رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۵ شوال ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 19 June

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۷ - ۱۹:۰۵
  • کد خبر : 3930
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : نیاز به تحمیل نیست اگر…

رهبر انقلاب امسال را سال حمایت از کالای ایرانی نام نهادند؛ کالایی که در نگاه اول نتوانسته در بازار رقابت با کالاهای خارجی نام و نشانی برای خود دست و پا کند. یکی از مشکلات عمده امروز کشور اشتغال و رکود است که حل آن در گرو تقویت بنیه تولید داخلی است. هرچقدر واردات کنیم در واقع […]

رهبر انقلاب امسال را سال حمایت از کالای ایرانی نام نهادند؛ کالایی که در نگاه اول نتوانسته در بازار رقابت با کالاهای خارجی نام و نشانی برای خود دست و پا کند. یکی از مشکلات عمده امروز کشور اشتغال و رکود است که حل آن در گرو تقویت بنیه تولید داخلی است. هرچقدر واردات کنیم در واقع برای بیگانگان کار، اشتغال و رونق ایجاد کرده‌ایم حال آنکه باید برای خودمان فکر و تدبیری داشته باشیم.
دولت باید برنامه‌ریزی کند تا ورود کالای خارجی ازکانال‌های غیرمجاز و غیر قانونی انجام نشود، ضمن آنکه از مبادی قانونی نیز فقط مواد اولیه و کالاهایی باید حق ورود به کشور داشته باشند که تولید داخلی در آن حوزه‌ها انجام نمی‌شود.
اگر خانواده‌ها از بیکاری جوان‌هایشان گله دارند باید به این حقیقت بیاندیشند که تنها راه حل مشکل اشتغال فرزندانشان تقویت تولید داخلی است چون در این صورت چرخ کارخانه‌ها به گردش در می‌آید و برای آنکه ظرفیت تولید را به حداکثر برسانند کارگر، کارمند و متخصص استخدام می‌کنند.
اما اقبال عمومی به تولیدات داخلی که امسال، محور نگاه کشور بدان معطوف شده در گرو شرایطی است که باید آن را برای ملت فراهم کرد. برای مصرف کالای داخلی باید فرهنگ سازی کرد؛ رادیو، تلویزیون، رسانه‌ها و مسئولان وظیفه دارند تلاش بیشتری کنند تا موانع برطرف گردد.
نکته دیگر آنکه دولت باید از تولید داخلی حمایت کند اما نه به صورت بی‌قید و بدون نظارت. حمایت دولت از کالای ایرانی باید به دور از شعار باشد. نمی‌توان در محافل عمومی، مساجد و ادارات بر منبر نشست و بر ضرورت خرید کالای ایرانی تاکید کرد اما خود در منزل از کالای خارجی استفاده کرد. نمی‌شود مردم را به خرید پراید تشویق کنیم اما خودمان با ماشین بنز، رفت و آمد کنیم. بنابر این در مرحله نخست تحقق شعار استفاده از تولید ایرانی پیش از اینکه وارد فاز اجرایی شود نیازمند اصلاح رفتارها به ویژه در بین مدیران و دست‌اندکاران حکومتی است.
نکته بعدی اهتمام به اصلاح روش‌های تولید یا همان استانداردسازی تولیدات است. اگر تولیدات داخلی با قیمتی مناسب عرضه شوند و استحکام و مرغوبیت داشته باشند نیازی به تبلیغ و تحمیل نیست، مردم برای خرید آن صف می‌بندند. متاسفانه در سال‌های گذشته واحدهای بنامی در عرصه تولید حضور داشتند که به تعطیلی کشیده شدند. تولیدکنندگان نیز مشکلات خاص خود دارند که نباید در حل آنها غفلت کرد. چرا باید بزرگترین واحد تولید بستنی در کردستان در آستانه تعطیلی قرار گیرد. نساجی کردستان به چه یرنوشتی گرفتار شد؟

اگر خدمات‌دهی و تسهیل‌گری دولت را شاه‌بیت رشد تولیدات داخلی و رونق بازار کار و اشتغال بدانیم باید بپذیریم که تا سیستم اجرایی یعنی دولت، خود را اصلاح نکند نظام بانکی در خدمت کار و تولید قرار نگیرد، مشکلات کارگری برطرف نشود و دولت به صورت جدی گام در این راه بر ندارد به رونق تولیدات داخلی و اشتغال و رفع معیشت مردم امیدی نیست.
مبادی ورودی کالاهای قاچاق حتما باید بسته شود، عده‌ای رانت‌خوار و سودجو به لطایف‌الحیلی می‌کوشند کالای خارجی وارد کشور کنند باید با آنها هر کسی که می خواهند باشند برخورد شود، رودربایستی نکنیم اگر من و فرزندم این کار را می‌کنیم، با من و فرزندم هم برخورد شود؛ در کنار مبارزه با قاچاق، واردات هم باید سامان پیدا کند تا به اقتصاد کشور لطمه نزند.
از دیگر اقداماتی که به رونق تولید کمک می‌کند بازنگری در مقررات مربوط به مالیات و بیمه است اول بگذاریم کارگاه تولیدی راه بیفتد بعد از آن مالیات ارزش افزوده بگیریم.
اگر کیفیت تولیدات را بالا ببریم و قیمتها متعارف باشد نیازی به تبلیغ نیست، مردم برای خرید به صف می‌ایستند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...