رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۵
  • کد خبر : 3259
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : عرق شرم و پیشانی‌های ناقابل

قریب به دو هفته است که تهاجم وسیع و گسترده نیروهای نظامی میانمار به مسلمانان ساکن آن کشور ادامه دارد. این عملیات بی‌رحمانه که به نسل‌کشی تعبیر شده است تا کنون موجب آوارگی قریب به ۴۰۰ هزار نفر از مسلمانان بی‌پناه میانماری از خانه و کاشانه‌ی خود شده است. مسلمانان که پناهی جز همسایه غربی […]

قریب به دو هفته است که تهاجم وسیع و گسترده نیروهای نظامی میانمار به مسلمانان ساکن آن کشور ادامه دارد. این عملیات بی‌رحمانه که به نسل‌کشی تعبیر شده است تا کنون موجب آوارگی قریب به ۴۰۰ هزار نفر از مسلمانان بی‌پناه میانماری از خانه و کاشانه‌ی خود شده است. مسلمانان که پناهی جز همسایه غربی یعنی بنگلادش نمی‌یابند به صورت انبوه به مرزهای شرقی این کشور هجوم برده و در راه رسیدن به مقصد، متحمل رنج‌ها و سختی‌های فراوان شده و تا کنون دهها نفر از آنان که اکثرا زن و کودک و افراد مسن هستند در میانه راه یا هدف گلوله سربازان میانماری قرار گرفته یا در آب‌های مرزی غرق شده‌اند. وضعیت کنونی مسلمانان میانمار تراژدی تاسف باری است که قبلا نیز بارها روی داده و حاکمان میانمار آنها را به این بهانه که مسلمانان مهاجران غیر رسمی از بنگلادش هستند مورد خشن‌ترین رفتارها قرار داده‌اند.

میانمار کشوری در جنوب شرقی آسیا محصور در بین بنگلادش از غرب و چین از شمال لائوس و کامبوچ از شرق و خلیج بنگال از جنوب است که قریب به پنجاه و پنج میلیون نفر جمعیت دارد. ۴درصد از این جمعت را مسلمانان تشکیل می‌دهندکه مرتبا از سوی حکومت و اکثریت ۷۵درصدی جمعیت بودائیان مورد خشم و غضب هستند. خشونت‌های قبلی که نسبت به مسلمانان روا می‌شد معمولا با سیستم حکومتی میانمار که دیکتاتوری نظامی بود توجیه می‌شد اما هم اینک حزبی در آن کشور حاکمیت دارد که رهبر آن خانم «آن‌سوچی» مدافع سابق حقوق بشر و برنده‌ی جایزه صلح نوبل است؛ اما در نظام به اصطلاح دموکراسی او نیز تظلم به مسلمانان همچنان ادامه دارد. اینجاست که پی می‌بریم جایزه‌ی نوبل همان لبوی نوبر است که توسط مدعیان دموکراسی در بشقاب سیاست برای هر کس و ناکس سرو می‌شود؛ در این میان سکوت توام با بی‌مسئولیتی اکثر کشور های مسلمان قابل توجیه نیست.

۵۴ کشور اسلامی با جمعیتی قریب به یک و نیم میلیارد نفر با آن همه توان و امکانات مادی و تاثیرگذاری سیاسی در جهان در گذشته نیز شاهد این رفتارهای غیر انسانی نسبت به مسلمانان میانمار بوده و هم اینک دو هفته است که خبر این جنایات ضد بشری در صدر اخبار رسانه‌های دنیا است اما دریغ از حرکتی مسئولانه از این به اصطلاح کشورهای مسلمان که تنها برای دکور، سازمان کنفرانس اسلامی را تشکیل داده‌اند تا هر چند مدت یک بار با حضور در جلسات آن به یادشان بیاید که مسلمان هستند. اتحادیه عرب با ده‌ها کشور کوچک و بزرگ و آن همه ثروت و سامان که اکثرا صرف عیش و عشرت و هوس‌رانی زعمای کشورها شده و ذکات آن را به ملت‌های خود می‌بخشند. به راستی مسلمان بودن آنان چه معنی می‌دهد؟؟ آنهایی که فخر می‌فروشند که قرآن به زبان عربی نازل شده پس متکلمین به این زبان بر دیگران برتری دارند یا از این فراتر، آنان که نام پیامبر اسلام را با پسوند عربیاً قریشیاً می‌برند و می‌خواهند وانمود کنند که رسول خدا تنها از آن آنان است؛ اما در صحنه عمل کوچک‌ترین آموزه‌ای از این دین نگرفته و احساسی نسبت به پیروان آن ندارند و ارزش اسب‌ها و شترهای مسابقه و بازهای شکاری و شماطه‌گران حرم‌سراهایشان بسیار بیشتر از مسلمانان بی‌پناه میانمار است. اگر حمیتی اسلامی در میان بود حاکمان سوسیالیست‌نظامی میانمار جرئت نمی‌کردند زیر نام خاتون برنده‌ی جایزه صلح نوبل چنین رفتارهای ضد انسانی را نسبت به مسلمانان روا دارند. صحنه‌های سوزاندن مسلمانان در آتش، غرق شدن آنان در آب‌ها و تشنه و گرسنه مردن در پشت مرزها، قلب هر انسانی را به درد می‌آورد. ای‌کاش می‌شد فرموده حضرت حسین (ع) خطاب به یزدیان که اگر مسلمان نیستید حداقل آزاده باشید را در گوش آن‌همه شیخ و شاه سیدی و زعیم با آن لباده‌های گشاد و کت و شلوارهای فرنگی و کراوات‌های آویخته تا کمر می‌خواندم که نام رهبران مسلمانان را بر خود نهاده و کوچک‌ترین احساسی نسبت به مسلمانان ندارند. همان‌های که در راه اجرای فرمان‌های استکباری، کرور کرور دلار خرج تجهیز و تسلیح گروه‌های تروریستی می‌کنند تا در کشورهای اسلامی رودهای خون جاری و خاکشان را با جنایت شخم و بر آن بذر خیانت بپاشند. تاریخ چه قضاوتی در مورد این رهبران می‌کند؛ اگر این پیر روایت‌گر در بازگو کردن رخدادها صادق باشد باید بنویسد و بگوید: مسلمان‌نماهایی که  عرق شرم ابا داشت که بر پیشانی ناقابل آنها بنشیند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...