رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۳:۱۱
  • کد خبر : 3214
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چه کسی سود می‌برد؟
سخنی با اعضای شورای شهر سنندج

چه کسی سود می‌برد؟

انگار همین دیروز بود اوضاع و احوال به خوبی پیش می‌رفت و شهردار وقت با تمام توان کار می کرد که به‌ناگاه خبر رسید که شورا درصدد عزل شهردار است. «حسام شریعتی» را می گویم، شهردار وقت سنندج؛ چهره‌ای مردمی و متخصص که همه او را به نیکی و پاکدستی می‌شناسند. شریعتی سرانجام تحت لجاجت […]

انگار همین دیروز بود اوضاع و احوال به خوبی پیش می‌رفت و شهردار وقت با تمام توان کار می کرد که به‌ناگاه خبر رسید که شورا درصدد عزل شهردار است. «حسام شریعتی» را می گویم، شهردار وقت سنندج؛ چهره‌ای مردمی و متخصص که همه او را به نیکی و پاکدستی می‌شناسند. شریعتی سرانجام تحت لجاجت شورا کنار رفت و مهندس «کامیاب شادمان» را بر کرسی شهرداری گماردند. شادمان نیز دوسال بیشتر دوام نیاورد و تازه با امور کار آشنا شده بود که دوباره خبر رسید شورا درصدد عزل وی است. در اینجا داستان طولانی استیضاح وی و بهانه‌هایی که می‌تراشیدند خود مثنوی هفت من است و بررسی آن در این مجال نمی‌گنجد. شادمان نیز کار می‌کرد اما باز هم در کمال ناباوری زمزمه انتخاب یک شهردار از کرمانشاه در کوی و برزن پیچید. بله درست بود اعضای شورای دور چهارم شهر به ریاست دکتر غریب سجادی، منوچهر فخری را با سماجت هرچه تمامتر انتخاب کردند و البته آنچه در آن زمان به جایی نرسید فریاد عقلای شهر بود!
اینک فخری نیز اگرچه در ابتدا مخالفین زیادی داشت اما الحق والانصاف توانست در این دوسال توانایی خود در مدیریت بر سازمان هزارتوی شهرداری را به خوبی اثبات و بسیاری از طرح‌های ناتمام را به سرانجام برساند. جالب اینکه همان مخالفینش امروز مدافع سرسخت وی هستند.اما امروز نیز درحالیکه شهرداری سنندج غرق در مشکلات و مسایل عدیده است شورا با لجاجت تمام فخری را عزل کرد تا برنامه بی‌ثباتی در شهرداری همچنان ادامه یابد. نگارنده به دنبال دفاع از فرد خاصی نیست و علیرغم اینکه عملکرد فخری را تایید و قابل دفاع می‌داند اما به هزار و یک دلیل بر خلاف رای اعضای شورای دور چهارم، وی را گزینه‌ای مناسب برای دارالاحسان نمی‌داند و معتقد است که حق با انتخاب فردی از میان هزاران جوان تحصیل کرده و متخصص و دلسوز همین شهر است.

الغرض، روزی نبود از این پارلمان محلی خبری خوش به گوش شهروندان برسد. همواره محل نزاع و درگیری بوده و به‌جای اینکه مامنی برای شنیدن درد دلهای شهروندان باشد خود به کانون بحران تبدیل شد و بجای تعریف و تثبیت آرامش در جامعه بی‌ثباتی را در مدیریت شهری دامن زد. شورا در این سال‌ها، انگار موجودیت خود را در بی‌ثباتی در شهرداری می‌بیند.

بگذریم؛ اگر اصل پیشرفت و توسعه را بر ثبات مدیریت بدانیم چرا شورای سنندج، اسرار بر جابجایی زودهنگام مدیران شهرداری دارد؟ آیا رازی در این جابجایی‌ها نهفته است و شهروندان ازآن بی خبرند؟ شورای شهر ظرف ۱۰ سال گذشته ۱۲۰۰ نیرو به شهرداری تحمیل کرده و میلیارها تومان به آن ضرر رسانیده است. آیا بهتر نیست به دنبال وصول مطالبات از سازمانها، ادارات و نهادهایی باشند تا لااقل حقوق نیروهای خود در شهرداری به تعویق نیفتد؟ نگارنده باتوجه به تجارب چندین ساله، به ضرس قاطع اعلام می‌کنم شهردار آینده تا دوسال دیگر قادر به انجام هیچ کاری نخواهد بود و اطمینان هم دارم بعد از دوسال دوباره این سریال تکرار خواهد شد و آنچه بی پاسخ می‌ماند سوالات عدیده شهروندان و طرح‌های ناقص‌الخلق و زدو بندهای پشت پرده و شهری بی سامان با مردمانی هاج و واج که نمی‌دانند چه‌کار کنند. قسم حضرت عباس این را و یا دم خروس آنرا باور کنند! و جالب اینکه در این کشاکش نافرجام، سازمان‌های غیر رسمی و اعضای آن که عمدتا کارشناسان خبره هستند و بنیان شهرداری و بسیاری از دیگر دوایر دولتی را تشکیل می‌دهند با آرامش خاطر و فارغ از بازخواست به غارت و چپاول بیت‌المال می‌پردازند.

عبدالقادر سجادی- کارشناس شهرداری

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...