رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۵ خرداد ۱۳۹۷
  • السبت ۱۱ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Saturday 26 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۶
  • کد خبر : 3362
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تاملی بر حادثه قتل جوان مهابادی

مرگ، یکی از طبیعی و واقعی‌ترین رویدادی است که در انتظار تمامی انسان‌ها می‌باشد و در هر دین و آیین و تفکری از این امر یاد شده و تکالیف مختلفی برای آن تعریف شده است؛ اما به راستی مردن یک انسان فقط به نیستی جسم و پرواز روح او گفته نمی‌شود، بلکه اشکال و انواع […]

مرگ، یکی از طبیعی و واقعی‌ترین رویدادی است که در انتظار تمامی انسان‌ها می‌باشد و در هر دین و آیین و تفکری از این امر یاد شده و تکالیف مختلفی برای آن تعریف شده است؛ اما به راستی مردن یک انسان فقط به نیستی جسم و پرواز روح او گفته نمی‌شود، بلکه اشکال و انواع دیگری نیز دارد. یک فرد می‌تواند راه برود نفس بکشد بخورد و بیاشامد اما مرده باشد یا بهتر است بگوییم چیزی در او مرده است. در روزهای اخیر خبری تاسف‌ناک از سوزانده شدن جوانی توسط دوستان نارفیقش پخش شد که همه کسانی که شاهد این فاجعه بودن را داغدار کرد. به‌راستی چه می‌شود که چند انسان در این قرن تکنولوژی با وجود این همه اخبار از رشد و پیشرف به چنین کار وحشتناکی دست می‌زنند؟ جوانانی که از دایره احزاب و گروه‌های تروریستی مثال داعش و.. نبوده و عنوان انسانی عادی در شهر و دیاری عمر گذرانده اند. چه می‌شود که فردی به چنین جنایتی نابخشودنی دست می‌زند؛ آن‌هم در سرزمینی که در تمام دنیا به مردانگی و درستکاری مشهور است. شاید رشد عجیب و سریع تکنولوژی در دنیای حاضر و ارتباطات غیر واقعی فضای مجازی و تقلیدهای کورکورانه از مُد و تبلیغات هیجانی باعث شده چنین انسان‌هایی بدون عاطفه را می‌توان یافت و برای جلب توجه در فضایی که در آن به اسارت در آمده‌اند تمام انسانیت و فضیلت‌های انسانی را به تاراج بگزارند تا شاید نگاهی لاییکی و… بیشتری را به سوی خود بکشانند. جای تاسف دارد برای همه آن تعداد از افرادی که آن کلیپ غیر انسانی را مشاهده و لایک کردند و در این امر شیطانی شریک شدند. آگاهی و فهمیدن، امری اکتسابی‌است که با مطالعه کتب با ارزش و حضور در جمع افراد باسواد واقعی و فهمیده به دست می‌آید. باشد که بدانیم هرچیزی ارزش یک‌بار دیدن ندارد و هیچ‌گاه اجازه خاموشی عقل و مردن عاطفه به وسیله ابزار و امکانات پر زرق و برق ساختگی ندهیم و در تمام مکان‌ها به اعتقادات و اصول و چهارچوب‌های زندگیمان پایبند باشیم.اگرهر کدام از ما متوقف کننده این بستر فاسد باشیم شاید دیگر شاهد چنین جرم و جنایت‌هایی دلخراشی در گستره خواستگاهمان نباشیم.
شرمین فتاحی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...