رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۴ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 13 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۶ - ۱۷:۵۵
  • کد خبر : 3614
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چراشیفته خارج هستیم؟
محمد فایق مجیدی دهگلان

چراشیفته خارج هستیم؟

اگر از نسل جوان ایران بپرسی کجا را برای زندگی کردن ترجیح می‌دهی درصد بالایی می‌گویند خارج از کشور بدون این که شناخت کامل از خارج داشته باشند. تجربه زندگی در دوحه به من نکاتی را آموخت از آن جمله که در همین کشور کوچک عربی همه شهروندان خارجی درجه دو محسوب می‌شوند یعنی؛ فرق […]

اگر از نسل جوان ایران بپرسی کجا را برای زندگی کردن ترجیح می‌دهی درصد بالایی می‌گویند خارج از کشور بدون این که شناخت کامل از خارج داشته باشند.
تجربه زندگی در دوحه به من نکاتی را آموخت از آن جمله که در همین کشور کوچک عربی همه شهروندان خارجی درجه دو محسوب می‌شوند یعنی؛ فرق نمی‌کند دکتر یا پرفسور هستید وقتی دربیمارستان کاری دارید ومی خواهید شماره بگیرید دستگاه شماره‌دهی اولین سؤال‌اش این است قطری هشتی یا غیر قطری؟ در حالی که در کشور خودت این گونه نیست.
در صف نانوایی هستی؛ لباس هایت نشان می‌دهد غیر عربی. کسی بالباس عربی می‌آید نوبت، نوبت اوست و تو باید در صف بمانی!
اما نکته مهم تر برای اغلب ما ایرانی‌ها در آن‌ئوی مرزها، عدم تسلط به زبان بین‌المللی است. برای رفتن به خارج دانستن زبان انگلیسی جزو ضروری‌ترین چیزهاست؛ زیرا در خیابان‌های دوحه، وقتی رانندگی می‌کنی به غیر از عرب‌ها یک عالمه شهروند غیر بومی زندگی می‌کنند که آنها هم دست و پا شکسته انگلیسی بلدند.
وقتی نیاز پیدا می‌کنی به بیمارستان بروی ضرورت دانستن زبان انگلیسی برایت بیشتر از همه جا نمود پیدا می‌کند. یا وقتی تصادف پیش می‌آید، وقتی ماشین‌ات خراب می‌شود.
خارج، زیبایی‌هایی دارد و جاذبه‌هایی، ولی در کنارش مشکلات و مسایل خاص خودش راهم دارد.
این جا خبری از نان‌های باکیفیت و متنوع ایرانی و یا میوه‌های تازه و ارزان نیست؛ هرچه هست محصولات سردخانه‌ای است.
به یاد سخن هراکلیتوس افتادم که قرن‌ها پیش فرموده بود: آدمی به هرچه که نزدیک است از آن دور است…
امیدوارم کسانی که تجربه زندگی در خارج را داشته‌اند مشکلات و چالش‌های زندگی در غرب و شرق را به زیبایی بیان کنند تا عده‌ای فریب سراب را نخورند. به قول صائب:
برق را در خرمن مردم تماشا کرده است
آنکه پندارد که حال مردم دنیا خوش است
همان جمله معروف که اکنون زیاد تکرار می‌شود در مورد خارج صدق می‌کند:«هرگز باطن زندگی خود را با ظاهر زندگی دیگران مقایسه نکنید».
سرزمین پدری و مادری ما بهشتی است دیدنی با مردمانی سلحشور و مهربان؛ باید بود و آن را ساخت. ساختنی بهتر از خارجی که در رویاهایمان است و در باورهایی که از اطلاعات ناقص به وجود آمده است. تاکتابتی دیگر بدرود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...