رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷
  • السبت ۱۰ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Saturday 16 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۷
  • کد خبر : 3840
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : خشم طبیعت و آرامش دولت

ساعت ۲۱:۵۰ دقیقه روز یک شنبه ۲۱ آبان ماه سال جاری طبیعت طبعی واژگونه یافت و از درِ خشم به در آمد و عصیان خویش را در قالب لرزش زمین نمایان ساخت که از قبل آن زلزله‌های متواتر شکل گرفت که نمود نهاییش با قدرتی برابر ۷.۳ در مقیاس ریشتر نیمه غربی کشور را لرزاند […]

ساعت ۲۱:۵۰ دقیقه روز یک شنبه ۲۱ آبان ماه سال جاری طبیعت طبعی واژگونه یافت و از درِ خشم به در آمد و عصیان خویش را در قالب لرزش زمین نمایان ساخت که از قبل آن زلزله‌های متواتر شکل گرفت که نمود نهاییش با قدرتی برابر ۷.۳ در مقیاس ریشتر نیمه غربی کشور را لرزاند و چون خیزشگاه این خشم در جوار شهر ازگله در استان کرماشان بود لذا هشت شهرستان و ۱۹۵۰ روستای این استان چون بید در برابر تندباد لرزیدند و در طرفه‌العینی همه سازه‌های احداثی در این گستره یا به یکباره فرو ریختند و یا چنان شق و لق شدند که رنگ و بوی ویرانه می‌دادند.
آوار این ریزش‌ها هزاران جسم را با ثقل خویش به خاک افکند و بدین‌گونه نبض زندگی در این خطه متوقف گشت.
به مجرد اعلام این خبر ناگوار مردم و مسئولان به تکافو افتادند اما چونان همیشه این مردم، به ویژه ساکنان استان کردستان و دیگر مناطق کردنشین بودند که در میدان یاری‌رسانی گوی سبقت ربودند و گروه گروه و فوج فوج با وسایل نقلیه حامل نیازهای اولیه زلزله‌زدگان راهی دیار کرماشان شدند. از جبهه دولت مسئولان بلند پایه فرمان بسیج نیروها را صادر و ستادهای بحران استان و کشور مأمور به یاری رسانی شدند و سپس مسئولان خود نیز برای ارزیابی دامنه خرابی‌ها رهسپار کرماشان شدند و از نزدیک با مردم زلزله‌زده به گفت‌و‌گو پرداخته و دامنه خرابی‌ها را به چشم خود دیدند و وعده بازسازی و جبران زیان‌ها دادند. نخستین اظهار نظر مسئولان در رابطه با خسارات و خرابی‌ها به عادت معمول در این مملکت در چهار چوب جنگ جناحی و از آب گل آلود ماهی برتری و وجاهت صید کردن بود که ساختمان‌های مسکن مهر را که طرح دولت‌های نهم و دهم بود سست بنیاد و سبک ساخت اعلام بیشترین خسارت جانی و مالی را به واسطه آوار این ساختمان‌ها قلمداد کردند و سپس غیر استاندارد بودن دیگر مستحدثات را علم کردند که در سر خط گسل زلزله بنا شده لذا با این کیفیت توان مقاومت نداشته و بر سر ساکنان آوار و جان و مالشان را یکجا گرفته‌اند.
سخنان توجیه‌گرانه مسئولان از برای ملت چندان ناآشنا نبود زیرا در خلال سال‌های متمادی این کی بود کی بود، من نبودم! در هر برهه از زمان و در هر حاکمیت جناحی شنیده شده که معمولا تمام نقصان‌ها و گناهان به خطاهای گذشتگان حوالت و خود در مقام وجاهت بر موضع هدایت ایستاده و گویا کمر به خدمت خلق بسته‌اند. آن زمان که مسئولان اعلام کردند که کشور چنان غنی و تواناست که برای کمک به زلزله‌زدگان نیاز به یاری خارجیان نیست بارقه‌ی امیدی در دل‌ها شکل گرفت که مسئولان با دست پر و اراده مصمم در صحنه حضور و در اندک مدتی با اقدامات جبرانی مرهم تسکین بر قلب‌ها داغ دیده می‌نهند و با فراهم کردن امکانات و زیست آبرومندانه برای زلزله‌زدگان قدرت و توانایی خود را به همگان می‌نمایانند.
