رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۱ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 22 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۶ - ۱۰:۲۰
  • کد خبر : 3764
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : کالبدشکافی ناآرامی‌های اخیر

روژان: دولت و سایر قوا، اگر خواهان حل مشکلات مالی کشور هستند می‌توانند با صرفه‌جویی ۱۵٪ هزینه‌های خود زمینه اجرایی و میدانی مشکلات را فراهم کنند بدون اینکه مشکلی بر مردم تحمیل کنند و بهانه‌ای دست مخالفین بدهند.

در نظام‌هایی که ارکان حکومت با اتکا به آرای مردم انتخاب می‌شوند مردم به لحاظ نقشی که در انتخاب مسئولین دارند همواره خود را در اداره کشور سهیم می‌دانند و خواهان ایفای نقش در تحولات جاری هستند؛ در نظام جمهوری اسلامی ایران، رهبر انقلاب، مسئولین قوای سه‌گانه و نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و اعضای شوراهای اسلامی شهر و روستا با حضور مستقیم و غیرمستقیم مردم در قالب نظام انتخاباتی و بارأی مردم انتخاب می‌‌شوند و به همین لحاظ مردم در اداره امور کشور جایگاه و نقش تعیین‌کننده‌ای دارند. حضور مردم در پای صندوق‌های اخذ رأی حق مردم و تکلیف مسئولین، پاسخ‌گویی به مطالبات آنان است.
با این مقدمه به سراغ تحولات اخیر و نقش دولت در قبال مردم می‌پردازم. هم‌زمان با ارائه لایحه بودجه سال ۱۳۹۷ توسط رئیس‌جمهور به مجلس برای بررسی و تصویب آن به‌عنوان سند دخل‌وخرج دولت در سال مالی و انتشار آن در سطح جامعه جهت اعلام نظر مردم و افراد صاحب‌نظر ، مردم متوجه افزایش قیمت فراورده‌های نفتی و حامل‌های انرژی در بخش درآمدی شدند. اقشار آسیب‌پذیر به لحاظ حاکم بودن رکود تورمی، بیکاری گسترده و گرانی، به نحوه بودجه‌نویسی اعتراض کرده و خواهان اصلاح امور در قالب راهپیمایی‌های خیابانی در چندین شهر جهت حذف بخش درآمدی افزایش قیمت فراورده‌های نفتی و حامل‌های انرژی که به‌تبع به تورم و گرانی چند برابر در جامعه می‌انجامد شدند؛ متأسفانه تعدادی از عناصر فرصت‌طلب و شکست‌خورده سیاسی و عوامل داخلی دشمن با حضور در اجتماع معترضین، زمینه هرج‌ومرج به وجود آورده و ضمن حمله به اماکن عمومی ازجمله حمله مسلحانه به پاسگاه‌ها و اهانت به مقدسات مطالبات به‌حق مردم را به بیراهه و انحراف کشاندند. صرف‌نظر از همه اماواگرها، نگارنده در این نوشتار در ۲ بخش داخلی و خارجی، زمینه‌های بروز وقایع اخیر را مورد مداقه و بررسی قرار می‌دهد.
الف) بخش خارجی
۱-آمریکا بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و پایان جنگ سرد به‌عنوان قدرت برتر نظامی و اقتصادی جهان درصدد سلطه و سیطره بر دنیا برآمده و در این راستا، ناآرامی در کشورهایی که با سیاست‌های آمریکا همراهی ندارند را همواره در دستور کار دارد. ابزار اصلی ناآرامی‌ها هم ایجاد گروه‌های تندرو و تکفیری در جهان اسلام مخصوصاً در کشورهای غرب آسیا -که دارای منابع عظیم نفت و گاز هستند- می‌باشد. گروه‌هایی مثل طالبان و داعش، طالبان در سال ۲۰۰۲ افغانستان و قسمتی از پاکستان را به سیطره خود درآورد و گروه تکفیری داعش در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ با کمک‌ برخی کشورهای منطقه و تجهیزات آمریکا، اسرائیل و انگلستان موفق شد ۸۰٪ خاک سوریه، ۴۰٪ عراق و قسمتی از خاک لبنان را به تصرف خود درآورد.
جبهه مقاومت متشکل از کشورهای ایران، عراق، سوریه، به همراه جریان‌های سیاسی مستقل منطقه موفق شد در سال‌های اخیر طومار خلافت خودخوانده داعش را در هم بپیچد و نابودی داعش در خاک عراق رسماً از سوی مقامات این کشور اعلام شد.
