رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۶
  • الأحد ۹ جماد ثاني ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 25 February

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۱
  • کد خبر : 3790
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : خود را برای حضور در تیم ملی آماده می‌کنم
گفتگو با محمد امیر قوامی کاراته‌کار نوجوان سنندجی:

خود را برای حضور در تیم ملی آماده می‌کنم

یکی از ورزشکاران شهرمان که با سن کمش توانسته افتخارات زیادی برای استان کسب کند “محمد امیر قوامی” است. امیر در رشته ورزشی کاراته فعال است و مربیان او امید زیادی به آینده‌اش دارند چنانکه سنسی «کیوان بابان» در مورد او چنین می‌گوید: امیر با سن کمش یکی از پر استعدادترین، باهوشترین و شجاعترین کاراته‌کارانی […]

یکی از ورزشکاران شهرمان که با سن کمش توانسته افتخارات زیادی برای استان کسب کند “محمد امیر قوامی” است.
امیر در رشته ورزشی کاراته فعال است و مربیان او امید زیادی به آینده‌اش دارند چنانکه سنسی «کیوان بابان» در مورد او چنین می‌گوید:
امیر با سن کمش یکی از پر استعدادترین، باهوشترین و شجاعترین کاراته‌کارانی است که تا به حال دیده‌ام. اگر به همین‌صورت فعال باشد می‌تواند حتی مدال المپیک را کسب کند.
در زید گفتگوی روژان با این ورزشکار خوش‌ آتیه را می‌خوانید:
* محمد امیر جان در چه سالی به دنیا آمدی و ورزش را چگونه شروع کردی؟
– به نام خدا من محمد امیر قوامی متولد ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۵ شهر سنندج هستم.
من در یک خانواده ورزشی به دنیا آمدم و سه سال است که مدام با تشویق پدرم شروع به ورزش کاراته کرده‌ام از ۹ سالگی زیر نظر اساتید بزرگ جناب آقایان «کیوان بابان» و «عباد فیضی» که از قهرمانان جهانی این رشته هستند تمرین می‌کنم.
* امیرجان در طول این سه سال در چند مسابقه شرکت کرده اید و مقام های بدست آورده‌ای؟
– در بیش از ۱۰۰ مسابقه کشوری و بین المللی شرکت کرده‌ام و چندین مقام قهرمانی را به شرح ذیل کسب کرده‌ام:
۹۳ شهریور- فریدون‌کنار مازندران – مقام دوم کشوری در شیتوریو
۹۳ مهر – سنندج – مقام اول استانی
۹۴ اردیبهشت – مریوان – مقام اول استانی
۹۴ مرداد – دهگلان – مقام اول استانی
۹۴ شهریور – لاهیجان – کشوری سوم شیتوریو
۹۴ بهمن – تهران – بین المللی ایران زمین دوم
۹۴ اسفند – کرمانشاه – بین المللی فودوکان سوم
۹۵ فروردین – سقز – استانی اول
۹۵ تیر- سنندج – استانی اول
۹۵ تیر- سنندج – استانی اول
۹۵ مرداد – قیدار زنجان – کشوری اول وادوکای
۹۵ شهریور- سنندج – بین المللی فودوکان اول
۹۵ شهریور- سنندج – بین المللی فودوکان سوم
۹۵ شهریور – تهران – کشوری اول گوجوریو
۹۵ شهریور – قروه – کشوری اول هانکوریو
۹۵ دی – تهران – بین المللی ایران زمین دوم
۹۵ بهمن – دهگلان – استانی اول
۹۵ اسفند – مریوان – استانی اول
۹۶ اردبیهشت – سنندج – استانی اول
۹۶ تیر – کرمانشاه – بین المللی فودوکان اول
۹۶ تیر-کرمانشاه – بین المللی فودوکان اول
۹۶ مرداد – تهران – کشوری اول شیتوریو
۹۶ مرداد – صحنه کرمانشاه  – کشوری اول شوتوکان
۹۶ مرداد – کبودرآهنگ همدان – کشوری اول شیتوریو
۹۶ مرداد – تهران – کشوری دوم شوگوکای یونیون
۹۶ شهریور- ماهدشت البرز – کشوری اول کان ذن‌ریو
۹۶ شهریور – کرج البرز – کشوری اول وادوکای وکای
۹۶ آبان- دهگلان – استانی اول
۹۶ آذر – تهران بین المللی ایران زمین سوم
* امیر آیا برای درس‌های مدرسه هم مثل ورزش وقت می‌گذاری؟
بله اولویت من درس است. می‌خواهم در آینده یک ورزشکار تحصیلکرده باشم.
* به نظرت بهترین خصلت یک ورزشکار چیست؟
-خصوصیت ورزشی را در احترام و ادب تعریف می‌کنم.  رفتار و کردار استادم آقای بابان همیشه برای من جذابیت ورزش را بیشتر کرده است.
* زیباترین خاطره ورزشی تو چیست؟
زیباترین خاطره من از ورزش اولین مسابقه‌ای است که در آن شرکت کردم. در سال ۹۳ در مازندران مسابقات کشوری بود، که بعد از یک ماه تمرین توانستم مقام دوم را به دست آورم.
* و تلخ‌ترین خاطره‌ات؟
خاطره‌ای دارم که زیاد دوست ندرم به آن فکر کنم آن هم مربوط می‌شود به فینال مسابقات بین المللی در تهران که در پایان آن با وجود این که برابر بودیم رئیس داوران با کمال ناباوری به نفع حریف شد. این خاطره برای من خیلی تلخ و تا ابد در دلم می‌ماند.
* بزرگترین مشوق‌هایت در ورزش چه کسانی بوده‌اند؟
خانواده من خصوصاً پدرم بزرگترین مشوق من هستند و کسانی دیگر همچون دوست عزیز پدرم جناب آقای «امیر بنی‌بشر». همینطور معلمین و مسئولین دلسوز مدرسه آقایان «وکیلی»،  «سبحانی» و «مولایی» که همیشه مشوق من بوده‌اند و شرایط را برای تمرینات ورزشی و درس خواندنم مهیا کرده‌اند.
*بزرگترین آرزویت؟
– بزرگترین آرزوی من عضویت در تیم ملی، شرکت در مسابقات المپیک و کسب مدال‌های جهانی است.
* آیا تا حالا اسپانسر یا حامی داشته‌اید؟
– تنها اسپانسر و حامی ما در طول این مدت شرکت «نارین صنعت آریا» بوده است. با وجود استعدادهای درخشان این رشته از ارگانهای دولتی هیچ حمایتی از ورزشکاران نوجوان و جوان کاراته کار سنندجی و کردستانی نشده است. امیدوارم در آینده مسئولین بیشتر به این رشته ورزشی توجه کنند.
* آیا پیشنهادی برای حضور در تیم های خارج از استان داشته‌ای؟
– تا حالا چندین بار به من پیشنهاد شده است هرچند سنم کم بوده ولی دارم خودم را برای حضور در تیم ملی در سه سال آینده می‌کنم.

