رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 10 December

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۱
  • کد خبر : 3790
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : خود را برای حضور در تیم ملی آماده می‌کنم
گفتگو با محمد امیر قوامی کاراته‌کار نوجوان سنندجی:

خود را برای حضور در تیم ملی آماده می‌کنم

یکی از ورزشکاران شهرمان که با سن کمش توانسته افتخارات زیادی برای استان کسب کند “محمد امیر قوامی” است. امیر در رشته ورزشی کاراته فعال است و مربیان او امید زیادی به آینده‌اش دارند چنانکه سنسی «کیوان بابان» در مورد او چنین می‌گوید: امیر با سن کمش یکی از پر استعدادترین، باهوشترین و شجاعترین کاراته‌کارانی […]

یکی از ورزشکاران شهرمان که با سن کمش توانسته افتخارات زیادی برای استان کسب کند “محمد امیر قوامی” است.
امیر در رشته ورزشی کاراته فعال است و مربیان او امید زیادی به آینده‌اش دارند چنانکه سنسی «کیوان بابان» در مورد او چنین می‌گوید:
امیر با سن کمش یکی از پر استعدادترین، باهوشترین و شجاعترین کاراته‌کارانی است که تا به حال دیده‌ام. اگر به همین‌صورت فعال باشد می‌تواند حتی مدال المپیک را کسب کند.
در زید گفتگوی روژان با این ورزشکار خوش‌ آتیه را می‌خوانید:
* محمد امیر جان در چه سالی به دنیا آمدی و ورزش را چگونه شروع کردی؟
– به نام خدا من محمد امیر قوامی متولد ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۵ شهر سنندج هستم.
من در یک خانواده ورزشی به دنیا آمدم و سه سال است که مدام با تشویق پدرم شروع به ورزش کاراته کرده‌ام از ۹ سالگی زیر نظر اساتید بزرگ جناب آقایان «کیوان بابان» و «عباد فیضی» که از قهرمانان جهانی این رشته هستند تمرین می‌کنم.
* امیرجان در طول این سه سال در چند مسابقه شرکت کرده اید و مقام های بدست آورده‌ای؟
– در بیش از ۱۰۰ مسابقه کشوری و بین المللی شرکت کرده‌ام و چندین مقام قهرمانی را به شرح ذیل کسب کرده‌ام:
۹۳ شهریور- فریدون‌کنار مازندران – مقام دوم کشوری در شیتوریو
۹۳ مهر – سنندج – مقام اول استانی
۹۴ اردیبهشت – مریوان – مقام اول استانی
۹۴ مرداد – دهگلان – مقام اول استانی
۹۴ شهریور – لاهیجان – کشوری سوم شیتوریو
۹۴ بهمن – تهران – بین المللی ایران زمین دوم
۹۴ اسفند – کرمانشاه – بین المللی فودوکان سوم
۹۵ فروردین – سقز – استانی اول
۹۵ تیر- سنندج – استانی اول
۹۵ تیر- سنندج – استانی اول
۹۵ مرداد – قیدار زنجان – کشوری اول وادوکای
۹۵ شهریور- سنندج – بین المللی فودوکان اول
۹۵ شهریور- سنندج – بین المللی فودوکان سوم
۹۵ شهریور – تهران – کشوری اول گوجوریو
۹۵ شهریور – قروه – کشوری اول هانکوریو
۹۵ دی – تهران – بین المللی ایران زمین دوم
۹۵ بهمن – دهگلان – استانی اول
۹۵ اسفند – مریوان – استانی اول
۹۶ اردبیهشت – سنندج – استانی اول
۹۶ تیر – کرمانشاه – بین المللی فودوکان اول
۹۶ تیر-کرمانشاه – بین المللی فودوکان اول
۹۶ مرداد – تهران – کشوری اول شیتوریو
۹۶ مرداد – صحنه کرمانشاه  – کشوری اول شوتوکان
۹۶ مرداد – کبودرآهنگ همدان – کشوری اول شیتوریو
۹۶ مرداد – تهران – کشوری دوم شوگوکای یونیون
۹۶ شهریور- ماهدشت البرز – کشوری اول کان ذن‌ریو
۹۶ شهریور – کرج البرز – کشوری اول وادوکای وکای
۹۶ آبان- دهگلان – استانی اول
۹۶ آذر – تهران بین المللی ایران زمین سوم
* امیر آیا برای درس‌های مدرسه هم مثل ورزش وقت می‌گذاری؟
بله اولویت من درس است. می‌خواهم در آینده یک ورزشکار تحصیلکرده باشم.
* به نظرت بهترین خصلت یک ورزشکار چیست؟
-خصوصیت ورزشی را در احترام و ادب تعریف می‌کنم.  رفتار و کردار استادم آقای بابان همیشه برای من جذابیت ورزش را بیشتر کرده است.
* زیباترین خاطره ورزشی تو چیست؟
زیباترین خاطره من از ورزش اولین مسابقه‌ای است که در آن شرکت کردم. در سال ۹۳ در مازندران مسابقات کشوری بود، که بعد از یک ماه تمرین توانستم مقام دوم را به دست آورم.
* و تلخ‌ترین خاطره‌ات؟
خاطره‌ای دارم که زیاد دوست ندرم به آن فکر کنم آن هم مربوط می‌شود به فینال مسابقات بین المللی در تهران که در پایان آن با وجود این که برابر بودیم رئیس داوران با کمال ناباوری به نفع حریف شد. این خاطره برای من خیلی تلخ و تا ابد در دلم می‌ماند.
* بزرگترین مشوق‌هایت در ورزش چه کسانی بوده‌اند؟
خانواده من خصوصاً پدرم بزرگترین مشوق من هستند و کسانی دیگر همچون دوست عزیز پدرم جناب آقای «امیر بنی‌بشر». همینطور معلمین و مسئولین دلسوز مدرسه آقایان «وکیلی»،  «سبحانی» و «مولایی» که همیشه مشوق من بوده‌اند و شرایط را برای تمرینات ورزشی و درس خواندنم مهیا کرده‌اند.
*بزرگترین آرزویت؟
– بزرگترین آرزوی من عضویت در تیم ملی، شرکت در مسابقات المپیک و کسب مدال‌های جهانی است.
* آیا تا حالا اسپانسر یا حامی داشته‌اید؟
– تنها اسپانسر و حامی ما در طول این مدت شرکت «نارین صنعت آریا» بوده است. با وجود استعدادهای درخشان این رشته از ارگانهای دولتی هیچ حمایتی از ورزشکاران نوجوان و جوان کاراته کار سنندجی و کردستانی نشده است. امیدوارم در آینده مسئولین بیشتر به این رشته ورزشی توجه کنند.
* آیا پیشنهادی برای حضور در تیم های خارج از استان داشته‌ای؟
– تا حالا چندین بار به من پیشنهاد شده است هرچند سنم کم بوده ولی دارم خودم را برای حضور در تیم ملی در سه سال آینده می‌کنم.

گفتگو: عطا حسینی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...