رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷
  • السبت ۱۰ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Saturday 16 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۹:۱۲
  • کد خبر : 3862
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : راه‌های کردستان در بیراهه وعده‌ها

سال ۱۳۸۰ و در زمان دولت اول اصلاحات و مجلس ششم،  نگارنده این سطور نامه‌ای ممهور به مهر هفتاد شورای اسلامی روستاهای محور جاده سنندج- مریوان به رئیس دولت اصلاحات عرضه و در آن از نبود راه آسفالته در عصر ارتباطات برای هفتاد روستا و همچنین نبود راه بین شهری بین مرکز استان با شهرستان […]

سال ۱۳۸۰ و در زمان دولت اول اصلاحات و مجلس ششم،  نگارنده این سطور نامه‌ای ممهور به مهر هفتاد شورای اسلامی روستاهای محور جاده سنندج- مریوان به رئیس دولت اصلاحات عرضه و در آن از نبود راه آسفالته در عصر ارتباطات برای هفتاد روستا و همچنین نبود راه بین شهری بین مرکز استان با شهرستان مهم و مرزی مریوان گلایه کرده و درخواست  احداث جاده استاندارد سنندج مریوان را خدمت ایشان عرضه نمود. پس از رسانه‌ای شدن موضوع و انعکاس در  مطبوعات نسبتاً آزاد آن زمان؛ دیری نپایید که ریاست محترم جمهور وقت دستور پیگیری سریع و کار مطالعاتی جاده سنندج – مریوان را صادر نمودند.- (البته نبود اعتبار بیست میلیون تومانی برای شروع مطالعات در همان بدایت اولین معضل کلید خوردن دستور ریاست جمهوری بود که موضوع را با وقفه‌ای چند ماهه مواجه ساخت که نهایتاً با پیگیری‌های بنده و نماینده وقت مردم مریوان در مجلس ششم، مساعدت استاندار وقت و دفتر مناطق محروم، مشکل مرتفع شد)- پس از پایان کار مطالعاتی و موجه بودن طرح به لحاظ اقتصادی و اجتماعی، دستور احداث صادر و کار عملیاتی قطعه اول پروژه به طول ۵ کیلومتر از مسیر تیژتیژ به گاران از طرف سنندج و سپس قطعه بعدی از مسیر گاران به طول حدود ۱۰ کیلومتر از سمت مریوان به پیمانکاران واگذار و به صورت جدی و زایدالوصف عملیات اجرایی آغاز گردید؛ به گونه‌ای که تعجب همگان و بالأخص اینجانب را برانگیخت و برای اولین بار – و شاید تنها همان بار- مزه و حلاوت مردمسالاری و اصلاحات را چشیدم. تقریباً در طول دوسال قطعه اول از مسیر تیژتیژ تا دهانه تونل «هه‌‌مرو» آماده و آسفالت شد و قطعه بعدی از مسیر مریوان بدون آسفالت شاید حدود ۵۰ در صد تا دهانه تونل گاران آماده‌سازی و به پایان رسید؛ سپس پروژه در آن مسیر به خوابی فرو رفت که پس از پانزده سال هنوز از خواب گران بیدار نشده است!؟ و هنوز هیچ مسئولی خمی به ابرو نیاورده که چنین بی‌توجهی معناداری به آبرو و اعتبار دستگاه‌های متولی و حتی کل نظام صدمه وارد می‌کند-
(البته بی انصافی‌است اگر به آسفالت ۵۰۰ متر آن از دو راهی جاده سقز تا مسیر روستای کولیت اشاره‌ای ننماییم که در جریان جان باختن تعدادی از همشهریان بر اثر سوختن در آتش‌سوزی ناشی از تصادف روستای نگل اعتراضاتی در سطح شهر مریوان صورت گرفت و برای خواباندن آن سر و صداها سال گذشته این چند صد متر آسفالت گردید) – پس از آسفالت قطعه اول البته تا دهانه تونل همرو و در پایان عمر دولت اصلاحات عملیات دو تونل همرو و «گزردره» آغاز و تا امروز که حدود پانزده سال می‌گذرد هنوز از اتمام آن خبری نیست. طول جاده‌ی در حال احداث سنندج مریوان از مسیر تیژتیژ-گاران با احداث سه دهنه تونل حدود پنجاه کیلومتر است که شانزده سال زمان از دولت هفتم تا دوازدهم را به خود اختصاص داده و هنوز بیش از پنجاه در صد آن کماکان باقی‌است و اگر روند همین گونه پیش رود به ۱۵ سال دیگر زمان نیاز هست و عملاً نسلی از میان می‌رود تا به بهره‌برداری برسد!
