رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۴ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Monday 21 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۸:۴۰
  • کد خبر : 3152
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چک‌های سفید بی‌محل از حساب اعتماد مردم کردستان را چه کسی پاس می‌کند؟
نگاهی به وعده‌های انتخاباتی ستاد روحانی در کردستان؛

چک‌های سفید بی‌محل از حساب اعتماد مردم کردستان را چه کسی پاس می‌کند؟

دوازدهمین دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی آغاز شد و با برگزاری مراسم تنفیذ و تحلیف رسماً دولت دوازدهم شروع به کار کرد و اخیراً نیز با معرفی وزرا و معاونین رئیس جمهور، ساختار دولت دوازدهم مشخص گردید که متاسفانه کُردها در این بین هیچ سهمی نارند و جواب اعتماد و حمایت کُردها از روحانی، به […]

دوازدهمین دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی آغاز شد و با برگزاری مراسم تنفیذ و تحلیف رسماً دولت دوازدهم شروع به کار کرد و اخیراً نیز با معرفی وزرا و معاونین رئیس جمهور، ساختار دولت دوازدهم مشخص گردید که متاسفانه کُردها در این بین هیچ سهمی نارند و جواب اعتماد و حمایت کُردها از روحانی، به بدترین وجه ممکن داده شد.
در تحلیل تاریخی جریانات ده روز اخیر بایسته است اندکی به عقب، یعنی آغاز سال ۹۶ برگردیم؛ زمانی که بحث انتصاب رئیس ستاد روحانی در کردستان داغ بود. اصلاح طلبان از کوچک و بزرگ، پایتخت نشین و روستا نشین و… همه دل در گرو پیروزی روحانی نهادند تا بتوانند ایشان همچنان رئیس جمهور بماند که چنین نیز شد؛ اما با مرور اتفاقات و مباحث آن روزها می‌توان به راحتی دلایل رفتار دولتمردان و مسئولین را در مراسم تحلیف و معرفی وزرا به خوبی مشاهده کرد. پانزدهم فروردین ماه سال جاری که رئیس ستاد دکتر روحانی در کردستان تقریباً مشخص شده بود، متنی را تحت عنوان «ما نیز مطالباتی داریم…» در فضای مجازی و رسانه‌ای منتشر نمودند که به خوبی مطالبات کُردها و اهل تسنن را ذکر شده بود و پذیرش مسئولیت ستاد آقای روحانی و یا احیاناً حمایت از هر کاندیدایی دیگر را منوط به پذیرش ۱۱بند ذکر شده نموده بودند که جای بسی خرسندی و شعف بود که به راستی ما نیز مطالباتی داریم. اما پس از گذشت چند روزی حکم مسئولیت ستاد روحانی در کردستان به ایشان داده شد و معلوم نشد که آیا رئیس جمهور و یا مسئولین ستاد مرکزی ستاد روحانی، اصلاً به مرقومه ایشان توجهی داشته‌اند و یا پاسخی داده‌اند یا خیر؟ که بنده در آن زمان نیز به صراحت خواستار پاسخگویی مسئول ستاد روحانی در کردستان بودم که متاسفانه ایشان هیچ‌گونه پاسخی ندادند و به صراحت عدم پاسخگویی دولتمردان به مرقومه ایشان را توهین قلمداد نموده و چنین روزی را نیز پیش‌بینی نمودم که هیچ توجهی به کُردها و اهل سنت در کابینه نخواهد شد، چرا که وقتی برای پذیرش مسئولیتی شرط و شروطی گذاشته شود و دیگری وقعی به آن ننهد و پاسخی به شروط و مطالبات ندهد طبیعی است در آینده نیز نمی توان مدعی مطالبه‌گری از دولت و بیان حق و حقوق مردم بود.
