رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • السبت ۵ شعبان ۱۴۳۹
  • 2018 Saturday 21 April

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۱
  • کد خبر : 3790
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : خود را برای حضور در تیم ملی آماده می‌کنم
گفتگو با محمد امیر قوامی کاراته‌کار نوجوان سنندجی:

خود را برای حضور در تیم ملی آماده می‌کنم

یکی از ورزشکاران شهرمان که با سن کمش توانسته افتخارات زیادی برای استان کسب کند “محمد امیر قوامی” است. امیر در رشته ورزشی کاراته فعال است و مربیان او امید زیادی به آینده‌اش دارند چنانکه سنسی «کیوان بابان» در مورد او چنین می‌گوید: امیر با سن کمش یکی از پر استعدادترین، باهوشترین و شجاعترین کاراته‌کارانی […]

یکی از ورزشکاران شهرمان که با سن کمش توانسته افتخارات زیادی برای استان کسب کند “محمد امیر قوامی” است.
امیر در رشته ورزشی کاراته فعال است و مربیان او امید زیادی به آینده‌اش دارند چنانکه سنسی «کیوان بابان» در مورد او چنین می‌گوید:
امیر با سن کمش یکی از پر استعدادترین، باهوشترین و شجاعترین کاراته‌کارانی است که تا به حال دیده‌ام. اگر به همین‌صورت فعال باشد می‌تواند حتی مدال المپیک را کسب کند.
در زید گفتگوی روژان با این ورزشکار خوش‌ آتیه را می‌خوانید:
* محمد امیر جان در چه سالی به دنیا آمدی و ورزش را چگونه شروع کردی؟
– به نام خدا من محمد امیر قوامی متولد ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۵ شهر سنندج هستم.
من در یک خانواده ورزشی به دنیا آمدم و سه سال است که مدام با تشویق پدرم شروع به ورزش کاراته کرده‌ام از ۹ سالگی زیر نظر اساتید بزرگ جناب آقایان «کیوان بابان» و «عباد فیضی» که از قهرمانان جهانی این رشته هستند تمرین می‌کنم.
* امیرجان در طول این سه سال در چند مسابقه شرکت کرده اید و مقام های بدست آورده‌ای؟
– در بیش از ۱۰۰ مسابقه کشوری و بین المللی شرکت کرده‌ام و چندین مقام قهرمانی را به شرح ذیل کسب کرده‌ام:
۹۳ شهریور- فریدون‌کنار مازندران – مقام دوم کشوری در شیتوریو
۹۳ مهر – سنندج – مقام اول استانی
۹۴ اردیبهشت – مریوان – مقام اول استانی
۹۴ مرداد – دهگلان – مقام اول استانی
۹۴ شهریور – لاهیجان – کشوری سوم شیتوریو
۹۴ بهمن – تهران – بین المللی ایران زمین دوم
۹۴ اسفند – کرمانشاه – بین المللی فودوکان سوم
۹۵ فروردین – سقز – استانی اول
۹۵ تیر- سنندج – استانی اول
۹۵ تیر- سنندج – استانی اول
۹۵ مرداد – قیدار زنجان – کشوری اول وادوکای
۹۵ شهریور- سنندج – بین المللی فودوکان اول
۹۵ شهریور- سنندج – بین المللی فودوکان سوم
۹۵ شهریور – تهران – کشوری اول گوجوریو
۹۵ شهریور – قروه – کشوری اول هانکوریو
۹۵ دی – تهران – بین المللی ایران زمین دوم
۹۵ بهمن – دهگلان – استانی اول
۹۵ اسفند – مریوان – استانی اول
۹۶ اردبیهشت – سنندج – استانی اول
۹۶ تیر – کرمانشاه – بین المللی فودوکان اول
۹۶ تیر-کرمانشاه – بین المللی فودوکان اول
۹۶ مرداد – تهران – کشوری اول شیتوریو
۹۶ مرداد – صحنه کرمانشاه  – کشوری اول شوتوکان
۹۶ مرداد – کبودرآهنگ همدان – کشوری اول شیتوریو
۹۶ مرداد – تهران – کشوری دوم شوگوکای یونیون
۹۶ شهریور- ماهدشت البرز – کشوری اول کان ذن‌ریو
۹۶ شهریور – کرج البرز – کشوری اول وادوکای وکای
۹۶ آبان- دهگلان – استانی اول
۹۶ آذر – تهران بین المللی ایران زمین سوم
* امیر آیا برای درس‌های مدرسه هم مثل ورزش وقت می‌گذاری؟
بله اولویت من درس است. می‌خواهم در آینده یک ورزشکار تحصیلکرده باشم.
* به نظرت بهترین خصلت یک ورزشکار چیست؟
-خصوصیت ورزشی را در احترام و ادب تعریف می‌کنم.  رفتار و کردار استادم آقای بابان همیشه برای من جذابیت ورزش را بیشتر کرده است.
* زیباترین خاطره ورزشی تو چیست؟
زیباترین خاطره من از ورزش اولین مسابقه‌ای است که در آن شرکت کردم. در سال ۹۳ در مازندران مسابقات کشوری بود، که بعد از یک ماه تمرین توانستم مقام دوم را به دست آورم.
* و تلخ‌ترین خاطره‌ات؟
خاطره‌ای دارم که زیاد دوست ندرم به آن فکر کنم آن هم مربوط می‌شود به فینال مسابقات بین المللی در تهران که در پایان آن با وجود این که برابر بودیم رئیس داوران با کمال ناباوری به نفع حریف شد. این خاطره برای من خیلی تلخ و تا ابد در دلم می‌ماند.
* بزرگترین مشوق‌هایت در ورزش چه کسانی بوده‌اند؟
خانواده من خصوصاً پدرم بزرگترین مشوق من هستند و کسانی دیگر همچون دوست عزیز پدرم جناب آقای «امیر بنی‌بشر». همینطور معلمین و مسئولین دلسوز مدرسه آقایان «وکیلی»،  «سبحانی» و «مولایی» که همیشه مشوق من بوده‌اند و شرایط را برای تمرینات ورزشی و درس خواندنم مهیا کرده‌اند.
*بزرگترین آرزویت؟
– بزرگترین آرزوی من عضویت در تیم ملی، شرکت در مسابقات المپیک و کسب مدال‌های جهانی است.
* آیا تا حالا اسپانسر یا حامی داشته‌اید؟
– تنها اسپانسر و حامی ما در طول این مدت شرکت «نارین صنعت آریا» بوده است. با وجود استعدادهای درخشان این رشته از ارگانهای دولتی هیچ حمایتی از ورزشکاران نوجوان و جوان کاراته کار سنندجی و کردستانی نشده است. امیدوارم در آینده مسئولین بیشتر به این رشته ورزشی توجه کنند.
* آیا پیشنهادی برای حضور در تیم های خارج از استان داشته‌ای؟
– تا حالا چندین بار به من پیشنهاد شده است هرچند سنم کم بوده ولی دارم خودم را برای حضور در تیم ملی در سه سال آینده می‌کنم.

گفتگو: عطا حسینی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...