رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۱ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 20 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۶ - ۲۰:۰۸
  • کد خبر : 3623
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : آموزش‌وپرورش بعد از زلزله

التهابات و هیجانات زمین‌ لرزه‌ی کرمانشاه در حال فروکش کردن است و یا در چند روز آینده فروکش می‌کند و آنچه باقی می‌ماند مردم بی‌خانه، بی‌بیمارستان، بی‌مدرسه و پشته‌های خاکروبه‌ی بر‌جای مانده از زلزله است. در خوش‌بینانه‌ترین حالت اگر مسئولان به فکر مدارس ویران‌شده این استان باشند، بازسازی و تأمین فضای آموزشی در اولویت برنامه‌هایشان […]

التهابات و هیجانات زمین‌ لرزه‌ی کرمانشاه در حال فروکش کردن است و یا در چند روز آینده فروکش می‌کند و آنچه باقی می‌ماند مردم بی‌خانه، بی‌بیمارستان، بی‌مدرسه و پشته‌های خاکروبه‌ی بر‌جای مانده از زلزله است. در خوش‌بینانه‌ترین حالت اگر مسئولان به فکر مدارس ویران‌شده این استان باشند، بازسازی و تأمین فضای آموزشی در اولویت برنامه‌هایشان باشد آن‌وقت است که سیستم آموزشی بایستی با رویکرد جدید وارد عرصه تعلیم و تربیت شود؛ نظام آموزشی جدیدی که با حجم زیادی از ویرانی‌های فیزیکی و امکانات بربادرفته مواجه است؛ نظام آموزشیی که تعدادی از فرهنگیان خود را ازدست‌داده و یا دارای فرهنگیانی سرخورده از قهر طبیعت است و از همه مهم‌تر شروع به کار این نظام آموزشی جدید برای دانش‌آموزانی است که به نیابت از آنها شاید چند شاخه گل جایگزین شود و یا وجودشان تنها سایه‌ای از دانش آموزان قبل از زلزله باشد.
واقعیت این است که زلزله خرابی می‌آورد؛ بحران می‌آفریند و مرگ را به ارمغان می‌آورد؛ اما باور مرگ در قابوس زندگی از مباحث عمیق فلسفی است و تبیین آن به‌عنوان یکی از مراحل زندگی، نیاز به درک درست و منطقی دارد و تفهیم این واقعیت تلخ، آن‌هم براثر وقوع زمین‌لرزه برای دانش‌آموزانی که پشتوانه‌های مادی و معنوی‌شان (پدر، مادر و سرپرست خود) را در آن واحد ازدست‌داده‌اند به‌مراتب سخت‌تر و پیچیده‌تر از تمام معضلات و مسائل تعلیم و تربیت است.
لازم است در این بحران تعلیم و تربیتی، یادمان باشد جمعی از دانش آموزان این استان تا چند وقت پیش به دیوار ساختمان‌هایی تکیه داده بودند که گرمای وجود هم‌خانه‌ای‌هایشان به آنها شوق زندگی می‌داد. اما امروز نه‌تنها دیوار ساختمان‌ها، بلکه دیوارهای زندگی‌اشان آوار شده است، هم‌خانه‌ای‌هایشان بی‌صدا و آرزوهایشان شاید تنها تکرار ثانیه‌هایی قبل از زمین‌لرزه باشد…
یادمان باشد امروز در بین معلمان این استان، معلمانی هستند که دیگر توانایی سبز کردن را ندارند، از زخم‌هایی شاکی‌اند که درمانی ندارد و ادامه راه با این زخم‌ها برایشان سخت و دشوار است.
زمین را به یادآوریم که با آن‌همه عظمت، فریادش لرزه بر تن عالم و آدم انداخت؛ پس به فریادهای دانش‌آموزان و معلمان و حتی همه مردمان کرمانشاه حق بدهیم و احترام بگذاریم که دلگیر باشند…
یادمان باشد دفن کتب درسی دانش‌آموزان زیر خروارها آوار، غنیمتی است تا کتاب‌های جدید تدوین کنیم؛ کتاب‌هایی که دانش‌آموزان را فهمیده‌تر، مستقل‌تر، انسان‌دوست‌تر و اخلاقی‌تر بسازد.
می‌توانیم به دانش‌آموزان زلزله‌زده فارغ از نظام آموزشی متمرکز الزامی، درس صداقت و راستی بدهیم، یاد بدهیم دزدی یعنی درشت! نوشتن مشق‌ها برای پر کردن صفحات. یاد بدهیم دزدی کردن از تولیدکننده و کشاورز، سرطان‌زاست. البته که دانش آموزان فهمیدند گند دزدی مهندسین ناظر در زلزله چه بلای بر سرشان آورد!!
امروز در نبود کتب درسی، می‌توانیم رؤیاهای جدیدی در ذهن دانش‌آموزان این استان بپرورانیم؛ رؤیای باهم بودن، رویا ی همبستگی، رؤیایی که دیگر نژاد، ارتباطمان را پاره نکند؛ مذهب از یکدیگر جدایمان نسازد؛ سیاست بینمان دیوار نکشد و ثروت از ما طبقه نسازد و این‌ها چیزهای بودند که دانش‌آموزان در کتب درسی قبلی نخوانده بودند؛ اما در لرزش زمین به چشم خود دیدند مردمان این مملکت فارغ از هر قومیت و نژادی با تمام مذاهب و ثروت‌ها به‌دور از سیاست، به کمک آنها شتافتند.
نهایتاً آنکه به دانش‌آموزان زلزله‌زده کرمانشاه یاد بدهیم اگرچه از دست دادن گران‌بهاترین ذخایر زندگی می‌تواند سخت‌ترین آلام را بر روح و روان هر فردی تحمیل کند اما ماندن در حسرت از دست دادن آنها، فرصت‌های دیگر زندگی را می‌سوزاند. در دانش آموزان این باور را نهادینه کنیم که هنوز ریشه در خاک ‌دارند و ساقه‌هایشان می‌توانند سبزتر از همیشه از دل آوارها سر به افلاک بکشند تا به دور از هر حاشیه‌ای بر همگان ثابت شود که دانش‌آموزان این دیار سبز بودند، سبز خواهند شد و سبز خواهند ماند.

حیدر بایزیدی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...