رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۱ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 20 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۳
  • کد خبر : 3493
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : اشتغال کردستان با دولت حل نمی شود

سالیان متمادی است مسئله بیکاری و نبود اشتغال در کردستان، از یکطرف دغدغه و دل‌مشغولی مسئولان و مردم شده است و از طرفی دیگر هر از چندگاهی بهانه و دستاویزی شده است تا عده‌ای در مقاطعی همچون کوران انتخاباتی برای رسیدن به مقاصد خویش از آن بهره جویند. اگر چه بیکاری تنها مختص کردستان نیست […]

سالیان متمادی است مسئله بیکاری و نبود اشتغال در کردستان، از یکطرف دغدغه و دل‌مشغولی مسئولان و مردم شده است و از طرفی دیگر هر از چندگاهی بهانه و دستاویزی شده است تا عده‌ای در مقاطعی همچون کوران انتخاباتی برای رسیدن به مقاصد خویش از آن بهره جویند.
اگر چه بیکاری تنها مختص کردستان نیست اما سیر صعودی این معضل اقتصادی- اجتماعی در استان، تا بدانجاست که به‌نوعی چهره و سیمای خیابان‌ها را همواره مملو از سیل جمعیتی سرگردان نموده است بی‌آنکه نسخه عملی برای آن اندیشیده شده باشد.
شعارهایی همچون دست به دست هم اشتغال ایجاد کنیم – پیش به‌سوی اشتغال و کارآفرینی- همه با هم اشتغال و… نه تنها در طول این سالها بندی از گره کور اشتغال در کردستان حل نکرد بلکه ذهنیتی ناموزون را دامن زده است که حل چنین مشکلی، انگار لاینحل و کاری بیهوده است.
از یکطرف مردم همیشه نالان و ناراضی از وضع موجود هستند در مقابل مراجع نظارتی مثل نمایندگان، بدون اینکه راهکاری برای برون‌رفت ارائه دهند چاره کار را در تیز کردن نوک انتقادات به دولتی‌ها دیده و تا پای دعوای لفظی و تهدید و گلاویز شدن با مجموعه دولت پیش رفته‌اند؛ البته دولتی‌ها هم جز تشریح آمار بیکاری و مقایسه سال به سال و فصل به فصل این آمارها، چیزی برای پاسخ و دفاع ارائه نکرده‌اند؛ اما واقعیت این است که توجیه کردن مسئله و صرف ارائه پاسخ به هر قیمت؛ دردی از درد بیکاری استان و درهای لرزان توسعه‌اش دوا نمی‌کند.
انتقاد مداوم از دولت به بهانه عدم پرداخت تسهیلات به سرمایه‌گذاران با نرخ سود پایین و بازپرداخت مناسب، بجز بازارگرمی و پاک کردن صورت مسئله، چیز دیگری نیست.
به حکم تجربه باید بپذیریم که راه اشتغال از مسیر تسهیلات دولتی نمی‌گذرد چراکه در دولت‌های نهم و دهم میلیاردها تومان تسهیلات با پایین‌ترین نرخ سود، تنفس چندین ماهه، بازپرداخت بلندمدت، امهال‌های ضروری و در نهایت پرداخت قابل توجه یارانه به دریافت‌کنندگان پرداخت شد اما در نهایت امروز تنها شاهد مبالغ زیادی از مطالبات و معوقات بانکی و بیکاران بدهکار هستیم.
خبری از آن‌همه بنگاه اقتصادی کوچک و زودبازده با انبوهی از اشتغال‌های تعهد شده در طرح‌های توجیهی مصوب سالهای اواخر دهه گذشته در استان نیست و این زنگ هشداری جدی برای جدا کردن راه اشتغال در مسیری غیر از تکیه بر منابع دولتی است.
سرمایه‌های سرگردان بیشمار همچون انبوه‌سازی‌های روزافزون و تمایل صاحبان سرمایه به سمت پس‌اندازهای بانکی بهره‌دار، نشان از آن است که مسیر برای سرمایه‌گذاری مولد توسط سرمایه‌گذاران در استان مهیا نیست.
تنها راه چاره و باز شدن مسیر توسعه اقتصادی و ایجاد اشتغال در کردستان توجه به بخش خصوصی و فراهم سازی میدان رقابت برای این بخش از اقتصاد استان است.
دولت می‌تواند تسهیل‌گر باشد و نظارت نماید و اصلا نقش دولت هم همین است. حضور مستمر و مستقیم دولت در اقتصاد جز وابستگی و هدر رفت سرمایه‌گذاری‌هایی که سالیان شاهد آن هستیم مطلوبیت دیگری برایش متصور نیست.
باید با کاستن بروکراسی‌های اداری و فراهم‌سازی زمینه‌های سرمایه‌گذاری همانند معافیت‌های مالیاتی و بیمه‌ای فضا را برای حضور اثرگذار بخش خصوصی مهیا کنیم؛ اگر چنین فضایی تدارک دیده شود سرمایه‌گذار نیازی به خواهش و التماس نماینده و استاندار و فرماندار و مدیرکل و… برای سرمایه‌گذاری ندارد بلکه خودش به سمت سرمایه‌گذاری تمایل پیدا می‌کند.
البته برای ایجاد اشتغال، همه چیز به دولت و بخش خصوصی هم ختم نمی‌شود؛ مردم نیز نقش محوری دارند. می‌توان با خرید محصولات داخلی، امنیت سرمایه‌گذاری بویژه در بخش تولید را ضمانت نمود اما متاسفانه ورود کالاهای قاچاق و خرید این کالاها نه تنها باعث خروج ارز از کشور شده بلکه بیکاری کارگر ایرانی و در نهایت ورشکستگی سرمایه گذار را نیز بدنیال داشته است.
صداوسیمای مرکز کردستان که می‌تواند بازوی بسیار قوی برای حمایت از اشتغال و تشویق مردم به خرید کالاهای داخلی باشد و به اینگونه امنیت سرمایه‌گذاران را برای سرمایه گذاری افزایش دهد متاسفانه کمترین توجه ممکن به این امر دارد. تولید برنامه‌های با محتوای حمایت از تولید داخلی و کارگر ایرانی از سوی مسئولان صداوسیمای مرکز کردستان در حالی مشروط به تولید برنامه‌های مشارکتی و پرداخت هزینه‌های سنگین می‌شود که برنامه‌های به ظاهر فرهنگی سیما مثل “چریکه‌ی شه‌و”با هزینه‌های هنگفت تولید و پخش از استودیو گرفته تا ضبط در روستاهای دور و نزدیک استان همراه است بدون آنکه این برنامه‌ها به اعتلای فرهنگ غنی کردستان کمکی بکند.
حال در دوره خدمتگذاری استاندار جدید که خوشبختانه دیدگاه و رویکرد تقویت بخش خصوصی دارند اگر این مهم به طور جدی در دستور کار قرار گیرد در کوتاه‌مدت در حوزه تولید و اشتغال استان، شاهد حضور و رقابت سرمایه‌گذارانی خواهیم بود که نیازی به تسهیلات با سودهای سرسام آور بانکی نخواهند داشت.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...