رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۱ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 20 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۳ دی ۱۳۹۶ - ۱۴:۱۵
  • کد خبر : 3699
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : ذبح اعتماد کوردها به اصلاحات

اصلاحات یک مدل پذیرفته شده در مناسبات سیاسی دنیای امروز است و ریشه در پذیرش تکثر و تنوع هویتهای فکری، عقیدتی و نژادی دارد؛ این مدل در اصل برای حذف انحصارطلبی در نظام قدرت، مطلق‌نگری در اعتقادات و خشونت در تعقیب هدف بنیان‌گذاری شد و ماحصل هزاران سال تجربه تقابل بشر در عرصه نظام قدرت […]

اصلاحات یک مدل پذیرفته شده در مناسبات سیاسی دنیای امروز است و ریشه در پذیرش تکثر و تنوع هویتهای فکری، عقیدتی و نژادی دارد؛ این مدل در اصل برای حذف انحصارطلبی در نظام قدرت، مطلق‌نگری در اعتقادات و خشونت در تعقیب هدف بنیان‌گذاری شد و ماحصل هزاران سال تجربه تقابل بشر در عرصه نظام قدرت است که افق‌ها حکایت از غلبه این رویکرد بر سایر مدل‌های سیاسی دارد.
جهان اول با بهره‌گیری از اصلاحات توانست از دیکتاتوریت حکومتی و غیر حکومتی عبور نموده و فضای تقابل را به تفاهم تبدیل کرده و جابجایی قدرت در این کشورها بدون تنش صورت می‌گیرد.
نخستین حرکات عملی اصلاح‌طلبانه در ایران بر می‌گردد به انتخابات ریاست جمهوری سال ۷۶ که بعد از پیروزی جناح چپ در این رقابت چهره‌های سیاسی اقدام به تشکیل نهادهای مدنی و حزبی نموده و به تبع آن حوزه مطبوعات وارد فاز نوینی از تنوع و تکثر شد و فضای سیاسی کشور حال و هوای جدیدی به خود گرفت.
در این زمان احزاب اصلی اصلاح‌طلب با محور قرار دادن شعار دفاع از حقوق اقلیت‌ها در استان‌های اقلیت نشین کشور اقدام به فعال نمودن شعب استانی نموده و توانستند بخش عظیمی از گرایشات سیاسی و لایه‌های اجتماعی را در راستای برنامه‌های خویش بسیج نمایند. در این شرایط ملت کورد به علت سرخوردگی‌های سیاسی قبل از اصلاحات و اعتماد به این روند، استقبال عظیمی از آن نموده و با تمام توان به میدان حمایت از اصلاحات آمدند تا جایی که دیگر هیچ صدای سیاسی غیر اطلاح طلبانه به گوش این مردم نمی‌رسید و در اتنخابات مجلس ششم و ریاست جمهوری دور دوم اصلاحات با ریختن آرای بالا به صندوق کاندیداهای این گرایش آنها را با درصد بالایی به پیروزی رساندند.
اما بعد از این حمایت کوردها از اصلاحات، هیچ نشانه‌ای از تغییر در شرایط سیاسی و روند توسعه کردستان مشاهده نشد و مناسبات بر مدار قبلی خود می‌چرخید و تعامل کورد با اصلاحات یک طرفه بود و تنها سران این جنبش بودند که از حمایت کورد استفاده می‌کردند.
مردم کورد از اصلاحات توقع داشتند تا جناح غالب زمینه حضور سازمان یافته و تاثیر گذار آنها در معادله قدرت را فراهم نمایند نه حضور تشریفاتی و یک طرفه، اما این جناح دچار توهم محبوبیت و بیماری دونکیشوتیسم شده بود و خیال می‌نمود که در هر شرایطی کورد به آنها اعتماد می‌کند و این امر سبب پایان یافتن اعتماد و سوختن کارتهای سیاسی و کوپن‌های حمایت کورد از روند شد.
دولت و مجلس اصلاحات به جای تلاش در راستای تغییر ساختار قدرت به نفع مردم از طریق ایجاد تغییرات در قوانین و تحول در نگرش به مطالبات این ملت سرگرم تقسیم غنایم در بین لایه‌های حزبی خود بود و کوچکترین گامی در حوزه اقلیت‌ها انجام نداد و در یک کلام بر اثر سرمستی ناشی از پیروزی، عقلانیت و اخلاق را فراموش کرد.
علت دوم ناامیدی کورد از اصلاحات برمی‌گردد به کارکرد نامناسب فعالین اصلاح‌طلب کورد که به جای کوشش در راستای تعریف جایگاه برای مطالبات ملت خود و ایجاد فاز نوین در گفتمان سیاسی برای قدرتمند کردن کورد در کلان قدرت ایران به فکر به دست آوردن مقام و کسب رانت‌های گوناگون بودند که در این حوزه هم به علت بریدن از مردم نتوانستند موفق شده و جایگاه خود را در میان مرد نیز از دست دادند.
برای اثبات این ادعا می‌توان به رویگردانی مردم از این افراد در انتخابات ریاست جمهوری، مجلس و شوراهای شهر استناد نمود که چگونه کوردها اصولگرایان و افراد مستقل را به جای آنها انتخاب کردند. سند دوم برای اثبات این ادعا بی تفاوتی مردم در قبال رد صلاحیت کاندیداهای اصلاح‌طلب در انتخابات مجلس و شوراهای شهر است زیرا حذف این افراد کوچکترین انتقاد و اعتراض مردمی در پی نداشت. سند دیگر عدم استقبال مردم از برنامه‌ها و میتینگ‌های انتخاباتی آنان می‌باشد و تمام مراسمات‌شان خالی از حضور مردم بود.
بعد از پایان عصر تسلط اصولگرایان و از دست رفتن مقبولیت این جناح و گرم شدن بازار اعتدال‌گرایی چهره‌های فعال اصلاح‌طلب کورد، باز هم سعی در فتح خاکریزهای قدرت نمودند اما به علت نداشتن اعتبار سیاسی در میان مردم باز هم ناموفقیت قرین احوالشان شد.
رای کوردها به روحانی ریشه در تفاوت تئوریک جریان جدید داشت نه ریشه در مقبولیت فعالین ستاد تبلیغاتی وی در مناطق کوردنشین؛ اگر غیر این بود چرا در انتخابات مجلس و شوراهای شهر کاندیداهای مورد حمایت این افراد نتوانستند رای لازم برای پیروزی را کسب کنند.
اکنون بر استاندار کوردستان به عنوان نماینده عالی دولت در استان واجب است تا در حوزه توزیع مناسب و پست‌های مدیریتی مصلحت استان را در نظر داشته باشد نه مصلحت‌سنجی ناشی از ادعا و شانتاژ افراد «در ستادی».

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...