اردیبهشت ۹۶ و تب داغ انتخابات در سراسر ایران و حضور گسترده مردم در پای صندوق‌های رأی و نیز وعده‌های بسیار مسئولین ستادهای دکتر روحانی در سراسر استان و برگزاری جشن‌ها و بهره‌مندی از تمام قدرت‌های دولتی و خصوصی و مایه گذاشتن از بزرگانی همچون مرحوم مهندس ادب نماینده جاوید سنندج، باعث شد که مردم کردستان به این وعده‌ها که از زبان کسانی جاری می‌شد که خود را دلسوز و شیفته استان دانسته و بنده نیز در دلسوزی برخی از آنان شکی ندارم، اعتماد نموده و کردستانی‌ها به عنوان استان دوم با ۷۳درصد رأی به روحانی توانستند نقش به‌سزائی در پیروزی ایشان داشته باشند و به تبع آن، آرای اهل سنت ایران نیز به سبب وعده‌های دکتر روحانی و تیم همراهش مبنی بر اجرای بیانیه شماره ۳ اقوام و مذاهب و نیز همراهی مولانا عبدالحمید، پیروزی روحانی را قطعی نمود. اما متاسفانه پس از پییروزی دکتر روحانی و برگزاری جشن‌ها و عکس گرفتن‌ها و… مطالبات کُردها فراموش شد و تدوین راهبردها و استراتژی‌های مطالبه‌گری ما کُردها و اهل سنت همواره در محاق منافع حزبی و یا شخصی به تارج رفته و یا ندانسته و نتوانسته‌اند منافع مردم کردستان و اهل سنت را در راستای منافع ملی تعریف نموده و مطالبه‌گران واقعی مردم کردستان باشند و اینگونه شد که حتی یک نفر از بزرگان اهل سنت و یا زحمتکشان ستادهای روحانی در مناظق کردستان و یا اهل سنت به مراسم تحلیف دعوت نشدند و تاسف بارتر از آن، اینکه در معرفی کابینه هیچ اثری از توانمندان کُرد و یا اهل سنت مشاهده نگردید و دکتر روحانی و تیم همراه ایشان، گناه را به گردن دیگران انداخته و خود را بَری از بی توجهی نمودند که دیگران نمی‌گذارند ما وزیر کُرد و یا سنی معرفی نمائیم؛ اما سوال اینست که آیا نمی شد یکی از معاونت‌های جدید ریاست جمهوری از جمله معاونت حقوق شهروندی را به یکی از کُردهای سنی لایق و توانمند بسپارید تا کُردها نیز در این وفاق ملی، خود را سهیم در دولت دانسته و به اعتماد و سرمایه‌های آنان لطمه‌ای وارد نمی‌شد؟
البته پیگیری این موارد، می‌بایستی توسط اطلاح‌طلبان کُرد مرکر نشین و یا مسئولین ستاد روحانی در کردستان و یا احزاب اصلاح طلب- البته شاید در شرایطی که منافع شخصی‌اشان به خطر نیفتد- پیگیری می‌شد که متاسفانه هیچیک از آنان توان و قدرت لابیگری و مطالبه‌گری حقوق اصلی و اساسی کُردها که همانا سهیم بودن در تصمیم‌گیری و اداره کشوردر سطح کلان است را نداشتند و نمایندگان مجلس نیز در این وادی نتوانستند همچون سایر استانها، در سهم خواهی خویش از قدرت به منظور توسعه کردستان به خوبی عمل کنند و واکنش چندانی از آنان نیز مشاهده نشد و اعتماد و اعتقاد مردم نسبت به مشارکت در تصمیم گیری های کلان کشور بیش از پیش کمتر شده و سرمایه‌های بزرگ اجتماعی را ـ که کُردها به خوبی دارای آن هستند ـ از بین برده و مایه یاس و ناامیدی در دولت امید گردند و در آتیه نیز بلاهایی از این دست بیشتر نازل شده و روز به روز جوانان و مدیران توانمند کُرد سنی چه در سطح ملی و چه در استان نادیده گرفته شده و مدیریت‌های آتی استان نیز به تبع تقسیم قدرت در دولت مرکزی به کُردهای اهل تسنن داده نشده و یا کمتر بدانها توجه خواهد شد. بدیهی است پاسخ دولتمردان به مطالبات کُردها در این برهه‌ی زمانی، بر ناتوانی کسانی که داعیه‌دار مطالبه‌گری حقوق مردم کردستانند و هر از گاه در ایام انتخابات از مرکز به کردستان راهی می‌شوند، صحه نهاد و مردم کردستان فهمیدند که در بازی‌های سیاسی، اینگونه افراد، یارای مطالبه‌گری حقوق برحقشان نیستند و باید به راستی این سوال عمده و اساسی مطرح شود که  اکنون چک های سفید بی محل از حساب اعتماد مردم در انتخابات اخیر را چه کسی پاس می‌کند؟

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.