رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷
  • الخميس ۶ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Thursday 15 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۸
  • کد خبر : 3837
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تاثیرات درختان بر اکولوژی
به مناسبت هفته منابع طبیعی

تاثیرات درختان بر اکولوژی

اگر نتوانیم نفس بکشیم و اکسیژن مورد نیاز خود را از هوا نگیریم، ما و همه موجودات زنده دیگر ظرف چند دقیقه خواهیم مرد؛ پس زنده بودن فقط و فقط به مولکول‌های اکسیژن وابسته‌اند؛ منبع این اکسیژن کدام است؟ می‌دانید این اکسیژن از کجا می‌آید؟ بی‌شک بیشتر مردم نمی‌دانند که منبع ساخت این اکسیژن، جنگل‌ها […]

اگر نتوانیم نفس بکشیم و اکسیژن مورد نیاز خود را از هوا نگیریم، ما و همه موجودات زنده دیگر ظرف چند دقیقه خواهیم مرد؛ پس زنده بودن فقط و فقط به مولکول‌های اکسیژن وابسته‌اند؛ منبع این اکسیژن کدام است؟ می‌دانید این اکسیژن از کجا می‌آید؟ بی‌شک بیشتر مردم نمی‌دانند که منبع ساخت این اکسیژن، جنگل‌ها و درختان هستند، به همین دلیل است که درختان و جنگل‌ها در سرار جهان این قدر مورد ستم و بی‌مهری قرار گرفته‌اند.
اگر درختان مراتع و پوشش‌های گیاهی نباشند، اکسیژنی نیز ساخته نخواهد شد و زندگی و حیاتی نیز بر روی کره زمین باقی نخواهد ماند. جنگل‌ها و درختان را شش‌های زمین نامیده‌اند و البته چنین نقشی را برای کل حیات دارند. گمان می‌کنید که اکسیژن پیش از آغاز حیات در جو زمین موجود بوده است؛ حدود ۴ میلیارد سال پیش باکتری‌ها بر روی زمین یا در درون دریاها پا به‌عرصه حیات گذاشتند. پیش از آن، آنگونه که دانشوران علم فرگشت باور دارند، زمین دارای اتمسفر نبود.
این انبوه باکتری که در آن زمان تنها شکل حیات بر روی زمین بودند در اثر کنش و واکنش‌های شیمیایی خود، گازهایی تولید کردند که کم کم منجر به تشکیل اتمسفر زمین شد. شاید میلیون‌ها سال دیگر گذشت تا همین باکتری‌ها که موجودات تک‌سلولی هستند به غلظت اکسیژن افزودند و آن را از یک درصد به ۲۰ درصد رساندند. وجود جوی با ضخامت کافی که دارای ۲۰ درصد اکسیژن بود باعث گشت تا به تدریج موجودات چند سلولی و سپس موجودات تکامل یافته دیگری پا به عرصه حیات بگذارند.
اگر باکتری ها نباشند کار حیات مختل است. این باکتری‌ها در آن روزگار دور، هوا و اکسیژن را ساختند و زمینه را برای پیدایش سایر اشکال حیات فراهم نمودند و امروز هم در بازیافت طبیعت و در باروری خاک نقش مهم و اساسی دارند. زندگی دارای نوعی هماهنگی است که هر موجود زنده‌ای در آن وظیفه‌ای برعهده دارد. یعنی ما و درختان و باکتری‌ها هرکدام یکی از چرخ‌ها و یا اعضای این حیات هستیم و هیچ کدام بدون دیگری نمی‌توانیم زنده بمانیم.
بهتر است بگوییم ما بدون آنها نمی‌توانیم زندگی کنیم چون آنها بدون ما و بهتر از حالا می‌توانند به زندگی خود ادامه دهند. برای اینکه ما به زندگی خودمان ادامه بدهیم و حیات ادامه داشته باشد باید باکتری‌ها و بوته‌ها و سنجاب‌ها و موش‌ها هم همگی وجود داشته باشند و زندگی کنند. چهار میلیون سال پیش باکتری‌ها با تولید انبوه اکسیژن محیطی را فراهم آوردند که بقیه موجودات پا به عرصه حیات گذاشتند. آن ماموریت یا به درختان امروز واگذار شد و یا درختان از تکامل همان باکتری‌ها به وجود آمدند.
درختان همچنان دارند وظایف گذشتگان دور خود را انجام می‌دهند؛ جایگاه درختان برای ما به مانند جایگاه مادر است در کودکی و در پاره‌ای موارد هم مثل تولید اکسیژن شاید جایگاهی فراتر از جایگاه مادر داشته باشد. فایده آنها تنها به جذب گاز کربنیک و تولید اکسیژن محدود نمی‌شود، هرچند همین دو کار هم امکان حیات را برای ما به وجود آورده است. جنگل‌ها و در واقع درختان برای ما منبع دارو و شفا هستند و گفته شده که یک چهارم داروهایی که پزشکان تجویز می‌کنند منشاء گیاهی دارند.
با این توضیحات وظیفه من و شما در برابر جنگل بسیار سنگین است و با مسئولیتمان در قبال سلامتی و زندگی خود و فرزندانمان برابری می‌کند.می‌خواهید از زندگی خود و فرزندانتان مراقبت بکنید باید از درختان جنگلی و غیرجنگلی مراقبت کنید. ما شاید به‌زودی نتوانیم از شر سوخت‌های فسیلی رها شویم، ولی می‌توانیم از درختان و جنگل‌های خود که گاز کربنیک را می‌گیرند و به جای آن اکسیژن و هوای پاک به ما پس می‌دهند، مراقبت کنیم.
جنگل‌ها به ما آب تصفیه شده می‌دهند، هوای پاک و سالم می‌دهند، خوراک و پوشاک و خاک غنی شده برای کشاورزی و دارو می‌دهند و در یک جمله همه پیش نیازهای حیات را می‌دهند. بنابراین ما به جای قربانی کردن و ریختن خون یک حیوان بی‌گناه باید عهد ببندیم که برای سلامتی خود و فرزندانمان و برای میمون بودن خانه نومان و برای از سفر بی خطر برگشتن عزیزانمان و برای بهبود بیمارانمان درخت بکاریم. چقدر زیباست اگر ما برای رفع خطر از ریختن خون حیوانات بی‌گناه دست بکشیم و کاشتن گل و گیاه و درختان را جایگزین آن سازیم. راستی از خودتان پرسیده‌اید تا حالا چند درخت کاشته‌اید؟ اگر نکاشته‌اید باز دیر نشده و از امروز عهد کنید که سالانه چند درخت بکارید و با تمام وجود از حیات جنگل ها و درختان موجود محافظت کنید.

ئامانج قربانی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...