رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۴ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 13 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۲:۱۳
  • کد خبر : 3843
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : به‌ یاد دکتر طاهایی

مرگ نابهنگام دکتر نجم الدین صنوبرطاهایی برای کسانی که از نزدیک او را می‌شناختند سخت و جانکاه بود؛ چرا که در این دنیای آشفته که به انواع آسیبها و حیله‌ها آلوده است یافتن انسانهایی که نه برای خود بلکه برای دیگران می‌اندیشند و قدم بر می‌دارند و نفس می‌کشند بسیار سخت است. سال ۱۳۷۴ با […]

مرگ نابهنگام دکتر نجم الدین صنوبرطاهایی برای کسانی که از نزدیک او را می‌شناختند سخت و جانکاه بود؛ چرا که در این دنیای آشفته که به انواع آسیبها و حیله‌ها آلوده است یافتن انسانهایی که نه برای خود بلکه برای دیگران می‌اندیشند و قدم بر می‌دارند و نفس می‌کشند بسیار سخت است. سال ۱۳۷۴ با ایشان آشنا شدم؛ آنزمان که به اتفاق تنی چند از دوستان خود داروخانه شبانه‌روزی شفا را در سنندج بنیاد نهاد. او را برخلاف بسیاری از انسانهای امروز دیدم؛ شخصیتی که تخصص، دانش و علم خود را صرف اندوختن زر و سیم و مادیات نکرد و مانند برخی از پزشکان که به بساز و بفروش و ساختمان‌سازی روی آورده‌اند در این فکر بود که از طریق توسعه مراکز بهداشتی و عرضه دارو زمینه اشتغال چند نفر جوان را فراهم کند.
دکتر طاهایی سال ۱۳۳۰ در خانواده‌ای اصیل سنندچی در محله قطارچیان دیده به جهان گشود؛ دوران تحصیلات خود را در رشته داروسازی در دانشگاه تبریز سپری کرد و پس از مدتی اشتغال در آموزش و پرورش جذب دانشگاه علوم پزشکی شد. وی در جوانی در کنار فعالیت‌های اجتماعی علاقه زیادی به هنر پیدا کرد و در رشته موسیقی به دایر کردن آموزشگاه پرداخت و بسیاری از علاقه‌مندان را در زمینه ساز سنتتور تربیت کرد و همزمان در ساخت سازهای سنتی نیز مهارتی خاص داشت. دکتر طاهایی انسانی خودساخته بود و رنج و محنت دیگران را رنج و درد خود می‌دانست و از این رو با همه سرشلوغی‌هایی که داشت از کمک به محرومین و نیازمندان غافل نبود و به پیشنهاد جمعی از دوستان خود در اواخر دهه ۸۰ انجمن خیریه روجیار کردستان در سنندج را بنیان نهاد تا رسالت انسانی و اجتماعی و دین خود را به جامعه ادا نماید.
در دوران کودکی تحت راهنمایی پدر بزرگوارش به تعلیم و آموزش قران همت گماشت و خیلی زود قران را ختم کرد و در طول خدمت با اینکه در دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه آزاد تدریس می‌کرد اما هر گز از فعالیت‌های اجتماعی کناره‌گیری نکرد و دفتر کارش مامن و ملجاء بسیاری از نیازمندان بود و حتی در مشاوره پزشکی به مردم به ویژه جوانان ورزشکار لحظه‌ای دریغ نمی‌کرد. وی که ماه‌ها با عوارض معده دست به گریبان بود سرانجام در سوم اسفندماه به دیار باقی شتافت و دوستداران خود را تنها گذاشت.
یادش گرامی و روحش قرین رحمت الهی

سلیمان الله مرادی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...