رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۷
  • کد خبر : 3375
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چگونه کتابخونی رارونق بخشیم

کتابخانه‌ها در کنار اینکه به عرضه، فروش و توزیع کتاب‌های مختلف فعالیت دارند می‌توانند تغییرات اساسی در قفسه کتاب‌های خود به وجود آورده و در کنار این نیز امکان تشکیل جلسات دور همی برای علاقمندان به کتاب من باب مثال، کتاب‌ها و موضوعات مختلف فراهم آورند.

معمولا از سرانه پایین مطالعه و عدم استقبال آنچنانی از کتاب و کتاب‌خوانی در کشور ابراز نگرانی‌های بسیاری می‌شود اما کمتر به علت‌های مختلف و متعدد این مسئله پرداخته می‌شود. اگر از زاویه‌های مختلف علت‌یابی به این موضوع نگاه کنیم، در کنار ضعف‌های ساختاری آموزشی می‌توان به عدم جذابیت در حوزه کتاب، کتاب‌خانه‌ها و همچنین سبک کتاب‌خوانی در کشور انتقاد کرد. بدیهی است برای بسیاری از کتاب‌های عرضه شده بازاریابی فکری نشده و نویسندگان وناشران صرفا به دنبال اخذ مجوز برای چاپ کتاب بوده و توجهی به میزان استقبال خوانندگان احتمالی کتاب نداشته و هم اکنون کتاب‌های بسیاری صرفا برای نشر و تکمیل کردن روزمه برخی نویسندگان و ناشران بر روی قفسه‌ی کتاب‌فروشی‌ها قرار گرفته‌اند که خاک می‌خورند.

جدای از بازاریابی و نیازسنجی، می‌توان به ضعف ساختاری و فیزیکی مکان‌های عرضه کتاب همچون کتاب‌خانه‌های عمومی، کتاب‌فروشی‌ها و سایر نهادهای مرتبط با کتاب اشاره کرد که فضای سنگین و بی‌روحی در این حوزه ایجاد و انگیزه خواندن کتاب را از علاقمندان سلب کرده و در نهایت میل به خواندن کتاب فروکش کرده و هیچ گونه دلبستگی یا تعلق خاطری در کتاب‌خوانان نسبت به محیط مطالعه نمی‌توان یافت؛ به همین خاطر به راحتی می‌توانند از ان دل بکنند.

کتابخانه‌ها در کنار اینکه به عرضه، فروش و توزیع کتاب‌های مختلف فعالیت دارند می‌توانند تغییرات اساسی در قفسه کتاب‌های خود به وجود آورده و در کنار این نیز امکان تشکیل جلسات دور همی برای علاقمندان به کتاب من باب مثال، کتاب‌ها و موضوعات مختلف فراهم آورند. بسیارند نویسندگان و کتاب‌خوان‌هایی که هیچ جایی برای گفت‌وگو و بحث در باره مطالب و موضوعات خوانده شده در ذهنشان با همکیشان و هم نظران یا دگر اندیشان، منتقدان و مخالفان ندارند. کافه کتاب به عنوان مکانی موثر می‌تواند این امکانات را برای مخاطبان فراهم آورده در آنان تعلق خاطر ایجاد کند و این چیزی است که می‌تواند مهمترین بحث گرایش به کتاب، پیدا کردن دیگر کتاب‌خوان‌ها و تبادل فکر با دیگر اندیشه‌ها باشد؛ اما قفسه‌های بی‌روح با فروشندگانی که شاید خود اصلا کتابی نخوانده باشند نه تنها برای کسانی که اولین بار است به سوی کتاب می‌آیند بلکه برای کسانی که با کتاب‌ زندگی می‌گذرانند آزار دهنده است. کافه کتاب می‌تواند امکان خواندن کتاب‌های دسته‌جمعی را در اختیار طیف وسیعی از جامعه قراردهد و شب‌نشینی‌های کتاب‌خوانی را در سالن‌های اجتماعات با مشارکت کتاب‌خوانان و ایجاد تقاضا برای کتاب به صورت منظم و برنامه‌دار برای سنین مختلف در ساعت‌های مختلف برگزار کند و با صداهای دلنشین به کلمات خوابیده در لابلای کتاب‌های مختلف جان بخشد و بر این رکود در این حوزه رونق دهد. کافه کتاب، جایی است که در کنار اینکه فیزیکال زیبایی را در چیدمان کتاب‌های موجود در کتابخانه یا کتاب فروشی فراهم می‌کند فضا و امکانات کافی در اختیار علاقمندان قرار داده و در کنار آن سرویس‌های خدماتی لازم را در طول مطالعه ارائه و نوعی گفتمان را در مخاطبان خود نهادینه کند. کافه کتاب نویسندگان و خوانندگان را از نزدیک به هم آشنا کرده و با خلاقیت‌های مختلف و ایجاد جذابیت به ساختن یک مکان فرهنگی بی نظیر برای دوستداران کتاب کمک می‌کند و در نهایت لحظات پرکار و بانشاطی برای جویندگان علم و دانش رقم می‌زند.
علاقه‌مندان می توانند جهت اطلاعات تکمیلی برای راه اندازی کافه کتاب از طریق همین هفته‌نامه با نویسنده مطلب ارتباط بگیرند.

سید عادل قاسمی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...