رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۰
  • کد خبر : 3141
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تعطیلی تنها کارخانه تولید بستنی کردستان

جمال ساعدی: روند کار به سمت مطرح شدن ایران به عنوان تولیدکننده بستنی مرغوب و بی‌نظیر می‌رفت و داشتیم تبدیل به یکی از منابع درآمد ارزی کشور می‌شدیم؛ برای دستیابی به افق مورد نظر نیاز به تسهیلات بانکی پیدا نمودیم که در جریان تقدیم درخواست متوجه وجود موانع ناشی از کارشکنی کارشناسان، بهانه‌جویی مدیران بانکی و کم تحرکی مدیریت استان برای حل مشکلات شدیم.

سال‌هاست صاحب نظران توسعه و سرمایه‌گذاران از طرق مختلف به ویژه از طریق رسانه‌ها فریاد از تبعیض در توسعه و بی‌تفاوتی مسئولین کشوری و استانی در قبال توسعه همه جانبه و پایدار کردستان می‌زنند و نظام حاکمیت و دولت را برای برداشتن این رویه‌های نامناسب از روند توسعه به یاری می‌طلبند اما شواهد، حکایت از بی‌توجهی به این فریادها دارد که در جای خود انتقادات و اعتراضاتی را برانگیخته و در جاهایی نیز رنگ و بوی سیاسی به خود می‌گیرد که اگر این روند ادامه یابد بدون شک باعث آسیب‌دیدگی وحدت و امنیت ملی خواهد شد.
اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ بود که مردم کردستان شاهد سوار شدن کارگران بر مینی‌بوس‌های کارخانجات نساجی، شاهو، پوشاک و چند واحد تولیدی می‌شدند که نشان می‌داد این استان هم جایی در روند توسعه دارد اما در چند سال بعد، همین مردم شاهد تعطیلی تمام واحدهای مذکور، بیکار شدن کارگران و افزودن آنان به خیل بیکاران استان شدند.
علل زیادی برای این فاجعه ذکر می‌شود که سوء مدیریت، قاچاق و بی‌تفاوتی دولت در صدر این علل قرار دارد که در آن زمان به علت به هم ریختن نظام مدیریت توسعه ناشی از انقلاب و سپردن مدیریت خرد و کلان به افراد تازه کار فاقد تجربه، کمی توجیه داشت اما امروز که کشور وارد دهه چهارم بعد از انقلاب شده و کوردها وفاداری خود به تمامیت ارضی و وحدت ملی را به اثبات رسانده‌اند دیگر نمی‌توان قبول کرد که علل مذکور باز هم بر روند مدیریت توسعه حکم فرما باشد.
در حالی که نظام مدیریت کشور وارد دهه چهارم بعد از انقلاب شده و بدنه کارشناسی و مدیریت کشور مملو است از تجارب داخلی و خارجی، چگونه می‌توان قبول کرد که باز هم سوء مدیریت، عدم همکاری بانک‌ها و بی تفاوتی مدیریت ارشد کشوری و استانی تاوان بر دست روند توسعه و اشتغال بگذارد.
پس اگر عده‌ای منتقد داخلی و خارجی گفتند که در نظام مدیریت و توزیع منابع توسعه، تبعیض وجود دارد نباید آنها را به تبلیغ بر علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و اقدام بر علیه نظام متهم کرد زیرا شواهد این را نشان می‌دهد و برای اثبات می‌توان به مقایسه توزیع منابع توسعه مثل سرمایه گذاری دولت، اختصاص یارانه‌های تولید، اجرای بسته‌های حمایتی و انتصاب مدیران دستگاههای مرتبط استناد کرد.
چهار دهه است که صاحب‌نظران و سرمایه‌گذاران فریاد می‌زنند که نظام اداری مناطق کردنشین پذیرای سرمایه‌گذاری نیست و فریاد می زنند که این بخش از میهن در تامین زیرساخت‌ها و توزیع منابع توسعه، مورد تبعیض قرار گرفته اما هر بار دولت با مدلی وعده می‌دهد و عمل نمی‌کند و وضعیت همچنان در روند توسعه کردستان اخلال ایجاد می‌کند و سرمایه‌گذار را یا فراری می‌دهد یا ورشکست.
