رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷
  • السبت ۱۰ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Saturday 16 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۲:۴۸
  • کد خبر : 3730
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : دعا کنید «باد» بیاید
مدیریت آلودگی هوا به سبک کلانتری

دعا کنید «باد» بیاید

هرساله با سرد شدن هوا و کم شدن بارش‌ها، هوای کلان‌شهرها به مرز هشدار می‌رسد تا جایی که روزهای گذشته هوای تهران به وضعیت بحرانی رسید. آلودگی هوا به واسطه عدم استانداردسازی صنایع، موضوعی است که حتی محصلین دوران ابتدایی هم از آن خبر دارند. کارخانجات با دستگاههای قدیمی و آلاینده، افزایش جمعیت کلان‌شهرها به […]

هرساله با سرد شدن هوا و کم شدن بارش‌ها، هوای کلان‌شهرها به مرز هشدار می‌رسد تا جایی که روزهای گذشته هوای تهران به وضعیت بحرانی رسید. آلودگی هوا به واسطه عدم استانداردسازی صنایع، موضوعی است که حتی محصلین دوران ابتدایی هم از آن خبر دارند. کارخانجات با دستگاههای قدیمی و آلاینده، افزایش جمعیت کلان‌شهرها به واسطه تجمع خدمات در آنها و سیاست‌های تمرکزگرایانه دولت، صنایع خودروسازی خودسر با قیمت‌های خودسرانه‌تر و کیفیت بسیار بد، گرانی خودرو و عدم اجازه ورود رقبای خارجی به بازار داخل به بهانه حمایت از چند کارخانه‌ای که نیم قرن است بلای جان مردم شده‌اند در کنار تغیرات اقلیمی به واسطه کنترل غیرمنطقی آبها و ایجاد سدهای بزرگ و ده‌ها موضوع ریز و درشت مشابه ایران را به بحران آلودگی ها، هجوم ریزگردها، بحران آب، گرم شدن هوا و قطع شدن بارش برف و باران در بسیاری از مناطق تبدیل کرده است.
در روزهای گذشته رئیس سازمان محیط زیست کشور در واکنش به آلودگی هوای تهران اعلام کرد ما که نمی توانیم از ماشین استفاده نکنیم حالا که کاری از دستمان برنمی آید دعا کنیم باد بوزد تا آلودگی هوای تهران کمتر شود! سخنان وی واکنش های فراوانی به دنبال داشت و حتی اسباب خنده و تمسخر بسیاری را فراهم کرد. به باور نگارنده عیسی کلانتری بهترین راهکار موجود را بیان کرد و هیچ جای خنده و ایراد و تمسخر ندارد و در عجبم چگونه است افرادی از این سخن وی جوک ساخته‌اند و به آن خندیده‌اند
مگر غیر از این است که در این چند دهه به واسطه زد و بندهای سیاسی و به بهانه حمایت از تولید داخلی کارخانجات خودروسازی بیشترین خسارت‌ها به جامعه تحمیل شده و متولیان امر، هیچگاه هم در مقابل مردم و مشتری قائل به پاسخگویی نبوده‌اند. کیفیت بسیار بد محصولات داخلی در مقایسه با مشابه خارجی چه از لحاظ کیفیت و استحکام و امنیت، چه از لحاظ آلایندگی و چه از لحاظ قیمت سرسام آور، موضوعی نیست که نیاز به آوردن سند و مدرک داشته باشد؛ مرگ و میر ناشی از تصادفات، آلودگی هوا و مقایسه قیمت خودروی داخلی و خارجی بارها و بارها مورد بحث و بررسی قرار گرفته و به بهانه ممانعت از بیکار شدن پرسنل هیچگاه فشار و مانعی سر راه تولید خودروهای بی‌کیفیت قرار نگرفته است در حالی که مرگ و میر عارض از این محصولات بسی بیشتر از تعداد کسانی است که در آن صنعت مشغول به‌کارند! از سوی دیگر قیمت بسیار بالای محصولات و ناتوانی مردم در تعویض و اوراق مدل‌های قدیمی و فرسوده باعث شده است محصولات دهه پنجاه و شصت شمسی هنوز در بازار و در حال کار و آلوده کردن هوا باشند، در حالی که کارخانجات اروپایی در تعویض مدل‌های فرسوده خودرو نهایت مساعدت را می‌کنند. به طور قطع و یقین می‌توان بخش جدی آلودگی هوای کلان‌شهرها را در پایین بودن کیفیت خودروهای تولیدی و حضور مدل‌های قدیمی و فرسوده دانست. کارخانجات به جای خدمات صرفا دنبال سود شخصی و فروش بیشتر هستند حتی اگر به وسیله ارائه وام کامل خرید خودرو باشد و چنین چهار دهه مردم گرفتار انواع مشکلات شده اند و اینک آقای کلانتری حق دارد بگوید دعا کنیم تا باد بیاید که هوا پاک شود، واضح است فشار به صنایع و خودرسازها و دارندگان خودروی فرسوده و آلاینده با واکنش هزاران نفر و نهاد و سازمان روبرو می شود و قطعا منافع بسیاری به خطر می افتد، اما باد نه مالک دارد و نه سهام دار و نه نمایندگی و اگر هم بوزد به کسی بر نخواهد خورد.