البته تاخیر در اجرای پروژه‌های عمرانی در کردستان تنها خاص همین یک مورد نیست. آزاد راه سنندج- همدان در حالی شانزده سال زمان را سپری کرد که گردنه صلوات‌آباد به سمت شهر سنندج هنوز بلاتکلیف و یا با روش غیراستاندارد و تنها از باب رفع تکلیف، مورچه‌وار در حال پیشروی است. بماند که تکلیف کمربندی شهرهای قروه، دهگلان و… هنوز نامعلوم و در ابهامند.
کریدور شمال به جنوب یا همان مسیر میاندوآب به کرمانشاه هم داستان خاص خود دارد؛ اگر خاطره تلخ واژگونی تانکر حامل (MTBE متیل ترسیو بوتیل اتر با نام اختصاری MTBE) و آلوده شدن آب سد وحدت و آب شرب سنندج را هم از حافظه دور کنیم کمتر روزی است که شاهد سوانح ناگوار و مرگبار در این مسیر نباشیم.
در سطح شهرها هم ماجرای به آثارِ باستانی تبدیل شدن برخی پروژه های کوچک و بزرگ نظیر پل مردوخ؛ کمربندی آبیدر، تونل انقلاب به نبوت در شهر سنندج، احداث بیمارستان بوعلی مریوان، احداث فرودگاه سقز، احداث سد بانه و ایجاد بازارهای مرزی مریوان و بانه داستانهایی است که از حوصله این یاداشت خارج و نیاز به تحلیل و بررسی بیشتر و دقیقتر دارد و در نهایت جادارد پرسیده شود چرا مسئولین تا این اندازه نسبت به پروژه های عمرانی بخصوص وضعیت راهها در کردستان اهمال نموده و بی مبالاتند؟ به گونه ای که دور از واقعیت نیست اگر بگوییم در کردستان اغلب پروژها پس از آغاز هیچگاه به پایان و سرانجام نمی‌رسند؟!
در دولت اصولگرای نهم و دهم وعده داده شد که راههای شرق به غرب استان که شامل آزاد راه سنندج همدان و جاده سنندج مریوان می‌شد تا پایان دولت دهم به بهره برداری کامل می رسند و به عنوان مهر ماندگار دولت اصولگرا نامگذاری هم شد وعده‌ای که علی رغم شعارهای پر طمطراق هیچگاه به واقعییت نپیوست!
دولت تدبیرو امید هم در ابتدای کار وعده دوساله داد تا این پروژه‌ها به سرانجام برسد اما پس از دوسال این‌گونه نشد(؟) و در جریان سوانح آتش‌سوزی چنددستگاه اتومبیل در مسیر روستای نگل استاندار وقت کردستان ضمن اذعان به جذب تمام اعتبارات مربوط به جاده مریوان و نبود مشکل اعتبار؛ وعده دادند که تا سال ۹۷ این پروژه به سرانجام خواهد رسید. هرچند میراث این پروژه به دولت دوازدهم هم رسید و استاندار هم رفت؛ ولی امید است این کابوس در دولت دوازدهم به واقعییت تبدیل شود و بیشتر از این مردم کردستان در راهها به خاطر بی‌راهه‌ی وعده و وعیدها جان خود را از دست ندهند و با ساخت زیربناها و زیر ساخت‌ها که راهها اساسی‌ترین آن است به توسعه‌ی ولو کند و ناچیز استان اهتمامی ورزیده شود. مزید اطلاع: روزانه از مدخل مرز باشماق مریوان بالغ بر هزار دستگاه تانکرهای حامل نفت وارد کشور شده و بایستی از جاده صعب‌العبور و غیر استاندارد مریوان سنندج عبور نمایند مضاف بر آن کامیون‌ها و تریلرهای حامل بارهای صادراتی و ترانزیتی بازرگانان داخلی و خارجی نیز با حجمی گسترده‌تر از واردات روزانه از این مسیر عبور می‌نمایند که متأسفانه به علت نامناسب بودن وضع راهها و دیگر مشکلات موجود این رقم رو به کاهش گذاشته که در صورت بازیافت جایگاه واقعی کشور در حوزه‌های صادرات و ترانزیت علاوه بر مرتفع شدن مشکل راههای منطقه به لحاظ  اقتصادی موضوع را کاملاً موجه ساخته که عایدات آن نصیب کل کشور می‌گردد (همچنان که پیامدِ تعلل، اهمال و تنگ‌نظری در آن گریبان کل کشور را خواهد گرفت).
در خاتمه ذکر این نکته ضروری است که حین تنظیم این یاداشت از طریق تنی چند از دوستان اطلاع یافتم که گویا در دولت اخیر مسئولین استان گامهایی جدی در خصوص اتمام پروژه راهها برداشته و عزم جدی دارند تا ظرف یکی دو سال آینده آنها را به سرانجام برسانند که اثار عملی آن در حال نمایان شدن است؛ ضمن آرزوی توفیق برای خدمتگزاران واقعی امید است این بار وعده‌ها جامه عمل به خود گیرد.

محمدحسین فتاحی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...