گفتگو: عطا حسینی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

اینک وقت جبران است

هفته‌ی گذشته در جریان برگزاری جشنواره رسانه‌ای ابوذر، فرصتی دست داد تا پای صحبت‌های استاندار کردستان بنشینم؛ هرچند صحبت‌ها کوتاه و حول محور رسانه بود و مجال پرداختن به موضوعات دیگر اندک؛ اما در همین فرصت کوتاه آنچه استاندارد و دیگر سخنرانان بر آن تاکید داشتند ضرورت سرمایه‌گذاری برای توسعه استان بود و اگر صحبتی هم از رسانه به میان آمد از بابت ایجابیِ استفاده از آن برای کمک به حل مشکلات استان مانند: بیکاری، ناهنجاری‌های اجتماعی و در نهایت شتاب بخشیدن به روند توسعه برای جبران عقب‌ماندگی‌های کردستان بود. واقعیت امر این است کردستان در مقایسه با سایر استان‌ها آمار بیکاری بیشتری دارد و با روند فعلی کار در دستگاه‌های دولتی امیدی به رفع آن نیست و تنها حرکتی جهادی می‌تواند این خلاء را پر کند و کردستان را به جایگاه واقعی خود برساند. افزایش روز افزون بیکاری، اعتیاد و طلاق به عنوان چالش عمده در مسیر توسعه استان خودنمایی می‌کنند و آنچه در سال‌های اخیر شاهد آن بوده‌ایم صرفا ارایه‌ی آمارهای ساختگی و برگزاری جلسات تشریفاتی با موضوعاتی تکراری از سوی متولیان امر بوده و اگر هم تصمیماتی گرفته شده فاقد اراده برای پیگیری بوده است. اگر واقعا خواهان تحول در جامعه و کاهش آسیب‌های اجتماعی هستیم؛ راهی جز افزایش ظرفیت‌های اجرایی، البته در کنار آن قاطعیت در پیگیری و به انجام رساندن آن و مهمتر از همه احترام به ارباب رجوع و مشارکت دادن توده‌های مردم در تصمیم گیری‌ها نداریم. امید به توسعه در شرایط فعلی از آنجا ناشی می‌شود که استاندار به صراحت اعلام کرد که فارغ از گرایشات سیاسی، به دنبال حل نابسامانی‌های اقتصادی است؛ نابسامانی‌هایی که می‌توان آنرا ریشه عقب‌ماندگی‌های استان دانست. شاید موضوع گرانی و تورم در همه جای ایران یکسان باشد اما برای ساکنان کردستان که بیکاری بیشتری دارد و درآمد سرانه پایین تری؛ قطعاً این گرانی‌ها کمرشکن‌تر است. حال باید دید مدیر ارشد استان هارمونی موزون در عوامل تاثیرگذار در توسعه را چگونه ایجاد می‌کنند؟ بدون شک اصلاح ساختار اداری و ایجاد حس مسئولیت بین نمایندگان و نخبگان در درجه نخست قرار دارد، تا زمانی که خود مردم احساس مسئولیت نکنند و کارشناسان دستگاه‌های اجرایی پا پیش نگذارند هرگونه اقدام، ولو از سوی بالاترین مقام اجرایی هم که باشد صرفا در حد شعار باقی خواهد ماند... نگاهی به سخنرانی‌ها و موضع‌گیری‌های استاندار کردستان در دو ماه گذشته نشان می‌دهد که ایشان به خوبی بر مشکلات کردستان و شرایط محیطی و استعدادهای آن اشراف دارند و دردها را هم خوب تشخیص داده‌اند. حال باید دید آیا توان لازم برای به زانو درآوردن غول بروکراسی را دارند؟ آیا در جذب سرمایه‌گذار و توسعه اقتصادی استان موفق خواهند شد؟ بدون شک پاسخ به این سوالات در شکل‌گیری یک اراده جمعی نهفته است. امید که نخبگان و اهل علم و فرهنگ به ویژه مدیرانی که دغدغه خدمت دارند از این فرصت (وجود یک استاندار بومی) برای جبران عقب‌ماندگی‌های کردستان نهایت استفاده را ببرند. هژیر الله‌ مرادی