رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۹ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 21 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۱
  • کد خبر : 3830
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : ترکیه تنهاتر می‌شود

۱- ترکیه در دو دهه اخیر با در پیش گرفتن اعتدال توانست به سرعت به یکی از کشورهای قدرتمند منطقه تبدیل شود و اگرچه همواره با اعتراضات گسترده کردها روبرو بود اما این مسئله نتوانست مانع پیشرفتهای ترکیه به ویژه در حوزه اقتصاد شود. ترکیه دارای دومین قدرت نظامی در بین کشورهای عضو ناتو است […]

۱- ترکیه در دو دهه اخیر با در پیش گرفتن اعتدال توانست به سرعت به یکی از کشورهای قدرتمند منطقه تبدیل شود و اگرچه همواره با اعتراضات گسترده کردها روبرو بود اما این مسئله نتوانست مانع پیشرفتهای ترکیه به ویژه در حوزه اقتصاد شود.
ترکیه دارای دومین قدرت نظامی در بین کشورهای عضو ناتو است و از لحاظ اقتصادی نیز با رشد صادرات و افزایش درآمد ملی به کشورهای درحال توسعه نزدیک شد.
با این حال بافت سنتی و عشیره‌ای برجای مانده از کمالی ها از سویی و تمایل به گروه‌های اسلامی تندرو و نقض قوانین حاکم بر روح اتحادیه اروپا باعث شد ترکیه هرگز نتواند به عضویت این اتحادیه درآید.
اگر تا چند سال پیش که ترکیه در اوج قدرت بود تمایلی از سوی برخی رهبران اروپا در حمایت از الحاق آن به اتحادی اروپا ابراز می شد اینک با کنار رفتن پرده از روی برخی واقعیتهای پیدا و پنهان حزب حاکم به ویژه نزدیکان اردوغان از جریانهای تکفیری، این حمایتها را هم از دست داده و هر روز منزوی‌تر از گذشته می‌شود.
تازه‌ترین اشتباه حزب اردوغان تجاوز به عفرین است که هر روز ابعاد تازه‌ای به خود می گیرد. به استثنای روسیه که منافع خود را در حمایت از هیات حاکمه ترکیه می‌بیند تقریبا همه کشورهای جهان حمله ترکیه را از منظر حقوق بین الملل نقض کنوانسیون های جهانی می‌دانند و خواستار عقب نشینی ارتش ترکیه از شمال سوریه هستند و مستقیما از اردوغان خواسته‌اند عملیات موسوم به شاخه زیتون را هرچه سریع‌تر متوقف کند.
دبیر‌ کل اتحادیه عرب و وزیر خارجه سابق مصر اخیرا در کنفرانس امنیتی مونیخ مقامات ترکیه را به نقض حاکمیت کشور همسایه متهم کرد و گفت:
“من خیلی تلاش کردم که منشأ اقدامات ترکیه در سوریه را درک کنم، از مقامات ترکیه می‌خواهم اصولی را که بر اساس آن در حال مداخله نظامی در کشور همسایه عرب خود هستند، مشخص کنند.”
ازسوی دیگر، به‌کارگیری زبان تهدید و استفاده ابزاری از اصطلاحاتی نظیر “تروریسم” و نسبت دادن آن به زنان و مردانی که تجلی اراده اثبات هستی خود هستند در دنیای رسانه‌ای جهان، بیش از هر زمان دیگری مشروعیت سیاسی هیئت حاکمه ترکیه را با چالش روبرو کرده است. دنیا از خود می پرسد مبارزانی که الگوی مبارزه با تروریسم داعش بودند و در این راه شهدای زیادی دادند چگونه امروز تروریست نامیده می شوند!؟ موضوعی که در عالم سیاست بیشتر به یک لطیفه شبیه است و جز در محافل حزبی اردوغان و رسانه‌های وابسته به آن در جای دیگر کاربرد ندارد.
بسیاری از آگاهان معتقدند اردوغان امروز سرمست از قدرت نظامی، به ادبیاتی روی آورده است که ۳۰ سال پبش صدام با حمله به کویت آنرا تجربه کرد.
آیا حمله به عفرین اردوغان را به سرنوشت صدام گرفتار خواهد کرد؟

۲- در این میان  توافق کُردها و دمشق بر پیچیدگی مسئله افزوده و معادله قدرت را با چالش جدی موجه کرده است. بسیاری از آگاهان معتقدند این توافق گرچه اهداف ترکیه در بیرون راندن کردها از عفرین را ناکام گذاشته است اما در درازمدت به سود ترکیه تمام خواهد شد.
نیروهای کرد سوریه بعد از گذشت بیش از یک ماه مقاومت در برابر تهاجم ترکیه در عفرین از نیروهای دولتی سوریه خواسته‌اند در خطوط مقدم نبرد با ترکیه مستقر شده و به نیروهای کرد در برابر پیشروی نیروهای ترکیه و شورشیان ارتش آزاد کمک کنند. این نیروها هر چند از نظر برخی مقامات کرد سوریه تعدادشان کافی نیست اما هم‌اکنون در عفرین مستقر شده‌اند.
برخی جریانات کردی مخالف این توافق، آنرا توافقی منطقه‌ای و خطرناک با هماهنگی آنکارا دانسته و بیم آن می‌دهند با بهبود روابط آنکارا- دمشق روند رخدادها به صورتی تغییر کند که ترکیه از این توافق نهایت استفاده را ببرد؛ نشانه‌هایی از این توافق نهایی را می‌توان در اظهارات اخیر اردوغان دید. آنجا که پس از انتشار خبر ورود هوادران دولت سوریه به عفرین از آغاز مذاکرات احتمالی در حد سازمانهای امنیتی دو کشور خبر داد.

سلیمان الله‌مرادی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...