رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۷ آبان ۱۳۹۶ - ۱۹:۵۲
  • کد خبر : 3421
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : شهر فدای شورا

روز ۱۲ دی ۹۴ شورای شهر سنندج در یک اقدام تعجب برانگیز منوچهر فخری شهردار سابق کرمانشاه را به عنوان شهردار انتخاب نمود که در آن روز موج عظیمی از انتقاد و اعتراض بر علیه اعضای شورای شهر به راه افتاد؛ زیرا همه بر این باور بودند که با وصف وجود این همه مهندس و […]

روز ۱۲ دی ۹۴ شورای شهر سنندج در یک اقدام تعجب برانگیز منوچهر فخری شهردار سابق کرمانشاه را به عنوان شهردار انتخاب نمود که در آن روز موج عظیمی از انتقاد و اعتراض بر علیه اعضای شورای شهر به راه افتاد؛ زیرا همه بر این باور بودند که با وصف وجود این همه مهندس و مدیر لایق در سنندج نبایستی نمایندگان مردم، شهردار را از خارج استان می آوردند و بسیاری این حرکت را بی احترامی به مردم شهر و افراد تحصیل‌کرده و توانمند سنندجی می‌دانستند.
بعد ظهر همان روز بنده در مراسمی در زورخانه پهلوان نادر به آقایان جلال شریعتی و وفا اصلانی گفتم اعضای شورا باید بسیار پررو باشند که در میان مردم شهر حاضر شوند زیرا یک حرکت زشتی انجام دادید و در این شهر پر از انسان توانمند رفتید شهردار سابق کرمانشاه را به سنندج آوردید، اگر شهردار لایقی بود چرا شورای آنجا وی را عزل نمود.
در روزهای اول هر کسی از ظن خود در این باره تحلیل و قضاوت می‌نمود؛ یکی می‌گفت فخری به آنها قول‌هایی داده است، دیگری می گفت ۷ نفر از اعضای شورا پرونده تخلف داشته‌اند و به آنها گفته‌اند اگر به فخری رای ندهند حتما دادگاهی می‌شوند، دیگری هم می‌گفت فخری خیلی با نفوذ است و به اعضای شورا قول داده تا از این نفوذش در حکومت برای گرفتن بودجه های ویژه برای شهر استفاده کند.
در این گیرودار اعضای شورای وقت بر انتخاب خود پای فشردند و با تمام توان از وی حمایت نموده و تمام انتقادات، اعتراضات و اتهامات را تحمل کردند و در محافل خصوصی و ادارای از این انتخاب دفاع کردند.
در این روزها شهرداری به علت کاهش شدید فعالیت ساخت و ساز، سوء مدیریت برخی مدیران و نفوذ افراد خودسر در بدنه اداری، کارشناسی و مالی با بحران مالی بزرگی روبرو بود به طوری که تمام درآمد شهرداری تنها کفاف حقوق و مزایای گوناگون مدیران شهرداری را می‌کرد و دیگر چیزی برای کارکنان رده پایین، کارگران و نیروهای شرکتی که تمام زحمات شهر را بر دوش داشتند نمی‌ماند.

