رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • السبت ۵ شعبان ۱۴۳۹
  • 2018 Saturday 21 April

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۷ - ۱۸:۲۹
  • کد خبر : 3908
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : روزنامه‌نگاران فقیر!

ارتباطات فکری لازمه زندگی اجتماعی است. تا پایان قرن بیستم میلادی، در جوامع پیشرفته‌ی انسانی که هزاران و حتی میلیون‌ها نفر در شهرها و کشورهای مختلف زندگی می‌کردند، دیگر برای افراد امکان تماس و گفتگوی متقابل، چهره‌به‌چهره موجود نبود و افراد ناچار بودند از راه‌های دور به طور غیرمستقیم و با واسطه با هم ارتباط […]

ارتباطات فکری لازمه زندگی اجتماعی است. تا پایان قرن بیستم میلادی، در جوامع پیشرفته‌ی انسانی که هزاران و حتی میلیون‌ها نفر در شهرها و کشورهای مختلف زندگی می‌کردند، دیگر برای افراد امکان تماس و گفتگوی متقابل، چهره‌به‌چهره موجود نبود و افراد ناچار بودند از راه‌های دور به طور غیرمستقیم و با واسطه با هم ارتباط داشته باشند. در چنین شرایطی رسانه‌های جمعی، جانشین ارتباطات حضوری و شفاهی شد و پیام ارتباطی که در تماس رودررو، جنبه لفظی یا اشاره‌ای داشت و از دو عنصر اصلی ارتباط ـ گوینده و شنونده یا بیننده ـ مجزا نبود، از این دو عنصر جدا نمی‌شد و پیامها به صورت نوشته دستی یا چاپی، واسطه ارتباط غیرمستقیم قرار می‌گرفت و از طریق نامه یا کتاب یا روزنامه انتقال می‌یافت.
ارتباط غیرمستقیم و باواسطه برخلاف ارتباط مستقیم دیگر جنبه شخصی ندارد. زیرا در چنین ارتباطی پیام-دهندگان و پیام‌گیرندگان یکدیگر را نمی‌شناسند. نویسنده و مؤلفی که کتابی تهیه می‌کند، تصورات یا مقاصد خود را برای افرادی معین و مشخص بیان نمی‌نماید. خوانندگان کتاب، هزاران نفر افراد ناشناسی هستند که هرگز نویسنده را ندیده‌اند و امکان دیدار او را نیز کمتر پیدا می‌کنند و اگر هم بخواهند در کتاب با وی تماس بگیرند ممکن است با ارسال نامه و ایمیل نظریات خویش را بیان کنند. گردانندگان و همکاران روزنامه‌ها و مجله‌ها نیز که اخبار و اطلاعات و مطالب آموزشی یا تفریحی تهیه می‌نمایند، عامل ارتباط با ده‌ها و صدهاهزار نفر خواننده‌ای هستند که هرروز یا هرهفته صفحات یا ستو‌ن‌های گوناگون مطبوعات را مطالعه می‌کنند، اما بین مدیران مطبوعات و روزنامه‌نگاران با خوانندگان آنها نیز ارتباط شخصی وجود ندارد. از لحاظ گردانندگان مطبوعات، خوانندگان افرادی بی‌نام و نشان هستند و خوانندگان هم با آن‌که گاهی اسامی مدیران و روزنامه‌ها و مجله‌ها و یا روزنامه‌نگاران را مشاهده می‌کنند، آنان را به خوبی نمی‌شناسند.
ارتباط غیر مستقیمی که از طریق مطبوعات پرتیراژ و مخصوصاً وسایل ارتباط نوین نظیر رادیو و تلویزیون و ماهواره بین گروه‌های وسیع انسانی ایجاد می‌گردد، ارتباط توده¬های یا جمعی نامیده می‌‌شود. این نوع ارتباط بین هزاران و میلیون‌ها نفر افراد ناآشنایی که در شهرها و کشورهای گوناگون به صورت گروه‌های انبوه زندگی می کنند، پدید می‌آید.