در فضای کنونی قطعا مدیریت در بسیاری از سطوح به همین منوال به پیش می‌رود شهری به بزرگی بم بر اثر زلزله ویران گردید یکی از دلایل آن قرار گرفتن شهر بر روی گسلی بود که آن ویرانی عظیم را به بار آورد و اینک بعد از گذشت یک دهه یکی از پژوهش‌گران مرکز زلزله‌شناسی اعلام کرده که شهر جدید بم بر روی گسل ساخته شده است؛ گسلی که بدون شک روزگاری فعال خواهد شد و در صورت وقوع زلزله، قطعا خسارت به بار خواهد آورد؛ خوب حتما امکان مطالعه مکانی جدید وجود نداشته است و یا اگر داشته تملک و خرید مکانی مناسب برای شهر وجود نداشته است و حتما اگر هم فراهم بود همچون سیستم تملک شرکتهای سدسازی زمین ها را با پولی ناچیز و گداگونه از مالکین خریده و آنها را بیرون می کردند، یا همین تهران بر اثر سیاست‌های تمرکزگرایانه و تجمع تمام امکانات موجود کشور شهری به اندازه جمعیت چندین استان بر روی گسل قرار گرفته است و حتی سیاست تغیر پایتخت هم نخواهد توانست بار جمعیتی تهران را کاهش دهد چون همه می‌دانند در صورت تحقق چنین امری، صرفا با مساله‌ای تشریفاتی روبرو خواهیم بود چون تهران منافع بخش اعظم اقشار مرفه کشور در آن قرار دارد و نمی‌شود به خاطر جان چند میلیون نفر منافع چند هزار نفر را به خطر انداخت و یا سیاست‌های تمرکزگرایانه را نادیده گرفت؛ بنابراین چاره‌ای نیست باید ساخت و سوخت و به جای تدبیر اساسی، مدیر ستاد بحران ناچار است بگوید دعا کنید زلزله رخ ندهد. یا در همین زلزله کرمانشاه و مدیریت بحرانی که مشخص بود بر چه منوال است و وضعیت بم و شمال خراسان و اینک کرمانشاه بر اثر زلزله را همگان شاهد هستیم و میزان حساسیت و اندیشه و تدبیر را در این زمینه دیده و خواهیم دید تنها باید دعا کنید که دیگر زلزله نیاید. به نظر می‌رسد محیط زیست و جغرافیای کشور بر اثر چنین سیاست‌هایی هر روز به بحران نزدیکتر می‌شود؛ سدسازی‌های بی‌رویه و صرفا جهت افزایش آمار کمی سدسازی، انحراف مسیر رودخانه‌ها، برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی، غارت شن و ماسه بستر رودخانه‌ها، قطع درختان و نابودی مراتع، آتش‌سوزی‌های مکرر در کنار وضعیت کمیک خاورمیانه و بخصوص همسایگانمان در عراق و سوریه و ترکیه، جنگ و نابودی مراتع و خشکاندن دجله و فرات به تغیرات شدید اقلیمی منجر شده است؛ بارش برف و باران هرسال در حال کمتر شدن است و مسئولین وزارت نیرو و سازمان حفاظت از محیط زیست به جای ارائه طرح‌های مطالعاتی علمی و دور از غرض‌ورزی و منافع افراد و گروه‌ها هر روز به این بحران‌ها بیشتر دامن می‌زنند.
گردوخاک و ریزگردها، غرب و جنوب غربی را از نفس انداخته‌اند و به جای تدبیر، آقای کلانتری با نمایندگان خوزستان درگیر می‌شود و آن جلسات و برنامه‌های تاسف‌بار، آب، هوا، خاک در بحران قرار گرفته‌اند و تنها عنصری که برقرار است آتش است و آتش که گرما، بی‌آبی، ریزگردها، آتش‌سوزی‌ها، زلزله و صدها بلای مخرب بلای جان مردم شده‌اند آنهم سرزمینی که زمانی از دید مهاجمان و فاتحان و رهگذران، بهشت روی زمین بود؛ ایران سرزمینی معتدل با تغیرات فصلی کامل و آب و هوای مناسب؛ آنچه که شاهدیم ظاهرا کاری از کسی ساخته نیست و تنها باید دعا کنیم باد بیاد هوای آلوده را ببرد، باران ببارد خشکسالی را ببرد، زلزله نیاد تا کسی خانه‌اش ویران نشود و ما دعا می‌کنیم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...