حقوق ۴ ماه نیروهای شرکتی و خدماتی از جمله رفتگران پرداخت نشده بود، طلب پول بنزین ۸ ماه رانندگان شهرداری نواحی پرداخت نشده بود، تمام پروژه‌های عمران شهری تعطیل بود، شرکتهای پیمانکاری میلیاردها تومان طلب معوق داشتند که برخی از آنها به بیش از ۷ سال رسیده بود، شرکتهای خدماتی به علت نپرداختن مطالباتشان داشتند کارها را تعطیل می‌کردند و چند روز مانده بود به زمان پرداخت حقوق و مزایای پایان سال.
در این شرایط هیچ انسان عاقلی، مدیریت شهرداری سنندج را قبول نمی‌کرد و تقبل این پست توسط فخری تمام ذهنیت‌های منفی در مورد وی و تبانی با شورای شهر را به یقین تبدیل کرد زیرا هیچ زمینه‌ای برای بهبود وضعیت وجود نداشت.
اما فعال شدن ناگهانی پروژه‌های عمران شهری و پرداخت تمام حقوق معوق نیروهای شرکتی و خدماتی و مزایای پایان سال تمام نیروهای شهرداری در چند روز تعجب همگان را بر انگیخت زیرا حرکت شبیه به معجزه بود و از عهده شرایط مالی شهرداری برنمی‌آمد.
اما تداوم تحرک تحول‌آفرین در شهرداری و ایجاد انظباط پرداخت حقوق کارکنان و شرکتهای پیمانکاری بعد از سال ۹۴ یکباره تمام ذهنیت‌های منفی افکار عمومی در خصوص فخری را مثبت نموده و مخالفینش تبدیل به موافق شدند اما در این میان عده‌ای معلوم الحال که سال‌ها به عناوین مختلف و در لباس پیمانکار، شرکت خدماتی، مشاور و عضو شورا دست در کیسه شهرداری داشتند و به دلخواه خویش فعالیت می‌نمودند و در این دوران منافعشان را از دست داده بودند بر علیه فخری قیام نمودند و شروع کردند به جوسازی و مذاکره با اعضای شورای جدید برای برکناری فخری.
در این زمان تعدادی از اعضای شورا که در شورای قبل هم بودند شروع کردند به مخالفت با فخری که شدیدترین حملات مربوط به فردی بود که خود فخری را به سنندج دعوت کرد و تا وی را شهردار نکرد از پا ننشست.
شورای فعلی با وصف اطلاع از رضایت شهرنشینان و کارکنان شهرداری از عملکرد فخری، اقدام به برکناری وی نمودند و شعارشان بومی سازی شهرداری و مقابله با نفوذ غیر بومی در این نهاد بود، اما کسی از آنها جوابگوی این سوال نبود که ای برادر بومی دوست غیر بومی ستیز، چرا ۱۷ ماه قبل فخری کرمانشاهی از نظر حضرات بومی بود و اعتنایی به اعتراضات مردم نکردید و وی را شهردار نمودید اما امروز که شهر در مسیر آبادانی قرار گرفته و انظباط مالی و اداری بر شهرداری حاکم است وی غیر بومی شده و شما غیر بومی ستیز؟
فردی که انتخابش به علت غیر کوردستانی بودن مورد  اعتراضات مردم قرار گرفت  در میان اعتراض مردم به علت داشتن کارنامه قابل قبول هم برکنار شد، با این رویکرد بی‌توجه به نظر انتخاب کنندگان آیا خود را نماینده مردم می دانید؟ این چه نماینده‌ای است که در انتخاب و عزل، نظر مردم برایش مهم نیست؟ آیا حق نداریم فکر کنیم که در جایی دیگر به شما برنامه می‌دهند؟ آیا حق نداریم که فکر کنیم منافع اشخاص بر منافع شهر برتری دارد؟
اکنون که این روحیه بیگانه‌ستیزی اعضای شورا، فخری را از شهرداری برکنار نمود جالب است بدانیم وضعیت قبل از فخری بار دیگر بر سرنوشت شهر و کارکنان رده‌پایین شهرداری مسلط می‌شود، ۲ ماه است که رفتگران و نیروهای شرکتی حقوق نگرفته اند، پروژه‌های عمرانی به کما رفته‌اند، شهرداری بار دیگر…
جالب است به این واقعیت نمایندگی و وکالت اعضای شورای شهر سنندج نگاه کنیم، روزی بر خلاف نظر شهروندان فردی را خارج از استان برای شهرداری می‌آورند و روز دیگر در میان اعتراضات مردم وی را بر می دارند، این نوع وکالت را با چه مدلی باید مقایسه نمود و قبول کرد؟
آیا امروز هم این افراد رویه وکالت دو سال قبل را در برابر مردم برمی گزینند و حرمتی برای علایق و احساسات و منافع موکلین خود نمی گذارند؟ آیا جوابی برای بازگشت وضعیت به ۲ سال قبل دارند؟

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...