رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۵ شوال ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 19 June

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۸:۴۰
  • کد خبر : 3152
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چک‌های سفید بی‌محل از حساب اعتماد مردم کردستان را چه کسی پاس می‌کند؟
نگاهی به وعده‌های انتخاباتی ستاد روحانی در کردستان؛

چک‌های سفید بی‌محل از حساب اعتماد مردم کردستان را چه کسی پاس می‌کند؟

دوازدهمین دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی آغاز شد و با برگزاری مراسم تنفیذ و تحلیف رسماً دولت دوازدهم شروع به کار کرد و اخیراً نیز با معرفی وزرا و معاونین رئیس جمهور، ساختار دولت دوازدهم مشخص گردید که متاسفانه کُردها در این بین هیچ سهمی نارند و جواب اعتماد و حمایت کُردها از روحانی، به […]

دوازدهمین دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی آغاز شد و با برگزاری مراسم تنفیذ و تحلیف رسماً دولت دوازدهم شروع به کار کرد و اخیراً نیز با معرفی وزرا و معاونین رئیس جمهور، ساختار دولت دوازدهم مشخص گردید که متاسفانه کُردها در این بین هیچ سهمی نارند و جواب اعتماد و حمایت کُردها از روحانی، به بدترین وجه ممکن داده شد.
در تحلیل تاریخی جریانات ده روز اخیر بایسته است اندکی به عقب، یعنی آغاز سال ۹۶ برگردیم؛ زمانی که بحث انتصاب رئیس ستاد روحانی در کردستان داغ بود. اصلاح طلبان از کوچک و بزرگ، پایتخت نشین و روستا نشین و… همه دل در گرو پیروزی روحانی نهادند تا بتوانند ایشان همچنان رئیس جمهور بماند که چنین نیز شد؛ اما با مرور اتفاقات و مباحث آن روزها می‌توان به راحتی دلایل رفتار دولتمردان و مسئولین را در مراسم تحلیف و معرفی وزرا به خوبی مشاهده کرد. پانزدهم فروردین ماه سال جاری که رئیس ستاد دکتر روحانی در کردستان تقریباً مشخص شده بود، متنی را تحت عنوان «ما نیز مطالباتی داریم…» در فضای مجازی و رسانه‌ای منتشر نمودند که به خوبی مطالبات کُردها و اهل تسنن را ذکر شده بود و پذیرش مسئولیت ستاد آقای روحانی و یا احیاناً حمایت از هر کاندیدایی دیگر را منوط به پذیرش ۱۱بند ذکر شده نموده بودند که جای بسی خرسندی و شعف بود که به راستی ما نیز مطالباتی داریم. اما پس از گذشت چند روزی حکم مسئولیت ستاد روحانی در کردستان به ایشان داده شد و معلوم نشد که آیا رئیس جمهور و یا مسئولین ستاد مرکزی ستاد روحانی، اصلاً به مرقومه ایشان توجهی داشته‌اند و یا پاسخی داده‌اند یا خیر؟ که بنده در آن زمان نیز به صراحت خواستار پاسخگویی مسئول ستاد روحانی در کردستان بودم که متاسفانه ایشان هیچ‌گونه پاسخی ندادند و به صراحت عدم پاسخگویی دولتمردان به مرقومه ایشان را توهین قلمداد نموده و چنین روزی را نیز پیش‌بینی نمودم که هیچ توجهی به کُردها و اهل سنت در کابینه نخواهد شد، چرا که وقتی برای پذیرش مسئولیتی شرط و شروطی گذاشته شود و دیگری وقعی به آن ننهد و پاسخی به شروط و مطالبات ندهد طبیعی است در آینده نیز نمی توان مدعی مطالبه‌گری از دولت و بیان حق و حقوق مردم بود.
