رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۳۲
  • کد خبر : 3071
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : سرمایه اجتماعی

سرمایه اجتماعی مفهومی در جامعه‌شناسی است که در تجارت، اقتصاد، علوم انسانی و بهداشت عمومی جهت اشاره به ارتباطات درون و مابین گروهی از آن استفاده می‌شود. اگر چه تعاریف مختلفی برای این مفهوم وجود دارد اما در کل سرمایه اجتماعی به عنوان نوعی “علاج همه مشکلات” جامعه مدرن تلقی شده است (پورتر، آی، ۱۹۹۸). […]

سرمایه اجتماعی مفهومی در جامعه‌شناسی است که در تجارت، اقتصاد، علوم انسانی و بهداشت عمومی جهت اشاره به ارتباطات درون و مابین گروهی از آن استفاده می‌شود. اگر چه تعاریف مختلفی برای این مفهوم وجود دارد اما در کل سرمایه اجتماعی به عنوان نوعی “علاج همه مشکلات” جامعه مدرن تلقی شده است (پورتر، آی، ۱۹۹۸). مقاله ال جی هانیفان در سال ۱۹۱۶ در مورد حمایت‌های محلی از مدارس روستایی یکی از اولین موارد استفاده از عبارت “سرمایه اجتماعی” در اشاره به همبستگی اجتماعی و سرمایه‌گذاری فردی در جامعه است. امروزه در کنار سرمایه‌های انسانی و اقتصادی، سرمایه دیگری به نام سرمایه اجتماعی نیز مورد توجه قرار گرفته است. در واقع، سرمایه اجتماعی را می‌توان در کنار سرمایه‌های اقتصادی و انسانی، بخشی از ثروت ملی به حساب آورد که بستر مناسبی برای بهره‌برداری از سرمایه انسانی و فیزیکی (مادی) و راهی برای نیل به موفقیت قلمداد می‌شود. تعریف عمومی که از سرمایه اجتماعی می‌توان داشت بدین گونه است: سرمایه اجتماعی عبارت است از یک ظرفیت که هماهنگی و همکاری را در جامعه و گروه، تسهیل می‌کند. در واقع می‌توان سرمایه اجتماعی را یک مفهوم مرکب که دارای سه بعد؛ ساختار، محتوا و کارکرد است، تلقی‌کرد که ساختار اجتماعی آن، همان شبکه ارتباطات اجتماعی است و محتوای آن، عبارت است از اعتماد و هنجارهای اجتماعی و کارکرد آن نیز عمل متقابل اجتماعی؛ از این رو سرمایه اجتماعی، یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های رشد و توسعه هر جامعه‌ای به شمار می‌آید. مفهوم سرمایه اجتماعی در برگیرنده مفاهیمی همچون اعتماد، همکاری و همیاری میان اعضای یک گروه یا یک جامعه است که نظام هدفمندی را شکل می‌دهند و آنها را در جهت دستیابی به هدف‌های ارزشمند هدایت می‌کند. از این رو شناخت عوامل موثر در تقویت یا تضعیف سرمایه اجتماعی می‌تواند در گسترش ابعاد سرمایه اجتماعی کمک کرده و موجب افزایش عملکرد اجتماعی و اقتصادی افراد در جوامع شود. تحقیقات نشان می‌دهد که این پدیده تاثیر قابل توجهی در اقتصاد و توسعه کشورهای مختلف دارد. سرمایه اجتماعی را می‌توان حاصل پدیده‌های ذیل در یک سیستم اجتماعی دانست که عبارتند از( علوی، ۱۳۸۰):
– اعتماد متقابل
– تعاملات اجتماعی
– گروه های اجتماعی
– احساس هویت جمعی و گروهی
– احساس وجود تضویر مشترک از آینده
– کار تیمی
مفهوم سرمایه، نشان می‌دهد که سرمایه اجتماعی مانند سرمایه انسانی یا سرمایه اقتصادی ماهیتی زاینده و مولد دارد؛ یعنی انسان را قادر می‌سازد ارزش ایجاد کند، کارها را انجام دهد، به اهدافش برسد، ماموریت‌هایش را در زندگی به اتمام برساند. در واقع پژوهشگرانی که بر جنبه منفعت عمومی سرمایه اجتماعی تاکید دارند آن را ویژگی یک واحد اجتماعی می‌دانند، بر مطالعه آن در سطوح میانی و کلان توجه دارند و بر طبیعت ثانوی منافع فردی تاکید می ورزند.
