رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۴ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 13 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۷
  • کد خبر : 3488
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : آموزش یا پرورش

در کشورهای توسعه‌یافته بخش اعظم وظیفه‌ی نهادینه شدن ارزش‌ها و مفاهیم اساسی برعهده‌ی نظام آموزش این کشورها می‌باشد؛ در این نظام آموزشی افرادی کارآمد در تمام ابعاد (نه تک بعدی) تربیت می‌شوند که در نهایت مهره‌های اصلی رشد و توسعه کشورشان به شمار می‌آیند و این رشد و توسعه زمانی شکل می‌گیرد که دانش‌آموزان در […]

در کشورهای توسعه‌یافته بخش اعظم وظیفه‌ی نهادینه شدن ارزش‌ها و مفاهیم اساسی برعهده‌ی نظام آموزش این کشورها می‌باشد؛ در این نظام آموزشی افرادی کارآمد در تمام ابعاد (نه تک بعدی) تربیت می‌شوند که در نهایت مهره‌های اصلی رشد و توسعه کشورشان به شمار می‌آیند و این رشد و توسعه زمانی شکل می‌گیرد که دانش‌آموزان در مدارس علاوه بر آموزش مهارت‌ها و تخصص‌های حرفه‌ای،آموزش‌های لازم در زمینه تبدیل شدن به شهروند حرفه‌ای را هم فرامی‌گیرند؛ به طوریکه ارزش‌های پذیرفته شده جامعه را در کنار سایر دروس و مهارت‌ها در وجودشان نهادینه می‌شود. به بیانی دیگر مبنای تخصص‌ها و مهارت‌های حرفه‌ای،ارزش‌ها و هنجارهای پذیرفته شده جامعه است و به هیچ وجه تربیت جدا از تعلیم نیست. برای مثال در چنین سیستم‌هایی دانش آموز، عشق به میهن و کشورش را از مهد کودک حس می‌کند و در مقاطع بالاتر، این احساس تعلق را وجدانی و درونی و در بزرگسالی نه به اختلاس گرایش پیدا می‌کند و نه از کارش می‌دزدد!
در نظام آموزشی ما هم مطابق سند تحول بنیادین از آموزش به عنوان وسیله‌ای برای شکوفا نمودن استعدادهای آدمی و سوق دادن او به سوی ارزش‌های والای اسلامی و انسانی نام برده می‌شود. به عبارت دیگر تعلیم و تربیت در یک راستا و در راه رسیدن به حیات طیبه در هم تنیده‌اند؛ اما چرا محصولات نظام آموزشی ما منجر به رشد و توسعه مد نظر نشده است؟ چرا برخورد با فساد و کژرفتاری‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را از قوای قهریه واهرم‌های پلیسی طلب می‌کنیم؟حال آنکه از ریشه‌های تربیتی این آسیب‌ها غافلیم!!
واقعیت این است اسناد بالا دستی ما در نظام آموزشی اگر غنی‌تر از اسناد کشورهای توسعه‌یافته نباشدکمتر از آنها نیست، ولی برابر با اسناد نانوشته حاکم بر برنامه درسی، حوزه‌های تعلیم و تربیت کاملا از هم جدا فعالیت می‌کنند.
بدیهی است جدایی این دو حوزه نه تنها حیات طیبه را هدف نمی‌گیرد بلکه سرمایه‌های نظام تعلیم و تربیت اسلامی را هم بر باد می‌دهد.

گواه این مهم آنکه در چند سال اخیر آمار رشد علمی کشور، تنها متکی به نخبگان بوده و در جشنواره‌ها و المپیادهای بین‌المللی آنچه بدان بالیده‌ایم برآمده از استعدادهای ذاتی  فرزندان این مرز و بوم بوده است. .در داخل مدارس هم سرطان کنکور هر روز قربانی‌های بیشتری را می‌گیرد ،کنکور و همه شعبه و شعبده‌هایش  فاقد هرگونه سودمندی مهارتی برای دختران و پسران این مملکت می‌باشد.
از نظر تربیتی هم، نشانه‌های «بدهویتی» یا هویت مخدوش را در نسل جوان و نوجوان امروز به وضوح می توان دید، مفاهیم پرورشی و تربیتی در مدارس ما اساسی و بنیادی آموزش داده نمی‌شود و نتیجه آنکه برای مثال ما شهروندانی هستیم که باهم کارکردن و کار گروهی را با باندبازی و قانون‌شکنی اشتباه می‌گیریم!!
واقعیت این است آنچه امروز در آموزش و پرورش بیش از هر چیز دیگری مورد غفلت قرار گرفته است عدم بروز حساسیت، درایت و کفایت لازم از سوی مدیران و راهبران آموزشی جامعه در جهت هم‌گرایی بیشتر حوزه‌های تعلیم و تربیت می‌باشد که این امر به راحتی باعث هدر رفتن سرمایه‌ها و ذخایر  بالقوه انسانی شده است. چنانچه سیاست‌گذاری‌های کلان آموزش و پرورش تغییر نکند و راهبردهای هوشمندانه در این راستا اتخاذ نگردد. نظام آموزشی ما، برعکس نظام‌های مترقی دنیا (که تعلیم و تربیت نماد تربیت انسان‌های طراز اول توسعه به حساب می‌آید) انسان‌های تک بعدی را تربیت می‌کند که هنوز در مراحل آغازین توسعه دست و پا می‌زند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...