رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۵ شوال ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 19 June

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۳:۱۱
  • کد خبر : 3214
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چه کسی سود می‌برد؟
سخنی با اعضای شورای شهر سنندج

چه کسی سود می‌برد؟

انگار همین دیروز بود اوضاع و احوال به خوبی پیش می‌رفت و شهردار وقت با تمام توان کار می کرد که به‌ناگاه خبر رسید که شورا درصدد عزل شهردار است. «حسام شریعتی» را می گویم، شهردار وقت سنندج؛ چهره‌ای مردمی و متخصص که همه او را به نیکی و پاکدستی می‌شناسند. شریعتی سرانجام تحت لجاجت […]

انگار همین دیروز بود اوضاع و احوال به خوبی پیش می‌رفت و شهردار وقت با تمام توان کار می کرد که به‌ناگاه خبر رسید که شورا درصدد عزل شهردار است. «حسام شریعتی» را می گویم، شهردار وقت سنندج؛ چهره‌ای مردمی و متخصص که همه او را به نیکی و پاکدستی می‌شناسند. شریعتی سرانجام تحت لجاجت شورا کنار رفت و مهندس «کامیاب شادمان» را بر کرسی شهرداری گماردند. شادمان نیز دوسال بیشتر دوام نیاورد و تازه با امور کار آشنا شده بود که دوباره خبر رسید شورا درصدد عزل وی است. در اینجا داستان طولانی استیضاح وی و بهانه‌هایی که می‌تراشیدند خود مثنوی هفت من است و بررسی آن در این مجال نمی‌گنجد. شادمان نیز کار می‌کرد اما باز هم در کمال ناباوری زمزمه انتخاب یک شهردار از کرمانشاه در کوی و برزن پیچید. بله درست بود اعضای شورای دور چهارم شهر به ریاست دکتر غریب سجادی، منوچهر فخری را با سماجت هرچه تمامتر انتخاب کردند و البته آنچه در آن زمان به جایی نرسید فریاد عقلای شهر بود!
اینک فخری نیز اگرچه در ابتدا مخالفین زیادی داشت اما الحق والانصاف توانست در این دوسال توانایی خود در مدیریت بر سازمان هزارتوی شهرداری را به خوبی اثبات و بسیاری از طرح‌های ناتمام را به سرانجام برساند. جالب اینکه همان مخالفینش امروز مدافع سرسخت وی هستند.اما امروز نیز درحالیکه شهرداری سنندج غرق در مشکلات و مسایل عدیده است شورا با لجاجت تمام فخری را عزل کرد تا برنامه بی‌ثباتی در شهرداری همچنان ادامه یابد. نگارنده به دنبال دفاع از فرد خاصی نیست و علیرغم اینکه عملکرد فخری را تایید و قابل دفاع می‌داند اما به هزار و یک دلیل بر خلاف رای اعضای شورای دور چهارم، وی را گزینه‌ای مناسب برای دارالاحسان نمی‌داند و معتقد است که حق با انتخاب فردی از میان هزاران جوان تحصیل کرده و متخصص و دلسوز همین شهر است.

الغرض، روزی نبود از این پارلمان محلی خبری خوش به گوش شهروندان برسد. همواره محل نزاع و درگیری بوده و به‌جای اینکه مامنی برای شنیدن درد دلهای شهروندان باشد خود به کانون بحران تبدیل شد و بجای تعریف و تثبیت آرامش در جامعه بی‌ثباتی را در مدیریت شهری دامن زد. شورا در این سال‌ها، انگار موجودیت خود را در بی‌ثباتی در شهرداری می‌بیند.

بگذریم؛ اگر اصل پیشرفت و توسعه را بر ثبات مدیریت بدانیم چرا شورای سنندج، اسرار بر جابجایی زودهنگام مدیران شهرداری دارد؟ آیا رازی در این جابجایی‌ها نهفته است و شهروندان ازآن بی خبرند؟ شورای شهر ظرف 10 سال گذشته 1200 نیرو به شهرداری تحمیل کرده و میلیارها تومان به آن ضرر رسانیده است. آیا بهتر نیست به دنبال وصول مطالبات از سازمانها، ادارات و نهادهایی باشند تا لااقل حقوق نیروهای خود در شهرداری به تعویق نیفتد؟ نگارنده باتوجه به تجارب چندین ساله، به ضرس قاطع اعلام می‌کنم شهردار آینده تا دوسال دیگر قادر به انجام هیچ کاری نخواهد بود و اطمینان هم دارم بعد از دوسال دوباره این سریال تکرار خواهد شد و آنچه بی پاسخ می‌ماند سوالات عدیده شهروندان و طرح‌های ناقص‌الخلق و زدو بندهای پشت پرده و شهری بی سامان با مردمانی هاج و واج که نمی‌دانند چه‌کار کنند. قسم حضرت عباس این را و یا دم خروس آنرا باور کنند! و جالب اینکه در این کشاکش نافرجام، سازمان‌های غیر رسمی و اعضای آن که عمدتا کارشناسان خبره هستند و بنیان شهرداری و بسیاری از دیگر دوایر دولتی را تشکیل می‌دهند با آرامش خاطر و فارغ از بازخواست به غارت و چپاول بیت‌المال می‌پردازند.

عبدالقادر سجادی- کارشناس شهرداری

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...