رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۵ شوال ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 19 June

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۷ - ۱۸:۳۵
  • کد خبر : 3914
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : چالش‌های فرهنگ کار جمعی در انجمن‌ها

با وجود تاریخچه‌ای نه‌چندان دور از عمر انجمن‌های مردمی، شاهد افزایش روزافزون تعداد این انجمن‌های مردم‌نهاد هستیم که هرکدام در یکی از حوزه‌ای هنری، فرهنگی، اجتماعی، علمی، حقوق بشری و حقوق جانداران، زیست-‌محیطی، درمانی، بیماری‌های خاص یا مبتلا به اعتیاد و بسیاری حوزه‌های دیگر فعالیت دارند. سازمان‌های مردم‌نهاد یا سَمَن یا اِن‌جی‌اُ (Non governmental Organization) […]

با وجود تاریخچه‌ای نه‌چندان دور از عمر انجمن‌های مردمی، شاهد افزایش روزافزون تعداد این انجمن‌های مردم‌نهاد هستیم که هرکدام در یکی از حوزه‌ای هنری، فرهنگی، اجتماعی، علمی، حقوق بشری و حقوق جانداران، زیست-‌محیطی، درمانی، بیماری‌های خاص یا مبتلا به اعتیاد و بسیاری حوزه‌های دیگر فعالیت دارند. سازمان‌های مردم‌نهاد یا سَمَن یا اِن‌جی‌اُ (Non governmental Organization) که به اختصار NGO گفته می‌شود، اشخاصی برخاسته از همان جامعه، سرشار از انرژی‌، مستعد و متخصّص را در خود جای داده‌اند که با توجه به علایق و احساس نیازِ جامعه بصورت جمعی و داوطلبانه فعالیت دارند. انجمن‌های مردمی با برگزاری همایش، سمینار، کلاس‌های آموزشی و ایده‌های مفید، اَشکالی نوین از فنون زندگی بهتر و نوآوری در آموزش و پرورش جامعه را فرهنگ‌سازی می‌کنند به نحوی که توانایی کاهش و برطرف ساختن بسیاری از آسیب‌ها و کاستی‌های اجتماعی را دارند.
فعالین مدنی، به دلیل اینکه سرمایه‌های مادی و معنوی و فیزیکی خود را از سر اشتیاق جهت رفع کاستی‌ها در مسیر ارتقای جامه هزینه می‌کنند در سطح جوامع برجسته می‌شوند و جامعه نیز جایگاه ویژه‌ای برای چنین افرادی منظور می‌کند. کسب امتیازات اجتماعی با فعالیت مستمر (بدون خودنمایی یا تظاهر) در انجمن‌های مدنی اتفاقی مطلوب و رَواست.
انجمن‌های مردمی نیز همچون بسیاری از مؤسسات و سازمان‌های مختلف (چه انتفاعی و غیر انتفاعی) دارای نقاط قوت و ضعفی هستند که با توجه به ماهیتشان، این نکات ممکن است برآمده از مسایل قانونی، مالی، تخصّص، تعامل یا میزان سطح فرهنگ کار جمعی باشد. نخست اینطور به نظر می‌رسد همۀ اعضاء در انجمن‌های مردمی بدون استثناء فعالیت‌های خود را بدون هیچ چشم‌داشتی در مسیر ارتقای جامعه‌ هزینه می‌کنند که مسلماً خط‌ مشی انجمن‌ نیز چنین است اما همیشه استثنائاتی وجود دارد و برخی اعضاء پیرو این قواعد نیستند. انجمن‌های مدنی نیز همچون بسیاری سازمان‌ها از افراد منفعت‌طلب مصون نمانده و احتمال می‌رود برخی به فرصتی برای کسب اهداف و امتیازات شخصی به انجمن‌ها بنگرند که البته به دلیل شرایط ویژۀ حاکم بر انجمن‌ها، اینگونه افراد قادر نخواهند بود برای مدت زمان طولانی تمایلات شخصی و خارج از اهداف انجمن را دنبال کنند.