همه می‌بینیم که چگونه بدنه پیمانکاری و سرمایه‌گذاری این مناطق با رکود، تعدیل و تعطیلی مواجه هستند و امروزه شاهد تعطیل بودن بیش از ۷۰ درصد واحدهای تولیدی این بخش از پیکره وطن هستیم و وقتی از صاحبان این واحدها علت را می‌پرسی همه می گویند زیرساختها تامین نمی‌شود، بانک‌ها همکاری نمی‌کنند و دولت راهکارهای خروج از این وضعیت را اجرا نمی‌کند.
برای نمونه می‌توان به درد دلهای سرمایه‌گذار کارخانه بستنی «عسل» استناد کرد که هفته گذشته در گفت‌وگو با رسانه‌ها مطرح کرد.
مهندس جمال ساعدی با اشاره به اهداف اجرای طرح بزرگ بستنی عسل و گاوداری ۱۰۰۰ راسی برکت گفت: یکی از آرزوهای اصلی من مشارکت در توسعه کردستان، تقویت بدنه تجارب فرهنگ تولید و ایجاد اشتغال در این استان است و در این راستا از هیچ تلاشی دریغ ننموده‌ام که فاز اول کار را در سال ۸۶ با ایجاد کارخانه بستنی عسل شروع کردم و افق دید را بر مبنای ایجاد ۱۰۰۰ شغل برای نیروی انسانی کردستان گذاشتم و بعدا بنیاد برکت در یک حرکت توسعه‌گرایانه وارد این سرمایه‌گذاری شد که در جای خود کمکی بزرگ به روند توسعه کردستان بود که باید همه قدردان آن باشیم.
وی افزود: تجارب شخصی در تولید بستنی و عشق نیروی کار شاغل در این کارخانه سبب رونق گرفتن تولید و ارتقاء مرتب کیفیت گردید به طوری که در مدتی کوتاه محصول ما تبدیل به یکی از برندهای معتبر بازار شد که علاوه بر تامین نیاز داخلی بستنی مرغوب به چند  کشور صادر می‌کردیم که برخی از این کشورها خود دارای برندهای معتبر بستنی بودند اما ما گوی سبقت را از آنان ربودیم.
ساعدی تصریح کرد: روند کار به سمت مطرح شدن ایران به عنوان تولید کننده بستنی مرغوب و بی‌نظیر می‌رفت و داشتیم تبدیل به یکی از منابع درآمد ارزی کشور می‌شدیم و برای دستیابی به افق مورد نظر نیاز به تسهیلات بانکی پیدا نمودیم که در جریان تقدیم درخواست متوجه وجود موانع ناشی از کارشکنی کارشناسان، بهانه‌جویی مدیران بانکی و کم تحرکی مدیریت استان برای حل مشکلات شدیم.
این سرمایه گذار با بیان برخورد نامناسب با درخواست تسهیلات اظهار کرد: سال ۹۴ مصوبه اختصاص ۴۰ میلیارد تومان تسهیلات از محل صندوق توسعه ملی را به ما ابلاغ کردند که تا کنون در کش و قوس بهانه‌جویی‌های بانکی گرفتار شدیم و اعلام کردیم که اگر ۱۰ میلیارد تومان هم بدهند بازهم ما را سر پا نگه می‌دارد و با این مبلغ ۵۰۰ نفر را مشغول کار می‌کنیم که با این اوصاف از پیگیری کار مایوس شده‌ایم.
وی افزود: کارخانه بستنی عسل را تا کنون با آورده خودمان که تمام دار و ندار خانواده بود سر پا نگه داشته‌ایم و امروز دیگر این هم جوابگوی نیاز مالی کارخانه نبوده و از ابتدای امسال ناچار به تعطیل کارخانه شده و ۱۲۰ نفر نیروی کار بیکار شدند و بزرگترین ضربه را روند توسعه کیفی و اعتبار تولیدی کشور متحمل شد زیرا این کارخانه داشت ایران را به سوی بهترین برند بستنی دنیا می‌برد و سالیانه حجم عظیمی ارز وارد می‌نمود.
ساعدی تصریح کرد: تمام کارشناسانی که در دادن تسهیلات به این کارخانه کارشکنی کردند و تمام مسئولینی که در این راستا کوتاهی نمودند این را بدانند که باید در دادگاه عدل الهی و دادگاه وجدان انسانی و منافع ملی پاسخگو باشند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...