رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱ بهمن ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۴ جماد أول ۱۴۴۰
  • 2019 Monday 21 January

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۴
  • کد خبر : 3180
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : انتخاب شهرداران بر مدار مصالح عمومی یا منافع شخصی

آنگونه که شهردار سنندج می‌گوید: ظرف ۱۰ سال گذشته از سال ۸۵ تا ۹۵ تعداد نیروهای شهرداری از ۸۹۰ نفر به ۲ هزار و ۱۴۵ نفررسیده است یعنی بیش از ۱۲۰۰ نفر در این ده سال استخدام شده‌اند. آیا این حجم نیرو آن‌هم به گفته شهردار که ۵۳ درصد آنان زیر دیپلم هستند برای تقویت شهرداری و خدمت به شهروندان به کار گرفته شده‌اند؟ آیا تنها این مورد برای شوراها لکه سیاهی محسوب نمی‌شود؟

این روزها با نزدیک شدن به آغاز کار دور پنجم شوراهای اسلامی شهر و روستا بار دیگر انتخاب شهرداران و تحول در مدیریت شهری موضوع داغ اغلب محافل رسمی است.
موضوعی که می‌توان آنرا چالش بزرگ مدیریتی در اغلب شهرها دانست. بسیاری بر این عقیده‌اند که اگرچه نفس شورا امر پسندیده‌ای است و می‌توان آنرا مدلی از دموکراسی و مدیریت مردم بر مردم تلقی کرد اما تعدد تصمیم‌گیری و در برخی موارد اعمال سلایق و دخالت سازمان‌ها و گروه‌های ذی‌نفوذ موجب شده است این پارلمان محلی که به نوعی برآیند افکار عمومی است نتواند از جایگاه قانونی خود و مصالح مردم دفاع کند و منافع عمومی را بر منافع گروه‌ها ترجیح دهد؛ از همین رو کارکرد شوراها در چهار دوره گذشته جای انتقادهای بسیار دارد. از سوی دیگر شهرداران نیز که رویکردشان تابعی از شوراست نتوانسته‌اند مدیریت قاطعی از خود نشان دهند. برای نمونه آمار جذب نیرو در شهرداری مرکز استان کردستان واقعا جای تامل دارد. آنگونه که شهردار سنندج می‌گوید: ظرف ۱۰ سال گذشته از سال ۸۵ تا ۹۵ تعداد نیروهای شهرداری از ۸۹۰ نفر به ۲ هزار و ۱۴۵ نفررسیده است یعنی بیش از ۱۲۰۰ نفر در این ده سال استخدام شده‌اند. آیا این حجم نیرو آن‌هم به گفته شهردار که ۵۳ درصد آنان زیر دیپلم هستند برای تقویت شهرداری و خدمت به شهروندان به کار گرفته شده‌اند؟ آیا تنها این مورد برای شوراها لکه سیاهی محسوب نمی‌شود؟ اینک شهرداری سنندج برای پرداخت حقوق پرسنل خود هر ماه کابوس می‌بیند چه برسد به برنامه‌ریزی برای توسعه شهر.
یکی دیگر از محورهای اصلی در شهرداری‌ها بی‌ثباتی در مدیریت‌های قبلی است؛ به گونه‌ای که میانگین عمر مدیریت شهرداران قبلی سنندج از دو سال تجاوز نمی‌کند. تازه در این دوسال نیز قطعا تصدیق خواهید کرد بیشتر دغدغه پاسخگویی و انجام سفارشات این و آن، قدرت هرگونه برنامه‌ریزی و اعمال مدیریت را از شهرداران سلب خواهد کرد.
عدم ثبات در مدیریت و به تبع آن تاخیرهای چندین ساله، هزینه‌های گزافی بر سازمان شهرداری تحمیل می‌کند.
حال سوال این است هزینه‌های ناشی افزایش مصالح و دستمزد طرح‌هایی که با تاخیر اغلب ده ساله به بهره‌برداری می‌رسند بر دوش چه کسی سنگینی می‌کند؟ غیر از این است که تاوان آن را باید شهروندان بپردازند؟
حال که در آستانه آغاز بکار شوراهای دور پنجم هستیم امید است شوراها با بازگشت به خرد جمعی، وظایف قانونی و تمرکز بر اصول و مبانی قانون شوراها و بر اساس سوگندی که یاد خواهند کرد تنها مصلحت جامعه و مردم را در نظر بگیرند و فارغ از زدو بندهای مرسوم، فکری به حال اوضاع بی‌سرو سامان اغلب شهرهای استان به ویژه سنندج بکنند.
قطعا کارنامه شوراها در اذهان مردم بایگانی خواهد شد و آیندگان رای و انتخاب آن‌ها را به قضاوت خواهند نشست.

هژیر الله‌مرادی سردبیر

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

به یاد کاک رحیم ذبیحی

هژیر الله‌مرادی انگار همین دیروز بود به دفتر روژان آمد، مانند همیشه با چهره‌ای خندان و چند ایده جدید که انجام هرکدام می‌توانست چراغی روشن فراروی نسل آینده باشد، کاک رحیم تنها یک کارگردان و فیلمساز عادی نبود. او غم مردم داشت و پشت هرکدام از آثارش می‌توان انبوهی از رنج و مرارت را دید. خود می‌گوید: غمی انسانی از من یک فیلمساز ساخت. در باره روژان نیز گفت: همان نشریه‌ای است که سالها انتظار بودنش را داشتیم. مرگ حق است اما افسوس که برای رحیم ذبیحی زود بود و طرحهایش ناتمام ماند. از تهیه فیلمی بنام «روزی، روزگاری شهرمان بانه» حرف می‌زد که نگاهی به وقایع تلخ روزهای جنگ و بمباران شهر داشت، وقایعی که بخشی از تاریخ فرهنگ پایداری کردستان را می‌توانست ثبت کند، فراخوان طرح را ما در روژان هم منتشر کردیم اما حیف که دست اجل مهلت نداد و خیلی زود روح بلندش به آسمان پرکشید و همه ما را در غم فقدان خود سوگوار کرد، روحش شاد و یادش گرامی.