روزنامه و فضای مجازی هر دو رسانه‌هایی هستند که پیام نویسنده و تولیدکننده اطلاعات را به مخاطب انتقال می‌دهند، امروزه با توسعه فضای مجازی و فراگیرشدن گستره آن با تأثیر بر همه آحاد جامعه و این‌که این رسانه به سهولت دردسترس بیشتر طبقات جامعه است و مرزهای اطلاعات را برداشته و سواد رسانه‌ای از طریق این رسانه نوین بیشتر از بقیه فراگیر شده است. از قدیم گفته‌اند که: «هر خوبی ممکن است یک بدی هم داشته باشد» و واقعیت این است فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی با همه فراز و نشیب‌ها و با همه خوبی و بدی‌هایش برای نقش روزنامه و روزنامه‌نگاران چالش‌های زیادی را ایجاد کرده است.
در شرایط امروز دفاتر روزنامه‌ها و نشریات و خود روزنامه‌نگاران، باید روند نقش‌آفرینی‌هایشان را در جامعه اصلاح کنند یعنی آن را بهبود بخشند و ضرورت دارد روزنامه‌نگاران به صورت حضوری و در فضای مجازی، در بطن جامعه به ایفای نقش بپردازند، یعنی نویسنده از آن حالت ناشناسی و گمنامی درآید و جامعه باید به آن سطح برسد که مقام نویسنده را ارج نهند و او هم با افتخار اعلام هویت کند، برای نمونه؛ علی‌رغم ادای احترام کامل به ساحت فرهنگیان عزیز و معلمین دلسوز و این پیامبران امروز، هر معلمی و هر کارمندی در وزارت آموزش و پرورش از مقام بالا تا سطح پایین اداره و مدرسه، با نهایت افتخار در جامعه خود را شخصیتی فرهنگی و حتی برتر می‌داند و خانه فرهنگیان و اماکن اسکان فرهنگیان در سراسر کشور و سایر امتیازات و حقوق ماهیانه برای آنها، هویت و واقعیت دارد؛ اما در مقابل، اکثراً روزنامه‌نگارها به خاطر وضعیت بد جامعه، با نهایت مظلومیت، وقتی در گروه‌های اجتماعی و طبقات جامعه از هویت آنها سوال می‌شود، خیلی عادی و طبیعی اعلام می‌دارند: من روزنامه‌نگار فقیر و (؟) هستم که سالهاست قلم می‌زنم و…، هزاران درد، برای دفاع از نویسندگان و روزنامه‌نگاران پیشنهاد می‌شود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای دفاتر روزنامه-نگاران و نشریات طرح‌ها و ایده‌هایی ایجاد کند که نقش مفید و موثر روزنامه‌نگاران را بر افکار عمومی و توده مردم نشان دهند و برای محقق شدن این خواسته مهم، سازمان صدا و سیما، ادارات و سازمانهای فرهنگی و اجتماعی، سازمان‌های مردم‌نهاد و مجامع دانشگاهی در این مساله نقش به‌سزایی خواهند داشت، حقیقتاً پدید آمدن فضای مجازی و سهولت دسترسی آحاد جامعه به اینترنت و اطلاعات روز، فراوانی مراجعه مردم به روزنامه را کم کرده است، در حالی که اطلاعات مفید و موثر، مستند و قابل قبول را روزنامه‌نگاران و اهل قلم در رشته‌های گوناگون قلم می زنند( حتی برای فضای مجازی)؛ باید به نویسندگان توجه شود و مورد حمایت جدّی دستگاه حاکم قرارگیرند، تا آنها هم با آگاهی بالا و نگرش مثبت و با سلاح علم و دانش و با رعایت اصول سه‌گانه عزت، حکمت و مصلحت، واقعیات اجتماعی را با دانش روز و اطلاعات مفید طرح کنند و با مدارک متقن، در اختیار جامعه قرار دهند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...