رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۹ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 21 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲ مهر ۱۳۹۶ - ۱۹:۴۲
  • کد خبر : 3342
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : حکم اول در مدیریت اجرایی؛ اشتهار به اخلاق حسنه است

سخن گفتن از مطالبات مردم در به ثمر نشستن حلاوت حاصل از مدیریتی کارآمد و مبتنی بر خدمات شایسته به کرات و با ادبیات مختلف در تریبون های مختلف ارتباطات اجتماعی اعلام شده و مردم از بازگو نمودن آن و عدم تحقق این خواسته اساسی خسته شده اند. مدیریت فرهنگی که اعمال حاصل از دانش […]

سخن گفتن از مطالبات مردم در به ثمر نشستن حلاوت حاصل از مدیریتی کارآمد و مبتنی بر خدمات شایسته به کرات و با ادبیات مختلف در تریبون های مختلف ارتباطات اجتماعی اعلام شده و مردم از بازگو نمودن آن و عدم تحقق این خواسته اساسی خسته شده اند.

مدیریت فرهنگی که اعمال حاصل از دانش و تجربه آن می تواند جامعه ای را موفق و یا به سمت اضمحلال بکشاند متشکل از مجموعه ای اشخاص کارآمد حقیقی و حقوقی است که همواره در جامعه با تعریف و برداشتی اشتباه که مدیریت یعنی فرد نه جمع مواجه گردیده است.

اخلاق حسنه که رکن اصلی صفات انسانی در مسیر کمال الهی است در عرصه مدیریت یک الزام و اگر به صورت اخص آنرا در مدیریت فرهنگی مورد بررسی قرار دهیم هم محور اصلی است و هم نبض جامعه در تکریم و ترویج فضایل انسانی خواهد بود.

اقتضای مدیریت فرهنگی در کوردستان متناسب با شرایط روز جامعه و صیانت از هویت و روح متعالی آن تحکیم و بسط دستاوردهای خانواده بزرگ هنرمندان،نویسندگان و روزنامه نگاران استان در کنار تلاش بر تسهیل در امور ایشان توسط مدیران و کارشناسان دستگاه های فرهنگی در مسیری پرپیچ و خم  و گاه تهوع آور به دلیل اتخاذ سیاستی کند و غیر عقلانی است.

سیاستی که در آن به شایسته سالاری بها نداده و خواسته جامعه در بکارگیری نخبه گان فرهنگی را عاملی مخل نظم جامعه دانسته و یا با بی تفاوتی لایه های بالای اداری نظام فرهنگی به آن نگریسته شود محصولی غیر از سرنوشت مظلومانه این روزهای عرصه مدیریت فرهنگی کوردستان را در پی نخواهد داشت.

این مظلومیت به خاطر یک نکته اساسی است که بی اخلاقی و بداخلاقی تا جایی شکل گرفته که از یک طرف بی تفاوتی در تثبیت فعالیتهای خدماتی،آموزشی و تولیدی عرصه فرهنگ و هنر قربانی عدم انتصاب به موقع فردی شایسته مسئولیت مدیریت فرهنگی گردیده و از طرفی دیگر به جای ترویج فرهنگ نقد منصفانه و مصلحانه جهت بهبود سامانه مدیریت فرهنگی با ترور شخصیت اشخاص حقیقی و حقوقی به کرات مواجهیم.

روی سخنم با اشخاص متنفذ در ساختار قدرت سیاسی این استان فرهنگی از سوی قوای سه گانه نظام جمهوری اسلامی ایران است:

۱.مدیریت فرهنگی عرصه معامله و تسویه حساب های شخصی،گروهی و جناحی نیست.

۲.نخبه گان فرهنگی کوردستان در هر کسوتی به مثابه گوشت قربانی نیستند که هر از گاهی مورد کم لطفی و بی تدبیری واقع گردند.

۳.توجه به اقتصاد هنر و خانواده بزرگ فرهنگ و هنر را با اخلاق و احترام به موقع نه طرد آنان باید دید و این چه اخلاقی است که اعتبارات مورد نیاز برای تولید و فعالیت های فرهنگی،هنری و رسانه ای در این استان همواره باید قطره چکانی باشد تا مبتنی بر تامین و تخصیص نظام مند یک بودجه عملیاتی؟!!

۴.عمل به قانون و احترام به آن یک اساس اخلاقی است اما اجرای غلط آن یک آفت بغرنج؛تامین اجتماعی یعنی تقویت رفاه همگانی نه کسب درآمد از ما به ازای یک فعالیت فرهنگی -هنری از سوی دستگاه های متولی این امر که اعتبار یک رویداد فرهنگی را جهت مفاصا حساب به جای تکریم مبدل به یک معضل در عرصه مدیریت فرهنگی کنند به عنوان مثال مراکز و مجامع فرهنگی و هنری طبق بند ل ماده۱۳۹قانون مالیات های مستقیم از پرداخت مالیات معافند که در کوردستان سلیقه حکم این معافیت مالیاتی را تشخیص می دهد و یا جشنواره ای چون جشنواره بین المللی امام رضا(ع)جهت مفاصا حساب تامین اجتماعی به جای کمک سازمان متمول و مامور رفاه همگانی آحاد جامعه به جای حمایت مادی از آن با اخذ پول های میلیون تومانی از بدنه این رویداد کلان هنری متعلق به ساحت مقدس امام رضا(ع) مواجه گردد.

قطعا اخلاق حسنه را باید پاسداشت و نگذاشت که طعم حلاوت خدمات فرهنگی تبدیل به تلخکامی در عرصه نشر فرهنگ و هنر مانا بیانجامد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...