رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 10 December

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • پنجشنبه ۲ فروردین ۱۳۹۷ - ۲۳:۲۰
  • کد خبر : 3890
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : عفرین، رویش جوانەها

تاریخ در حالی پنج هزار شهید بمباران حلبچه (۲۵ اسفند ماه ۱۳۶۶) و مظلومیت ملت کرد را فراموش نخواهد کرد که این ملت هیچ وقت جنگ افروز نبوده و در معادلات سیاسی همیشه آشتی و صلح را برجنگ و خونریزی ترجیح داده است، با این حال در بمباران شیمیایی حلبچه به دلیل بی توجهی جامعه […]

تاریخ در حالی پنج هزار شهید بمباران حلبچه (۲۵ اسفند ماه ۱۳۶۶) و مظلومیت ملت کرد را فراموش نخواهد کرد که این ملت هیچ وقت جنگ افروز نبوده و در معادلات سیاسی همیشه آشتی و صلح را برجنگ و خونریزی ترجیح داده است، با این حال در بمباران شیمیایی حلبچه به دلیل بی توجهی جامعه بین الملل و سازمان ملل متحد، این فاجعه در رسانەها و افکار عمومی بین الملل آن روزها بازتاب چندانی نیافت و این جنایت در فهرست سایر جنایت های جنگی صدام حسین (به دلیل ترس از رسوایی غرب) قرار نگرفت، اما در حالیکه هنوز صدها نفر با عواقب ناشی از شیمیایی باران در شهرهای حلبچه، سردشت، پیرانشهر و… هر روز مرگ را زندگی می کنند و زخم های هزاران نفر از مردم این مناطق التیام نیافته است.
در ۲۷ اسفند ۱۳۹۶ تنها دو روز مانده به عید نوروز، حلبچەایی دیگر در عفرین اتفاق افتاد،
این بار نه بمب های شیمیایی صدام دیکتاتور ، بلکه سلاح های سنگین رجب طیب اردوغان فاشیست مردم عفرین را قتل و عام کرد و درست به مانند سی سال قبل (در حادثه حلبچه)، سازمان های حقوق بشر و مدعیان دموکراسی، گزینشی و مصلحتی، کور و کر شدەاند و این کور و کر شدن آنها، این واقعیت را بیشتر آشکار کرد که حقوقدانان جامعه بین الملل، خود دیکتاتورها و استعمارگران پیری هستند که حساب شده و بدون هیجان در بازی های سیاسی با ریختن خون مظلومان در میان انفجار بمب ها و بارش موشک ها، خوان سفرەی خود را پررنگ تر می کنند، غافل از اینکه با بیانیەهای توخالی و نادیده گرفتن خون کودکان و پیرزنان و آوارگی چندصد هزاری مردم عفرین، عملا ادعای وکالت حقوق بشر خود را هر روز بیشتر از گذشته کم رنگ و بی رنگ تر می کنند.
به نظر می رسد فاشیست ها و حامیان غربی شان به خوبی فهمیدەاند که نوروز برای ملت کرد به معنی آزادی خواهی و شروعی دوباره است به همین دلیل است در آستانه این عید باستانی، نماد عدالت و آزادی مردم عفرین، یعنی تندیس کاوه آهنگر را به رگبار می بندند و آن را نابود می سازند اما آنان نمی دانند یا نمی خواهند بدانند که این؛ به دادگاه عدالت کشاندن ضحاک تشنه به خون کودکان و نوجوانان، توسط کاوه بود که از او یک اسطوره ساخت و شیرزنان عفرین هر روز کاوەهایی به مراتب آزادی خواەتر و عدالت خواەتر را تقدیم مردم خود می کنند.
اگر چه نوروز امسال برای هم زبانان کرد، به واسطه ریخته شدن خون کودکان و نوجوانان، برادران و خواهرانشان در عفرین زیبا نیست و فرزندان کاوه جلو چشم مدعیان حقوق بشر تیرباران و تکەتکه می شوند، اما واقعیت این است اگر ابتدای راه نباشد تا انتها و رسیدن به آرمان انسانیت هنوز راه زیاد مانده است!
شیمیایی شدن حلبچه، انفال، نسل کشی در شنگال، کوبانی و امروز عفرین این نکته را یادآور می سازد که روح آزادی را نمی توان از کردها گرفت مگر آنکه ؛نگذارند بهار بیاید تا جوانەها سبز نشوند…
نکته آخر اینکه نه تنها ارتش تا بیخ دندان مسلح ترکیه، بلکه اگر ارتش تمام استعمارگران، بر علیه عفرین و عفرینیان بسیج شوند، دوباره نوروز می آید و زنان کرد هر روز هزاران کاوه را مادر می شوند.

حیدر بایزیدی
معلم شاغل در آموزش و پرورش منطقه زیویه

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...