اردیبهشت ۹۶ و تب داغ انتخابات در سراسر ایران و حضور گسترده مردم در پای صندوق‌های رأی و نیز وعده‌های بسیار مسئولین ستادهای دکتر روحانی در سراسر استان و برگزاری جشن‌ها و بهره‌مندی از تمام قدرت‌های دولتی و خصوصی و مایه گذاشتن از بزرگانی همچون مرحوم مهندس ادب نماینده جاوید سنندج، باعث شد که مردم کردستان به این وعده‌ها که از زبان کسانی جاری می‌شد که خود را دلسوز و شیفته استان دانسته و بنده نیز در دلسوزی برخی از آنان شکی ندارم، اعتماد نموده و کردستانی‌ها به عنوان استان دوم با ۷۳درصد رأی به روحانی توانستند نقش به‌سزائی در پیروزی ایشان داشته باشند و به تبع آن، آرای اهل سنت ایران نیز به سبب وعده‌های دکتر روحانی و تیم همراهش مبنی بر اجرای بیانیه شماره ۳ اقوام و مذاهب و نیز همراهی مولانا عبدالحمید، پیروزی روحانی را قطعی نمود. اما متاسفانه پس از پییروزی دکتر روحانی و برگزاری جشن‌ها و عکس گرفتن‌ها و… مطالبات کُردها فراموش شد و تدوین راهبردها و استراتژی‌های مطالبه‌گری ما کُردها و اهل سنت همواره در محاق منافع حزبی و یا شخصی به تارج رفته و یا ندانسته و نتوانسته‌اند منافع مردم کردستان و اهل سنت را در راستای منافع ملی تعریف نموده و مطالبه‌گران واقعی مردم کردستان باشند و اینگونه شد که حتی یک نفر از بزرگان اهل سنت و یا زحمتکشان ستادهای روحانی در مناظق کردستان و یا اهل سنت به مراسم تحلیف دعوت نشدند و تاسف بارتر از آن، اینکه در معرفی کابینه هیچ اثری از توانمندان کُرد و یا اهل سنت مشاهده نگردید و دکتر روحانی و تیم همراه ایشان، گناه را به گردن دیگران انداخته و خود را بَری از بی توجهی نمودند که دیگران نمی‌گذارند ما وزیر کُرد و یا سنی معرفی نمائیم؛ اما سوال اینست که آیا نمی شد یکی از معاونت‌های جدید ریاست جمهوری از جمله معاونت حقوق شهروندی را به یکی از کُردهای سنی لایق و توانمند بسپارید تا کُردها نیز در این وفاق ملی، خود را سهیم در دولت دانسته و به اعتماد و سرمایه‌های آنان لطمه‌ای وارد نمی‌شد؟
البته پیگیری این موارد، می‌بایستی توسط اطلاح‌طلبان کُرد مرکر نشین و یا مسئولین ستاد روحانی در کردستان و یا احزاب اصلاح طلب- البته شاید در شرایطی که منافع شخصی‌اشان به خطر نیفتد- پیگیری می‌شد که متاسفانه هیچیک از آنان توان و قدرت لابیگری و مطالبه‌گری حقوق اصلی و اساسی کُردها که همانا سهیم بودن در تصمیم‌گیری و اداره کشوردر سطح کلان است را نداشتند و نمایندگان مجلس نیز در این وادی نتوانستند همچون سایر استانها، در سهم خواهی خویش از قدرت به منظور توسعه کردستان به خوبی عمل کنند و واکنش چندانی از آنان نیز مشاهده نشد و اعتماد و اعتقاد مردم نسبت به مشارکت در تصمیم گیری های کلان کشور بیش از پیش کمتر شده و سرمایه‌های بزرگ اجتماعی را ـ که کُردها به خوبی دارای آن هستند ـ از بین برده و مایه یاس و ناامیدی در دولت امید گردند و در آتیه نیز بلاهایی از این دست بیشتر نازل شده و روز به روز جوانان و مدیران توانمند کُرد سنی چه در سطح ملی و چه در استان نادیده گرفته شده و مدیریت‌های آتی استان نیز به تبع تقسیم قدرت در دولت مرکزی به کُردهای اهل تسنن داده نشده و یا کمتر بدانها توجه خواهد شد. بدیهی است پاسخ دولتمردان به مطالبات کُردها در این برهه‌ی زمانی، بر ناتوانی کسانی که داعیه‌دار مطالبه‌گری حقوق مردم کردستانند و هر از گاه در ایام انتخابات از مرکز به کردستان راهی می‌شوند، صحه نهاد و مردم کردستان فهمیدند که در بازی‌های سیاسی، اینگونه افراد، یارای مطالبه‌گری حقوق برحقشان نیستند و باید به راستی این سوال عمده و اساسی مطرح شود که  اکنون چک های سفید بی محل از حساب اعتماد مردم در انتخابات اخیر را چه کسی پاس می‌کند؟

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...