مع الوصف سیل کمک‌های مردمی از اقصا نقاط کشور در قالب کاروان‌های بزرگ و کوچک که به سوی کرماشان رهسپار بودند نمایشی از غیرت و حمیت و همت بود که همگان را به ستایش وا داشت. این خیزش و خروش انسانی و اهدا و ایثار، سنگ محکی بود برای مسئولان که اگر با برنامه عمل می‌کردند و توش و توان مردمی را با امکانات و اختیارات خود ترکیب و به خدمت زلزله‌زدگان می‌پرداختند مسلماً در اندک مدتی مصیب‌زدگان سامان و از حداقل‌های زندگی بهره‌مند می‌شدند؛ اما وااسفا که از همان روزهای اول مشخص شد هماهنگی آنچنانی بین سازمان‌ها و نهادهای یاری‌رسان نیست و ستادهای بحران که معمولاً در این‌گونه مواقع شاه‌کله‌ی نظم دولتی برای ارائه خدمات و انجام اقدامات است مجال چندانی ندارند و در صحنه عمل، مدیریت‌های متعدد اعمال می‌شود و چنین شد که علیرغم انبوه کمک‌های مردمی و دولتی و گذشت سه ماه از زلزله علاوه بر اینکه هنوز ۴۰ درصد از خانواده‌ها زیر چادر زندگی می‌کنند امکانات رفاهی، بهداشتی و آموزشی هم در حداقل است.
ناگوار است وقتی شنیده می‌شود که کودکان قربانی سرما می‌شوند و چادرها به واسطه اتصال برق در آتش می‌سوزند و خودکشی به علت ناامیدی در میان زلزله‌زدگان روی می‌دهد.
اقدامات دولت برای جبران خسارات در قالب وام بانکی و مبلغی ناچیز به عنوان کمک بلاعوض نتوانسته است توجه و رضایت اکثریت را فراهم نماید. این نارضایتی در زندگی زیر چادر و کانکس‌های سه در چهار، فقدان امکانات اولیه زندگی در شهرها و روستا ها که آوار مصالح ساختمانی فروریخته چون دمل‌های ناخوشایند بر پیکر شهرها و روستاها شب و روز در معرض دیدشان است و هنوز به خون عزیزانشان آغشته، شرایطی را بر آنان تحمیل کرده که با هیچ عقل و منطقی شایسته نیست. اگر دولت از جبران مافات عاجز است چرا کمک خارجیان را رد کرد و اگر توان هم دارد چرا اجازه می‌دهد که زلزله‌زدگان همچنان در شرایط نامساعد به سر برند. این شرایط چنان است که بارش‌های اخیر که همگان آن را رحمت الهی نامیدیم و به شکرانه‌اش سر سپاس به آستان حق سائیدیم برای آنان زحمت آفرید و چادرها و کانکس‌های محل اسکان آنان را آکنده از گل و لای کرد و زندگی محقرانه و مظلومانه آنها را ناگوارتر و غیرقابل تحمل‌تر کرد. آیا مسئولان محترم در برابر این هم‌وطنان مصیبت‌زده احساس مسئولیت نمی‌کنند؟ رسیدگی به وضع آنها را جزء وظایف دینی و ملی خویش نمی‌دانند؟ زلزله زدگان از چه کسی باید توقع و چشم انتظار یاری باشند؟
امروزه با وجود فضای مجازی و دوربین‌های آن که در گوشه و کنار مملکت بر کمبود‌ها و نقصان‌ها زوم می‌کنند و اندکی بعد به سمع و نظر همگان می‌رسانند کتمان حقایق میسر نیست؛ لذا هر اعلام و ادعایی دال بر فراهم کردن امکانات برای آنان باتوجه به واقعیات قابل قبول نیست و مردم نیک می‌دانند که خشم طبیعت و کم‌لطفی مسئولان چو پتک و سندان مردم مناطق زلزله‌زده را آماج خود گرفته و روز به روز شرایط زندگی را بر آنها سخت‌تر کرده است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...