مزایا و معایب سرمایه اجتماعی:
بسیاری از نظریه‌پردازان، مزایای متعددی برای سرمایه اجتماعی بر شمرده‌اند. در اینجا نظر کوهن و پروساک مطرح می‌شود:
– مشارکت بهتر در دانش، به علت ایجاد روابط اعتماد، چارچوب‌های مرجع مشترک و اهداف مشترک
– هزینه اجرای کمتر، به علت سطح بالای اعتماد و روح همکاری
-کاهش میزان ترک خدمت کارکنان
– انسجام عملی بیشتر
کوهن و پروساک اعتقاد دارند که افزون بر آثار ثبت شده؛ تعهد، همکاری، وفاداری، استمرار و حتی ایثار از مزایای مهم سرمایه اجتماعی‌اند.
بر اساس نظر بانک جهانی، سرمایه اجتماعی می‌تواند آثار زیان بخشی در جامعه داشته باشد.” سرمایه اجتماعی می‌تواند نوعی فشار، درون سازمان یا بین سازمان‌ها و حکومت ایجاد کند. کارتل‌ها نتیجه سرمایه اجتماعی‌اند، وقتی گروهی از شرکت‌ها به هم ملحق می‌شوند تا قیمت‌های بیشتری برای کالاهای خود تعیین کنند. از بین بردن رقابت برای شرکت‌های تبانی‌کننده خوب است، اما برای مشتریان وحشتناک است.”
کوهن و پروساک موضوع « پیوندهای کور» یا جنبه تاریک سرمایه اجتماعی را نیز مطرح می‌کنند و اعتقاد دارند همان‌طور که سرمایه اجتماعی اعضای گروه را وادار می‌کند کارهای مفید با هم انجام دهند، می‌تواند آنها را به کارهای متعصبانه، انفرادی، کوته‌فکرانه، بدبینانه نسبت به افراد خارج از گروه و حتی گمراه کننده وادار کند. تنها ارزش مشترک و جهان‌بینی مشترک، کیفیت، عقلانیت و سودمندی گروه را تضمین نمی‌کند.
نتیجه گیری و پیشنهاد:
با ایجاد ارتباط میان سطوح خرد، میانی و کلان اجتماعی، جامعه در فضای لازم و مناسب برای تولید سرمایه اجتماعی قرار می‌گیرد. سرمایه اجتماعی دو کار ویژه اساسی دارد؛ یکی تقویت شبکه‌های روابط اجتماعی و دیگری تسهیل فرایند گردش امور؛ نتیجه این دو کار ویژه، کارآمدی و افزایش این سرمایه است تا بتواند کاهش هزینه‌های فعالیت را در پی داشته باشد. این بحث مهمی درباره سرمایه اجتماعی است. کلمن جامعه‌‌شناس معروف آمریکایی است که تاثیرات عمده‌ای بر مطالعات آموزش و پرورش داشته است. او سرمایه اجتماعی را به عنوان پلی بین اقتصاد و جامعه شناسی به کار می‌گیرد. از نظر کلمن، سرمایه اجتماعی نمایانگر منبعی است از انتظارات دو طرفه و بنابراین با شبکه‌های گسترده‌تر ارتباطات، اعتماد و ارزش‌های مشترک، بالاتر از افراد قرار می‌گیرد. کلمن از سرمایه اجتماعی برای تبیین تفاوت‌ها در زندگی افراد استفاده کرد. برای کلمن سرمایه اجتماعی ملموس است و در ساختار روابط میان کنشگران افزایش‌می یابد. او سرمایه اجتماعی را نوعی کالای عمومی می‌دانست که گرچه به دست کسانی که آن را تشخیص می‌دهند ایجاد می‌شود ولی منافع آن شامل تمام اجزای ساختار است. نتیجه این که مفهوم سرمایه اجتماعی را می‌توان فرارشته‌ای دانست که به عنوان پلی بین اقتصاد و جامعه شناسی است. در عین حال وجود سرمایه اجتماعی شرط لازم و نه کافی برای نتیجه‌بخشی سرمایه‌ها و سیاست‌های اقتصادی است و زمینه را برای رشد و توسعه اقتصادی فراهم می‌کند. در این نوشتار سعی‌شد تا مفهوم سرمایه اجتماعی و پیشینه آن تبیین شود. در این زمینه نشان داده شد که سرمایه اجتماعی، در مقایسه با دو نوع دیگر سرمایه (قتصادی و انسانی) نقش اساسی‌تری در تسهیل و به جریان‌انداختن فعالیت‌های اقتصادی بازی می‌کند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...