رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • الأحد ۵ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 20 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۹:۱۲
  • کد خبر : 3862
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : راه‌های کردستان در بیراهه وعده‌ها

سال ۱۳۸۰ و در زمان دولت اول اصلاحات و مجلس ششم،  نگارنده این سطور نامه‌ای ممهور به مهر هفتاد شورای اسلامی روستاهای محور جاده سنندج- مریوان به رئیس دولت اصلاحات عرضه و در آن از نبود راه آسفالته در عصر ارتباطات برای هفتاد روستا و همچنین نبود راه بین شهری بین مرکز استان با شهرستان […]

سال ۱۳۸۰ و در زمان دولت اول اصلاحات و مجلس ششم،  نگارنده این سطور نامه‌ای ممهور به مهر هفتاد شورای اسلامی روستاهای محور جاده سنندج- مریوان به رئیس دولت اصلاحات عرضه و در آن از نبود راه آسفالته در عصر ارتباطات برای هفتاد روستا و همچنین نبود راه بین شهری بین مرکز استان با شهرستان مهم و مرزی مریوان گلایه کرده و درخواست  احداث جاده استاندارد سنندج مریوان را خدمت ایشان عرضه نمود. پس از رسانه‌ای شدن موضوع و انعکاس در  مطبوعات نسبتاً آزاد آن زمان؛ دیری نپایید که ریاست محترم جمهور وقت دستور پیگیری سریع و کار مطالعاتی جاده سنندج – مریوان را صادر نمودند.- (البته نبود اعتبار بیست میلیون تومانی برای شروع مطالعات در همان بدایت اولین معضل کلید خوردن دستور ریاست جمهوری بود که موضوع را با وقفه‌ای چند ماهه مواجه ساخت که نهایتاً با پیگیری‌های بنده و نماینده وقت مردم مریوان در مجلس ششم، مساعدت استاندار وقت و دفتر مناطق محروم، مشکل مرتفع شد)- پس از پایان کار مطالعاتی و موجه بودن طرح به لحاظ اقتصادی و اجتماعی، دستور احداث صادر و کار عملیاتی قطعه اول پروژه به طول ۵ کیلومتر از مسیر تیژتیژ به گاران از طرف سنندج و سپس قطعه بعدی از مسیر گاران به طول حدود ۱۰ کیلومتر از سمت مریوان به پیمانکاران واگذار و به صورت جدی و زایدالوصف عملیات اجرایی آغاز گردید؛ به گونه‌ای که تعجب همگان و بالأخص اینجانب را برانگیخت و برای اولین بار – و شاید تنها همان بار- مزه و حلاوت مردمسالاری و اصلاحات را چشیدم. تقریباً در طول دوسال قطعه اول از مسیر تیژتیژ تا دهانه تونل «هه‌‌مرو» آماده و آسفالت شد و قطعه بعدی از مسیر مریوان بدون آسفالت شاید حدود ۵۰ در صد تا دهانه تونل گاران آماده‌سازی و به پایان رسید؛ سپس پروژه در آن مسیر به خوابی فرو رفت که پس از پانزده سال هنوز از خواب گران بیدار نشده است!؟ و هنوز هیچ مسئولی خمی به ابرو نیاورده که چنین بی‌توجهی معناداری به آبرو و اعتبار دستگاه‌های متولی و حتی کل نظام صدمه وارد می‌کند-
(البته بی انصافی‌است اگر به آسفالت ۵۰۰ متر آن از دو راهی جاده سقز تا مسیر روستای کولیت اشاره‌ای ننماییم که در جریان جان باختن تعدادی از همشهریان بر اثر سوختن در آتش‌سوزی ناشی از تصادف روستای نگل اعتراضاتی در سطح شهر مریوان صورت گرفت و برای خواباندن آن سر و صداها سال گذشته این چند صد متر آسفالت گردید) – پس از آسفالت قطعه اول البته تا دهانه تونل همرو و در پایان عمر دولت اصلاحات عملیات دو تونل همرو و «گزردره» آغاز و تا امروز که حدود پانزده سال می‌گذرد هنوز از اتمام آن خبری نیست. طول جاده‌ی در حال احداث سنندج مریوان از مسیر تیژتیژ-گاران با احداث سه دهنه تونل حدود پنجاه کیلومتر است که شانزده سال زمان از دولت هفتم تا دوازدهم را به خود اختصاص داده و هنوز بیش از پنجاه در صد آن کماکان باقی‌است و اگر روند همین گونه پیش رود به ۱۵ سال دیگر زمان نیاز هست و عملاً نسلی از میان می‌رود تا به بهره‌برداری برسد!
