رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷
  • الأحد ۹ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 18 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۱
  • کد خبر : 3273
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : بی توجهی رسانه ملی به یکی از مهمترین رویدادهای فرهنگی کشور

جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان در حالی برگزار شد که نه تنها هیچکدام از شبکه های سراسری در آن حضور نداشتند بلکه شبکه استانی نیز هیچ واحدی را در جریان برگزاری اجراها به جشنواره ارسال نکرده بود. در حالی که چندین رسانه از خبرگزاری و مطبوعات سراسری و محلی در حال پوشش این رویداد […]

جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان در حالی برگزار شد که نه تنها هیچکدام از شبکه های سراسری در آن حضور نداشتند بلکه شبکه استانی نیز هیچ واحدی را در جریان برگزاری اجراها به جشنواره ارسال نکرده بود.
در حالی که چندین رسانه از خبرگزاری و مطبوعات سراسری و محلی در حال پوشش این رویداد مهم مشارکت داشتند، پنج خبرنگار خارجی نیز در جشنواره امسال حضور پیدا کرده بودند.
صدا و سیما اما دقایقی کوتاه را در یکی از شبکه‌های سراسری به این رویداد اختصاص داد و روزانه نیز تنها از طریق یک خبرنگار محلی این رویداد بین‌المللی را پوشش می‌داد و خبر کوتاهی در بخش‌های خبری شبکه استانی از جشنواره پخش می‌شد.
بی‌توجهی صدا و سیما به این رویداد مهم زمانی بیشتر به چشم می‌آید که آن را در کنار نحوه پوشش یک جشنواره درون سازمانی صدا و سیما قرار دهیم که با نام هدهد به مدت پنج روز اکثرا به صورت زنده و همزمان از چندین شبکه سراسری و محلی پخش می‌شد و با وجود به اتمام رسیدن این جشنواره نیز برنامه‌هایی در رابطه با آن پخش می‌شد.
ملیکا زارعی (بازیگر در نقش خاله شادونه) در جشنواره هدهد صدا و سیما حضور داشت و هر باری که برای اجرای برنامه به یکی از شهرستان‌های استان کردستان می‌رفت یک واحد سیار برای پخش زنده نیز به آن شهرستان اعزام می‌شد.
صدا و سیمای استان کردستان با کمک سازمان صدا و سیما و استانداری کردستان بیش از ۷۰ میلیارد ریال برای برگزاری جشنواره هدهد که یک جشنواره درون‌سازمانی است و آنچنان جذابیتی برای مردم ندارد هزینه کرد که مطمئنا بخش چشمگیری از این هزینه‌ها را صرف پخش زنده آن هم همزمان از ۲ یا سه شبکه کرده است.
کارگردان نمایش “ تولیدی لیلی و مجنون” که اثر آن به ترویج حمایت از تولیدات داخلی می‌پرداخت در مورد نحوه پوشش صدا و سیما گفت: زمانی که در جشنواره سوره حضور داشتیم صدا و سیما بعد از اجرای هر کاری با کارگردان اثر مصاحبه می‌کرد و ارتباط مستقیم شبکه سراسری با استان برقرار می‌شد.
پژمان شاهوردی که اثرش بیشترین جوایز جشنواره را نیز از آن خود کرده، افزود: چنین رویه‌ای را در جشنواره تئاتر خیابانی مریوان ندیده‌ام و حتی بعد از ۲ بار اجرا در دومین روز هنوز هیچکس از صدا و سیما به سراغ ما نیامده است.
حال این سئوال پیش می‌آید که چگونه این رسانه ملی که شبکه استانی آن خود را شبکه اصالت و فرهنگ نامیده است به یک رویداد فرهنگی بین‌المللی این چنین کم توجه است و حاضر نیست کمترین هزینه‌ای برای آن بکند.
این رویه‌ای است که صدا و سیمای مرکز کردستان برای پخش رویدادهای ورزشی مورد توجه جوانان نیز در پیش گرفته است و به عنوان مثال مسابقات بسکتبال تیم کردستان در خانه را که در قالب لیگ برتر و مدتی نیز لیگ دسته یک برگزار می شد به صورت زنده یا ضبط شده پوشش نمی داد.
البته ناگفته نماند که این رسانه پوشش مناسبی از یک رویداد فرهنگی دیگر داشت.
بیشتر بخش های جشن موسیقی لیلاخ به صورت جداگانه پخش زنده شد، اما این توجه به جشنواره بین‌المللی تئاتر نشد.
صداو سیما که رسانه‌ای ملی محسوب می‌شود و باید برای همه مردم باشد و خواسته‌های همه مردم را یکسان ببیند اینگونه رفتار نکرده است.
قهر رسانه ملی با جشنواره تئاتر مریوان در مراسم اختتامیه به آشتی تبدیل شد!
اما این آشتی دیر هنگام موجب شد بسیاری از اجراها و برنامه‌های دیگر جنبی این جشنواره نادیده گرفته شود.
این رویه باعث می‌شود که رویداد مهم فرهنگی کشور که به صورت بین‌المللی در کردستان برگزار می‌شود مورد بی توجهی و غفلت واقع شود.
فرصتی که می‌توانست در مقابل دشمنانی قرار داده شود که تلاش می‌کنند این استان را نا امن جلوه دهند و از فضای گل آلود به سود خود سواستفاده کنند.
رویه‌ای که باعث می‌شود این فرصت ترویج فرهنگ و هنر ایرانی که در عین حال به صنعت اشتغالزای گردشگری نیز کمک می‌کند از دست برود.
صدا و سیما یا رسانه ملی کشور که یک رسانه فراگیر و اثرگذار است اگر در پشت چنین رویدادهای مهم فرهنگی قرار نگیرد بازتاب و اثرگذاری آن کاهش می‌یابد و این درواقع به ضرر فرهنگ و اعتبار این کشور تمام می‌شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...