرداختم، ایشان موضوع را بسیار خطرناکتر از تصور اینجانب ارزیابی کردند و شعاع تاثیر مخرب آن را گاهاً بیش از ۲۰۰ متر اعلام نمودند. با یکی از شهرداران شهر کوچکی نیز گفتگوی مختصری داشتم که دلیل عدم جلوگیری از نصب دکل‌های مخابراتی در بافت مسکونی را صرفه اقتصادی شرکت مخابرات و شرکت‌های مشابه مخصوصاً بحث حراست از آن اعلام کردند. شرکتهای خدماتی مخابرات، معمولا سعی می‌کنند حیاط مسکونی فردی صاحب نفوذ را برای استقرار و نصب اختیار کنند (با پیشنهاد اخذ مبلغ ماهیانه که کمتر از مبلغ حراست دکل در کاربری تاسیساتی است) تا به دلیل خصوصی بودن حریم ورود کارکنان شهرداری به محل در هنگام ساخت و نصب، شهرداری با چالش قانونی مواجه شود و نتواند از نصب دکل‌ها جلوگیری کند و پس از نصب تنها بردن موضوع به کمسیون ماده صد ممکن خواهد بود. این اقدام هم معمولا در شهرهای کوچک به دلیل نیاز مردم به آنتن‌دهی مخابراتی با مخالفت کل اعضای کمسیون (نمایندگان قوه قضایه، وزارت کشور و شورای شهر) مواجه شده است، ساماندهی چنین مشکلی به پشتوانه‌های بیشتر و حمایت دستگاه‌های نظارتی از شهرداری نیاز دارد.
علی‌رغم موضوعات فوق، شهرداری‌ها غافل از درآمد قابل ملاحظه ناشی از نصب و استفاده دکل‌ها در استان هستند به طوری که در بررسی‌های به عمل آمده، این امر در لایحه عوارضی هیچ‌کدام از شهرداری‌های استان قرار نگرفته و وجه ده‌ها میلیارد تومانی ناشی از عوارض این دکل‌ها از شرکت مخابرات و شرکت‌های مشابه اخذ نشده است (مثلاً هزینه تشعشع که به صورت ماهیانه باید دریافت شود، هزینه تغییر کابری، هزینه مجوز ساخت و نصب و هزینه‌های اجاره ماهیانه در صورت نصب در زمین‌های متعلق به شهرداری)
موضوعات مطروحه را می‌توان به سه بخش مرتبط با ۱- سلامت، ۲- مکان‌یابی و زیبایی شهر ۳- قربانی شدن منافع شهرداری‌ها به نفع شرکت‌های مخابرات، ایرانسل و… که هیچ خدمات رسانی رایگانی مانند شهرداری‌ها برای شهر ندارند دسته‌بندی کرد و در راستای ساماندهی آنان پیشنهادات ذیل به شهرداری‌ها، دفتر امور شهری استانداری و معاونت عمرانی استانداری ارائه می‌گردد.
۱- جمع‌آوری اطلاعات لازم از شهرداری‌ها توسط دفتر امور شهری (اطلاعاتی مانند مشخص کردن کروکی دقیق هر دکل در منطقه یا سطح شهر مستند به گرفتن عکس از موقعیت، اعلام مجوزدار بودن یا نبودن آن و اعلام مغایرت کاربری و…)
۲- در اختیار قراردادن اطلاعات مربوطه جهت بررسی میزان تاثیر مخرب بر ساکنین توسط گروه مهندسی برق – مخابرات دانشگاه کردستان (در قالب قرارداد مطالعاتی) تا دکل‌های بحرانی مشخص گردد.
۳- با ابلاغ اعلام نظرها برای هر شهر یا منطقه، شهرداری‌ها، کل دکل‌های فاقد مجوز را به کمسیون ماده صد ارجاع دهند تا دستور قلع بنای دکل‌های بحرانی اخذ شود و دکل‌های غیر بحرانی مغایر با کاربری جریمه گردد (با احتساب کل بدهی‌های پرداخت نشده مخابرات به شهرداری تا کنون و همچنین هزینه قابل توجه ناشی از تغییر کاربری). قطعا با اخذ مبالغ یاد شده، وضعیت مالی بحرانی شهرداری سنندج بهتر خواهد شد.
۴- در لایحه عوارضی جدید، کلیه عوارض مرتبط با دکل‌ها، پیش‌بینی و درج گردد؛ از جمله هزینه ماهیانه عوارض تشعشع و… نمونه موردی موفق را می‌توان شهرداری شبستر در استان آذربایجان شرقی نام برد که تا کنون توانسته کلیه حق و حقوق شهرداری را از شرکت مخابرات دریافت کند.
موضوع فوق صرفا به دکل‌های مخابراتی پرداخته، متاسفانه دکل‌های فشارقوی برق مخرب بر سلامت نیز در تعدادی از محله‌های مسکونی سنندج و بافت مسکونی تعدادی دیگر از شهرهای استان کردستان بدون لحاظ آیین نامه‌های مرتبط با حریم و منطقه مسکونی وجود دارد که نیاز به بررسی و تجدید نظر دارد.

هیوا حسینی- فارغ التحصیل دانشگاه علم و صنعت ایران

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...