البته تاخیر در اجرای پروژه‌های عمرانی در کردستان تنها خاص همین یک مورد نیست. آزاد راه سنندج- همدان در حالی شانزده سال زمان را سپری کرد که گردنه صلوات‌آباد به سمت شهر سنندج هنوز بلاتکلیف و یا با روش غیراستاندارد و تنها از باب رفع تکلیف، مورچه‌وار در حال پیشروی است. بماند که تکلیف کمربندی شهرهای قروه، دهگلان و… هنوز نامعلوم و در ابهامند.
کریدور شمال به جنوب یا همان مسیر میاندوآب به کرمانشاه هم داستان خاص خود دارد؛ اگر خاطره تلخ واژگونی تانکر حامل (MTBE متیل ترسیو بوتیل اتر با نام اختصاری MTBE) و آلوده شدن آب سد وحدت و آب شرب سنندج را هم از حافظه دور کنیم کمتر روزی است که شاهد سوانح ناگوار و مرگبار در این مسیر نباشیم.
در سطح شهرها هم ماجرای به آثارِ باستانی تبدیل شدن برخی پروژه های کوچک و بزرگ نظیر پل مردوخ؛ کمربندی آبیدر، تونل انقلاب به نبوت در شهر سنندج، احداث بیمارستان بوعلی مریوان، احداث فرودگاه سقز، احداث سد بانه و ایجاد بازارهای مرزی مریوان و بانه داستانهایی است که از حوصله این یاداشت خارج و نیاز به تحلیل و بررسی بیشتر و دقیقتر دارد و در نهایت جادارد پرسیده شود چرا مسئولین تا این اندازه نسبت به پروژه های عمرانی بخصوص وضعیت راهها در کردستان اهمال نموده و بی مبالاتند؟ به گونه ای که دور از واقعیت نیست اگر بگوییم در کردستان اغلب پروژها پس از آغاز هیچگاه به پایان و سرانجام نمی‌رسند؟!
در دولت اصولگرای نهم و دهم وعده داده شد که راههای شرق به غرب استان که شامل آزاد راه سنندج همدان و جاده سنندج مریوان می‌شد تا پایان دولت دهم به بهره برداری کامل می رسند و به عنوان مهر ماندگار دولت اصولگرا نامگذاری هم شد وعده‌ای که علی رغم شعارهای پر طمطراق هیچگاه به واقعییت نپیوست!
دولت تدبیرو امید هم در ابتدای کار وعده دوساله داد تا این پروژه‌ها به سرانجام برسد اما پس از دوسال این‌گونه نشد(؟) و در جریان سوانح آتش‌سوزی چنددستگاه اتومبیل در مسیر روستای نگل استاندار وقت کردستان ضمن اذعان به جذب تمام اعتبارات مربوط به جاده مریوان و نبود مشکل اعتبار؛ وعده دادند که تا سال ۹۷ این پروژه به سرانجام خواهد رسید. هرچند میراث این پروژه به دولت دوازدهم هم رسید و استاندار هم رفت؛ ولی امید است این کابوس در دولت دوازدهم به واقعییت تبدیل شود و بیشتر از این مردم کردستان در راهها به خاطر بی‌راهه‌ی وعده و وعیدها جان خود را از دست ندهند و با ساخت زیربناها و زیر ساخت‌ها که راهها اساسی‌ترین آن است به توسعه‌ی ولو کند و ناچیز استان اهتمامی ورزیده شود. مزید اطلاع: روزانه از مدخل مرز باشماق مریوان بالغ بر هزار دستگاه تانکرهای حامل نفت وارد کشور شده و بایستی از جاده صعب‌العبور و غیر استاندارد مریوان سنندج عبور نمایند مضاف بر آن کامیون‌ها و تریلرهای حامل بارهای صادراتی و ترانزیتی بازرگانان داخلی و خارجی نیز با حجمی گسترده‌تر از واردات روزانه از این مسیر عبور می‌نمایند که متأسفانه به علت نامناسب بودن وضع راهها و دیگر مشکلات موجود این رقم رو به کاهش گذاشته که در صورت بازیافت جایگاه واقعی کشور در حوزه‌های صادرات و ترانزیت علاوه بر مرتفع شدن مشکل راههای منطقه به لحاظ  اقتصادی موضوع را کاملاً موجه ساخته که عایدات آن نصیب کل کشور می‌گردد (همچنان که پیامدِ تعلل، اهمال و تنگ‌نظری در آن گریبان کل کشور را خواهد گرفت).
در خاتمه ذکر این نکته ضروری است که حین تنظیم این یاداشت از طریق تنی چند از دوستان اطلاع یافتم که گویا در دولت اخیر مسئولین استان گامهایی جدی در خصوص اتمام پروژه راهها برداشته و عزم جدی دارند تا ظرف یکی دو سال آینده آنها را به سرانجام برسانند که اثار عملی آن در حال نمایان شدن است؛ ضمن آرزوی توفیق برای خدمتگزاران واقعی امید است این بار وعده‌ها جامه عمل به خود گیرد.

محمدحسین فتاحی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...