رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • چهارشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۷
  • کد خبر : 3293
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : مردی از جنس فرشتگان
برای شریف باجور

مردی از جنس فرشتگان

انسان موجودی است اجتماعی و از اینکه قرن ها چنین آوری را بر سر خود بنام جامعه آوار کرده رنجور است، رنج زیستن در بازاری مادی و به شدت منفعت طلبانه که بنام عرضه و تقاضای آزاد هزاران بلای خانمان سوز را برای وی در این کره خاکی فراهم نموده اند، قراردادهای نانوشته توسعه و […]

انسان موجودی است اجتماعی و از اینکه قرن ها چنین آوری را بر سر خود بنام جامعه آوار کرده رنجور است، رنج زیستن در بازاری مادی و به شدت منفعت طلبانه که بنام عرضه و تقاضای آزاد هزاران بلای خانمان سوز را برای وی در این کره خاکی فراهم نموده اند، قراردادهای نانوشته توسعه و پیشرفت به بهای ویرانی و نابودی دیگری در این ساعات نحس بر سر مردمان خاورمیانه فرود آمده است، جنگ نفت، دین و مذهب و ایدئولوژی، قدرت، آب، سروری و حقانیت وجهل و حماقت و تمامیت خواهی و تفکرات متصلب و منجمد حول محور دین و نژاد و زبان و جغرافیا و احساس برتری نسبت به دیگری و غیر این منجلاب را هر روز کدرتر و آشفته تر می کند

در این میان کسانی برمی خیزند همچون ستاره، همچون یک نشانه روشن، همچون یک فرشته عاری از نیازهای مادی برای آزادی، صلح، دوستی و احترام به تکثر عقیده و باور و زبان و نژاد و رنج بشر دست به مبارزه ای از جنس دگرخواهی و صلح طلبی می زند، مبارزه ای که سلاحش رنج دادن خود است، اعتصاب غذا، اعتصاب زیستن، راهپیمایی، سفر، مهاجرت تا به مبارزه با نابرابری،خشونت، کج فهمی، تمامیت خواهی، استبداد رای و خودخواهی و غرور احمقانه بشر برود، وی برای بیدار نمودن بشر خود را در رنج می افکند، از هیچ چیزی واهمه ندارد، فرشته وار پیش می رود و برای خود چیزی طلب نمی کند از موطن اش به بشر و جهان وی می اندیشد، کولبر بانه ای و مسلمان میانماری را به دیده انسانی ستمدیده می نگرد

این روزها شریف باجور مردی فرشته سیرت گاندی وار و حتی فراتر از وی برای انسان نگران است، دیدی کوتاه و محدود کننده ندارد و فراتر از ملت و دین و زبان، دردمند رنج بشر و معترض به ادامه ستم و ظلم به بشری است، وی قبلا برای کشته شدن یک سگ راهپیمایی طولانی انجام داد و این بار نشان داد که وی نه دنبال سیاست زدایی است و نه ترس و نگرانی از جان و مالش دارد، فلسفه وی مبارزه برای زندگی است، او از مریوان تا تهران رکاب زنان با دوچرخە و گاه پیاده پیامی بس بزرگ دارد برای خشونت طلبان، برای وجدان های خفته، برای ترامپ، اون، سو چی و ابو شیاطین داعشی و برای کسانی که نانشان در تفنگ است، برای مریض و روانی هایی که از دگر آزاری لذت می برند، آری او پیامی بس بزرگ دارد، پیامی انسانی از سر مهر و مهربانی

پیام وی مملوءاز مهر و محبت به همراه عقلانیت است، وی برای سعادت بشری و تحقق آرامش در جامعه ای مدنی تلاش می کند و نهایت آمالش خوشبختی دیگران است

از جنس فرشتە بودن نە شعار است و نە توصیفی از سر احساس، وی بدان کار که می کند آگاه است سانتی مانتال نیست و کاملا با باور اعتقاد قلبی به پا خاسته است و درد وی محدود به جغرافیایی تنگ و کوچک نیست،درد وی انسانی است

او برای تحقق آرزوهایش برای انسان و انسانیت، حاضر است رنج بکشد و با تصویر کشیدن رنج و محنت اش تلنگری به وجدان من و تو و ما بزند که بدانیم بدون خشونت هم می شود زندگی کرد، خانه داشت، پولدار شد، شاد شد، تفریح کرد و خوشبخت شد و عدم خشونت را راه عبور از بحرانهای گوناگون می داند که از آن راه می توان گفتگو کرد، نشست و با آرامش و مهربانی مشکلات را حل نمود، اینکه چه خواهد شد و چه پیش می آید چندان منظور و نظر نیست هرچند امیدواری برای آینده بهتر همیشه با وی است

اما شریف باجور ثابت نمود مرد هم می تواند فرشته باشد و حتی بسی بالاتر و مهربانتر از وی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...