رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۵ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Wednesday 14 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۲
  • کد خبر : 3386
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چه شعارها که برمن نمی نویسند
مهدی بیرانوند (روژمان)

چه شعارها که برمن نمی نویسند

«دیوار» شعری چندپهلو، پربار و مبارز است از مجموعه ای زیبا و بی‌نظیر، سروده یگانه مرد شعرجهانی کورد شیرکو بیکس؛ همان که همانند احمدشاملو، پابلونرودا، فدریکوگارسیا، آدونیس شاعر، محمود درویش و یا ناظم حکمت سایه به سایه رویاهایش سر بر آسمان می‌ساید. نام و شعرش پرچم و راهی برای شاعران و اهالی قلم جهان است. […]

«دیوار» شعری چندپهلو، پربار و مبارز است از مجموعه ای زیبا و بی‌نظیر، سروده یگانه مرد شعرجهانی کورد شیرکو بیکس؛ همان که همانند احمدشاملو، پابلونرودا، فدریکوگارسیا، آدونیس شاعر، محمود درویش و یا ناظم حکمت سایه به سایه رویاهایش سر بر آسمان می‌ساید. نام و شعرش پرچم و راهی برای شاعران و اهالی قلم جهان است. دیوار را می‌توان اعتراض و حرف دل تمام مردمی خواند که زیر بار ظلم در خفقان و سکوتی تحمیلی به‌سر می‌برند؛ امااز فریاد آن بیم دارند. این شعر زیبا که در چهارچوب قانونی و حرفه‌ای شعر نو و یا مدرن سروده شده، با زبانی شیوا هدف و حرف خود را به مخاطبان می‌رساند و خیلی راحت در وجود ادبی آنان جا باز می‌کند. این مزیت تمام اشعار شیرکو بی‌کس می‌باشد. دیوار به تنهایی یک کتاب تفسیر می‌خواهد؛ چرا که کلمه به کلمه‌اش پراز مشت و درد است. مشت‌هایی که از دل مردمانی خون‌گرم اما داغ‌دیده بر می‌خیزد. دیوار، فریاد مادران و زنان و جوانان و مردم زخم‌خورده کوردستان است؛ آن هم در زمان استبداد خودکامه‌ی صدام حسین؛ همان که نام برابری و برادری و عدالت را زیر سوال برد و چنگ در خاک پارس نهاد و آشیانه‌های مردمان مرزنشین کورد را خاکسترکرد و دیوار چون ققنوس ازاین خاکستر از قلمی مبارز سر برآورد و با تمام وجود فریا دزد.
جدایی از این شعر که در یک مجموعه با همین عنوان از سوی نشر فصل پنجم آمده است پنجاه و هفت شعر دیگر نیز با رنگ و بوی مردم و مبارزان و عشق کوردی جای داده شده است که به‌نظر من باید آن را پنجاه و هفت گلوله نامید. این مجموعه زیبا توسط بابک زمانی عزیز ترجمه و راهی بازار کتاب شده که تاکنون توانسته توجه علاقه‌مندان به شعر و ادب و البته آزادی‌خواه را به‌خود جلب کند؛ تاآنجا که هرجا در شبکه‌های اجتماعی سطری ازآن باشد هزاران عقیده و فریاد در خصوص‌اش بیان شده است. حال نگاهی خواهیم داشت بر سطرهای زیبای دیوار:
نامم دیوار است
دیواری درمعبری عمومی/ درازایم به اندازه تنفراست و بلندایم به قامت خشم
آه… چه شعارها که برمن نمی‌نویسند/ ازصد شعار که بر من می‌نویسند، یکی‌اشان چیزی یادم نمی دهد
ازصد اعلامیه که برتنم می چسبانند
یکی‌اشان دلخوشم نمی‌کند
دیروز بر سرتاسرم شعاری نوشتند… هنگامی که خواندمش سخت شرمم آمد
چرا که دیوار سرزمینی هستم که چنین دروغ‌هایی بر من می‌نویسند.

مهدی بیرانو – ندروژمان

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...