رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۵ شوال ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 19 June

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۶ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۹:۱۲
  • کد خبر : 3233
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : بیجار و چالش‌های آینده

بیجار شهری که قدمتش را تا هفت هزار سال تخمین زده‌اند در طول تاریخ نقش به‌سزایی در کشور و کردستان داشته و بزرگانی تحویل این جامعه داده است که سرمنشا آبادانی و عمران و دفاع از وطن بوده‌اند. این شهرستان متاسفانه قریب سه دهه است که به دلیل نبود زیرساخت‌های توسعه‌ای و نبود اشتغال پایدار! […]

بیجار شهری که قدمتش را تا هفت هزار سال تخمین زده‌اند در طول تاریخ نقش به‌سزایی در کشور و کردستان داشته و بزرگانی تحویل این جامعه داده است که سرمنشا آبادانی و عمران و دفاع از وطن بوده‌اند.

این شهرستان متاسفانه قریب سه دهه است که به دلیل نبود زیرساخت‌های توسعه‌ای و نبود اشتغال پایدار! سیر کاهش جمعیتش زنگ خطر را برای آینده این دیارکهن به صدا درآورده است!

بیجار ظاهرا فقط نام تمدن و فرهنگ و کهن بودن را در «لغت» به ارث برده است. از تمام جهات از دیگر شهرهای استان کردستان عقب مانده‌تراست!… نبود بزرگ‌راه و آزادراه، نبود فرودگاه و خطوط ریلی در عقب‌ماندگی این شهر تاثیر به‌سزایی داشته است؛ شهری که شاهراه ارتباطی سه استان کشور است با مشکلات عدیده‌ای دست به گریبان است. نبودشغل و اشتغال‌زایی، جمعیت جوان و نسل تحصیل‌کرده شهر را به وادار مهاجرت اجباری کرده است!

بیکاری، عاملی شده برای گسترش فقر و محرومیت، تاخیر در ازدواج و نهایتا روی آوردن جوانان به اعتیاد.

ناهنجاری‌های شهری در بیجار در زیر پوسته شهر از دید مسوولان پنهان مانده است! و آمار دقیقی شاید وجود نداشته باشد.

شهری که دارای منابع طبیعی بکر و زمین‌های زراعی زیاد و سد و رودخانه‌ها و مواد معدنی فراوان است در بهره‌برداری و رسیدن به حق و حقوق اولیه‌اش ازقافله «سهم‌خواهی» هم عقب مانده! و مورد تعرض منفعت‌طلبان و تفرقه افکنان واقع شده است!

از همه مهم‌تر با نادیده گرفتن حقایق، صرفه اقتصادی طرح را ساده‌بینانه نگریسته‌اند که معدنی با 60 میلیون تن ذخایر اصلی در روستاهای «شهرک، سراب، قره‌کند و شریف‌کندی» بیجار از طریق کدام مسیر ارتباطی سریع و نزدیک به شهر دیگری انتقال داده شود!؟ آیاعقلانیت و خرد اقتصادی بر این جابجایی حاکم شده یا تعصب و احساس‌گرایی محض!؟

وجود دو کارخانه با ظرفیت اسمی یک میلیون و۳۲۰ هزار تن بغل ذخایر معدنی سودآور است یا ایجاد فاصله‌ای قریب 250 کیلومتر و انتقال مواد معدنی؟

بیجار دارای رودخانه‌های متعدد و پتانسیل قوی آب‌های سطحی است که در هیچ کجای استان شایدن نظیر نداشته باشد و تاکنون استفاده صنعتی از آن نشده است. وجود سد تلوار در حدود بیست کیلومتری جانمایی و مکان‌یابی (مجتمع فولاد کردستان) خود کمترین هزینه و بیشترین بهره‌وری را نصیب این پروژه می‌کند؛ سدی که در حال حاضر حق‌آبه بیجار از آن 45 میلیون مترمکعب در سال است و در کنار آن حتی طبق گفته کارشناسان با استفاده بهینه از آب تصفیه‌خانه فاضلاب شهری بیجار به مقدار 3/5 میلیون متر مکعب چرخه صنعت فولاد در این شهر خواهد چرخید و نیاز آبی مجتمع تامین خواهد شد.

نیاز دیگر صنعت فولاد برق است که در بیجار پست برق ۲۳۰ کیلوواتی قره‌بلاغ با دو خط و پست برق دو مداره20 مگا واتی شرکت صبانور، نیاز برقی این پروژه را تامین می‌کند.

بیجار شاهراه ارتباطی انتقال گاز کشور به غرب و شمال غرب است و این ظرفیت قادر است کاملا نیاز صنعتی پروژه فولاد را در کمترین مسافت و هزینه اندک تامین ‌کند:

خطوط لوله ۳۰ اینچ زنجان – بیجار

خطوط لوله ۴۸ اینچ همدان- بیجار

موقعیت استراتژیک بیجارکه در بین۳ استان قرار گفته نزدیکترین مسیرهای ارتباطی را بین دسترسی به آزادراه‌های حیاتی و مهم کشور به وجودآورده است؛ مانند آزادراه تهران- تبریز و آزادراه تهران-سنندج.

مدتی است که زمزمه جانمایی این پروژه درشهری دیگر مدن ظرمسوولان صنعتی استان قرارگرفته که از هر نظر با معیارها و واقعیت‌های اقتصادی و پیشرفت و توسعه فراگیر استان کردستان تطبیق ندارد. بیشتر جانمایی «احساسی» وتعصبی جلوه می‌کند.

مردم بیجار با آغوشی باز در پروژه‌ها و طرح‌های دیگر پذیرای هم‌استانی‌های عزیز بودند و رشد و توسعه استان را مایه مباهات و افتخار می‌دانند.

مسوولان استانی باید لایه‌های زیرین مشکلات و گرفتاری‌های بیجار را با چشم بصیرت ببینند و با «اقدام و عمل» به موقع مانع تصمیم‌گیری‌های احساسی و غیر کارشناسی شوند.

امروزه پیامد تصمیم‌گیری‌های مقطعی و منفعتی آنی باید از منظر سیاسی و اجتماعی دیده شود نه با اقدامی ناآگاهانه نابودی قسمتی از بدن کردستان، چوب حراج بر پیکرکل استان زد!

مسوولان باید در کنار هر پروژه، ابعاد مختلف آن را مد نظر قرار دهند و در برابر نسل پرسشگر و مطالبه‌گر امروز بیجار پاسخگو باشند. مردم، بی‌تفاوتی مدیران کل استان و استانداران مختلف در قبال عقب‌ماندگی شهرشان را به پای نظام می‌نویسند! که این مساله زیبنده مسوولان استانی در این شرایط حساس کشور نیست. مسوولان عزیز؛ چالش‌های آینده را با جانمایی کارشناسی این صنعت در بیجار و استقرار صنعت فولاد در این شهر به انگیزه، امید و ماندگاری مردم این دیار تبدیل کنید. پس:

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید

هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

مهدی رحمانی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...