۲- اتحاد نامیمون آمریکا، اسرائیل، انگلیس و عربستان در ناامن کردن داخل کشور با حمله عوامل گروه داعش به بخش ساختمان ملاقات نمایندگان مجلس در نیمه اول سال ۱۳۹۶ استارت زده شد.
۳- با ارتباط دادن مسائل و مشکلات اقتصادی کشور به کمک‌های مادی و معنوی به گروه‌های مبارز فلسطینی- لبنانی و نمایش دادن بقایای موشک اصابتی انقلابیون یمنی به فرودگاه شهر ریاض و مؤثر دانستن کمک‌های ایران فاز دوم ناآرامی‌های داخلی کلید خورد.
۴- انتشار اخبار بی‌پایه توسط مقامات غیرمسئول در داخل و خارج در خصوص حجم کمک‌های مالی ایران به نهضت‌های آزادی‌بخش.
۵- توافق آمریکا و اسرائیل بر طرحی محرمانه برای مقابله با ایران در ۳ موضوع هسته‌ای، موشکی و فعالیت‌های منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران. کارکرد نخست این توافق: گسترش فعالیت‌های مخفیانه و دیپلماتیک به‌منظور مقابله با برنامه‌های هسته‌ای ایران کارکرد دوم: محدود کردن فعالیت‌های منطقه‌ای ایران، شامل برنامه‌ای برای دوره پس از جنگ سوریه با تدوین برنامه کوتاه‌مدت ، میان‌مدت و بلندمدت و بالاخره کارکرد سوم: نسبت دادن برنامه موشکی که اساساً دارای ماهیت دفاعی است به مشکلات اقتصادی و تورم داخلی.
ب) عوامل داخلی
۱- در لایحه بودجه سال ۱۳۹۷ دولت، فراورده‌های نفتی و حامل‌های انرژی (برق – گاز – آب و…) را ۴۰٪ افزایش داده درحالی‌که برنامه قانون یارانه‌ها افزایش سالانه ده‌درصدی قیمت فراورده‌های نفتی و حامل‌های انرژی را مصوب نموده است. دولت در سال‌های اخیر نهایت تلاش را در تثبیت قیمت فراورده‌های نفتی داشته به طوریکه در سال اول دولت دوازدهم با افزایش ۴۰٪ قیمت فراورده‌های نفتی شوک بزرگی به جامعه وارد کرد.
۲- اعلام اینکه در سال ۱۳۹۷ یارانه ۳۰ میلیون نفر حذف می‌گردد درحالی‌که دولت یازدهم در سال ۱۳۹۶ در برابر مصوبه مجلس مبنی بر حذف ۶ میلیون نفر در آستانه انتخابات ریاست جمهوری به‌صورت جدی مخالفت می‌کرد .
۳- مردم در استان‌ها شاهد بودند برخی استانداری‌ها در تأمین هزینه طرح‌های عمرانی عاجز مانده بودند اما دولت در قانون بودجه ۱۳۹۷ اعلام کرد بودجه آموزش‌وپرورش را به استانداری‌ها واگذار می‌نماید! این موضوع نیز باعث حساسیت خانواده و جامعه فرهنگی ایران شد.
۴- در زلزله کرمانشاه و کرمان دولت‌مردان اعلام کردند خزانه تهی است و توان لازم برای کمک به مردم مصیبت‌زده به‌صورت کامل ندارد (با لحاظ موارد بخش خارجی).
۵- اعلام اختلاس‌های پی‌درپی مسئولین دولتی، حقوق‌های نجومی و ورشکستگی مؤسسات اعتباری
۶- صدور اعلامیه‌های محمود احمدی‌نژاد و ایجاد فضای مطالبه‌گری و انتشار اسناد و مدارک دارای بار طبقه‌بندی در فضای مجازی علیه مسئولین قوه قضاییه و عدم شفاف‌سازی در ایجاد ابهامات به وجود آمده.
۷- ضعف رسانه ملی در پوشش حقایق وقایع و افشای پشت پرده مسائل مطرح شده.
موارد ذکرشده باعث گردید عوامل باقیمانده از باند مهدی هاشمی و سلطنت‌طلب و منافقین و سایر گروه‌های معاند از فضای ملتهب و اعتراضات به‌حق مردم استفاده کرده و به اغتشاشات و حتی حمله نظامی و اهانت به مقدسات دامن بزنند. مسئولین به گفته امام راحل باید به مردم به‌عنوان ولی‌نعمت خود بنگرند و حل مشکلات اقتصادی آنان را وجهه همت خود قرار دهند و معترضین واقعی را به‌نام مخالفین نظام تلقی نکنند.
دولت و سایر قوا، اگر خواهان حل مشکلات مالی کشور هستند می‌توانند با صرفه‌جویی ۱۵٪ هزینه‌های خود زمینه اجرایی و میدانی مشکلات را فراهم کنند بدون اینکه مشکلی بر مردم تحمیل کنند و بهانه‌ای دست مخالفین بدهند.

جواد حسن‌آبادی کارشناس ارشد حقوق و جزا

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...