رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۷ آبان ۱۳۹۶ - ۱۹:۴۲
  • کد خبر : 3415
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : عمر در گند به سر نتوان برد

در منابعی از جمله «خواص الحیوان» گفته شده که: «زاغ سیصد سال بزید و گاه عمرش از این نیز درگذرد… عقاب را سی سال بیش عمر نباشد.» شعر «عقاب» پرویزناتل خانلری از جمله اشعار معاصری است که علاوه بر زیبایی، از تأثیرگذارترین آثار منظوم فارسی است. مثنوی زیبایی که او در قریب به صدبیت در […]

در منابعی از جمله «خواص الحیوان» گفته شده که: «زاغ سیصد سال بزید و گاه عمرش از این نیز درگذرد… عقاب را سی سال بیش عمر نباشد.»
شعر «عقاب» پرویزناتل خانلری از جمله اشعار معاصری است که علاوه بر زیبایی، از تأثیرگذارترین آثار منظوم فارسی است. مثنوی زیبایی که او در قریب به صدبیت در سال ۱۳۲۱ش سروده است که اینگونه شروع می شود:
گشت غمناک دل و جان عقاب
چون از او دور شد ایام شباب
خواست تا چاره ناچار کند
دارویی جوید و در کار کند
عقابی که روزهای پایان حیات خود را در یافته است ،در پی چاره جویی و برای جلوگیری از مرگ محتوم و زودرس خود در و دشت و کوه و صحرا را می پیماید تا خود مگر گرزی بیابد . خود را به زاغ می رساند و راز عمر طولانی از او می پرسد .
دلیل عمر کوتاه خود و راز عمر دراز زاغ را می کاود و می گوید:
من و این شهپر و این شوکت وجاه
عمرم از چیست بدین حد کوتاه
تو بدین قامت وبال ناساز
به چه فن یافته ای عمر دراز؟
زاغ که می بیند عقاب با آن همه فرّ و اوج و جبروت به چه روزی افتاده تصمیم می گیرد راز عمر دراز خود و کوتاهی عمر عقاب را بازگو کند:
بادها کز زبر خاک وزند
تن و جان را نرسانند گزند
ما از آن سال بسی یافته ایم
کز بلندی رخ برتافته ایم
زاغ را میل کند سوی نشیب عمربسیارش از آن گشته نصیب
زاغ اولین و شاید مهمترین دلیل کوتاهی عمر عقاب را پرواز او در اوج می داند که دائما بر بلندای چرخ به پرواز در می آید.
دیگر این خاصیت مردار است
عمرمردار خوران بسیار است
بعد خطاب به عقاب می گوید که اوج را رها کن و قدری فرود آی و اگر عمر دراز می خواهی مثل من در همین نزدیکی ها پرواز کن و از غذاها و سفره رنگارنگی که در کوی و برزن و پس و پشت باغ و کوچه و محله گستره است بهره گیر.
در ادامه هم عقاب را بر سفره و منزلگاه خود در پس باغ به مهمانی می خواند تا از او رسم عمر دراز بیاموزد. عقاب که به دقت به نشانی های زاغ و نسخه و درمانش گوش فرا می داد متوجه می شود که:
آنچه زان زاغ چنین داد سراغ
گندزاری بود اندر پس باغ
وقتی زاغ عقاب را بر سفره الوان خود خواند و مشغول خوردن شد تا عقاب از او رسم خوردن و راز عمر دراز بیاموزد ، عقاب با خود اندیشید و عمر افتخار آمیز خود را در یک لحظه مرور کرد و درآن حال:
بوی گندش دل و جان تافته بود
حال بیماری دق یافته بود
و در ادامه:
یادش آمد که بر آن اوج سپهر
هست پیروزی و زیبایی و مهر
دیده بگشود و به هر سو نگریست
دید گردش اثری زینها نیست
در پایان این مثنوی، اوج هنر شاعر نمایان می شود و نه تنها عقاب بلکه کلام او نیز به پرواز در می آید و مخاطب را نیز با خود به پرواز درمی آورد:
بال بر هم زد و برجست از جا
گفت ای دوست ببخشای مرا
سالها باش و بدین گند بساز
تو و مردار تو و عمر دراز
گربراوج فلکم باید مرد
عمر در گند به سر نتوان برد
و این احوال و نتیجه ای که می گیرد یک راه یک بیشتر پیش روی عقاب نمی گذارد:
شهپر شاه هوا اوج گرفت
زاغ را دیده بر او ماند شگفت
سوی بالا شد و بالاتر شد
راست با مهر فلک همسر شد
لحظه ای چند بر این لوح کبود
نقطه ای بود و دگر هیچ نبود
پی نوشت:
۱_دکتر شفیعی کدکنی معتقدند کتابی به نام خواص الحیوان وجود خارجی ندارد و ساخته خانلری است.
۲_این شعر امروز موضوع کلاس دانشجویان دانشگاه مذاهب بود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...