خودبینی و منیّت از موارد دیگری هستند که در میان سایرین دلسردی ایجاد می‌کند و احتمالاً به ریزش اعضاء نیز منجر خواهد شد. فعالیت‌های موازی افراد تمامیت‌خواه و ثبت‌کردن تلاش‌های جمعی به اسم خود از دیگر تلاش‌های افراد خودمحور است که گریبانگیر تعدادی از نهادهای مدنی شده. برای جلوگیری از فراهم شدن چنین شرایطی نخست لازم است مطابق با قوانین از پیش وضع شده پیش رفت و اهداف کلیۀ اعضاء (بدون هیچ چشم‌داشتی) به پیشرفت جامعه معطوف شود در غیر اینصورت خودمحوری‌ها باعث سلب ابتکار عمل از سایرین و عدم بکارگیری همۀ انرژی‌های مفید خواهد شد.
از دیگر چالش‌هایی که انجمن با آن مواجه است عدم شناخت اعضاء و منتخبان به اهداف و قوانین است؛ چنانچه اعضای نهاد مدنی، مسلط به قوانین وضع شده همچون أساس‌‌نامه و آیین‌نامه‌های داخلی نبوده یا نسبت به رعایت آن بی‌تفاوت باشند، نتیجتاً باعث آشفتگی در انجمن و سردرگمی در نقش‌آفرینی اعضاء خواهد شد و نهایتاً به بی‌نظمی و خارج شدن از مسیر اهداف خواهد انجامید. همچنین برعهده گرفتن مسئولیت‌ها از سوی اعضای متخصّص حایز اهمیت است و بردوش‌گرفتن پروژه‌ای توسط اعضایی که دارای تخصّص و تجربه هستند باعث خواهد شد نتیجۀ مطلوبی از آن پروژه حاصل شود.
چنانچه تمام شرایط لازم برای ادامۀ راه یک انجمن فراهم باشد اما با مشکلاتی همچون عدم توانایی تأمین هزینه‌های مالی یا فقر فرهنگ کار جمعی مواجه شود غیرممکن است بتواند موفق عمل کند. لازم به ذکر است در برخی انجمن‌ها شبهِ رقابت‌های کلاسیک و تشکیل چند دستگی بمنظور استیلای مدیریت‌ها مشاهده می‌شود که مستقیماً به فقر فرهنگ کار جمعی برمی‌گردد چراکه تصدّی هرگونه مدیریتی، آن‌هم در انجمن (که غیر انتفاعی هم هستند) نه تنها نیازمند رقابت نیست بلکه اقدامی عبث خواهد بود. احتمالاً توجیه چنین رقابتی از سوی آن دست اشخاص که همواره در صدد دیده‌ شدن در جامعه هستند مواردی باشند که در بالا به آن اشاره شد؛ این درحالیست عضوی که رأی کافی کسب می‌کند بایستی نگران آن باشد مبادا از عهدۀ مسئولیتی که به‌ وی سپرده شده برنیاید.
عملی‌ کردن ایده‌ها بدون پشتوانه‌ی مالی امکان‌پذیر نیست و انجمن‌ها بدون حمایت مالی عملاً از حرکت بازمی‌ایستند. معمولاً نهادهای مدنی به واسطه‌ی مردمی‌بودنشان با پشتوانه‌ی مالی حامیان در مواردی نیز با کمک‌های سازمان‌های دولتی یا پرداخت حق عضویت ماهانه‌ی اعضاء، وقف، کمک و هدایای مردمی و یا وجوه حاصل از فعالیت‌های سازمان و انجام پروژه در چهارچوب اهداف و أساس‌نامه نیاز‌های مادی‌شان را تأمین می‌کنند. شایان ذکر است مشکلات اقتصادی از عمده مشکلات نهادهای مردمی‌ست که باعث شده بسیاری از انجمن‌ها در همان ابتدای راه از حرکت باز ایستند اما چنانچه مؤسسان یک انجمن قبل از ثبت و هنگام تدوین اساس‌نامه راه‌های درآمدزایی و شیوۀ تأمین بخش مادی انجمن را پی‌ریزی کرده باشند قدمی بلند در راستای ایجا یک انجمن موفق برداشته‌اند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...