رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۷ - ۱۹:۰۵
  • کد خبر : 3930
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : نیاز به تحمیل نیست اگر…

رهبر انقلاب امسال را سال حمایت از کالای ایرانی نام نهادند؛ کالایی که در نگاه اول نتوانسته در بازار رقابت با کالاهای خارجی نام و نشانی برای خود دست و پا کند. یکی از مشکلات عمده امروز کشور اشتغال و رکود است که حل آن در گرو تقویت بنیه تولید داخلی است. هرچقدر واردات کنیم در واقع […]

رهبر انقلاب امسال را سال حمایت از کالای ایرانی نام نهادند؛ کالایی که در نگاه اول نتوانسته در بازار رقابت با کالاهای خارجی نام و نشانی برای خود دست و پا کند. یکی از مشکلات عمده امروز کشور اشتغال و رکود است که حل آن در گرو تقویت بنیه تولید داخلی است. هرچقدر واردات کنیم در واقع برای بیگانگان کار، اشتغال و رونق ایجاد کرده‌ایم حال آنکه باید برای خودمان فکر و تدبیری داشته باشیم.
دولت باید برنامه‌ریزی کند تا ورود کالای خارجی ازکانال‌های غیرمجاز و غیر قانونی انجام نشود، ضمن آنکه از مبادی قانونی نیز فقط مواد اولیه و کالاهایی باید حق ورود به کشور داشته باشند که تولید داخلی در آن حوزه‌ها انجام نمی‌شود.
اگر خانواده‌ها از بیکاری جوان‌هایشان گله دارند باید به این حقیقت بیاندیشند که تنها راه حل مشکل اشتغال فرزندانشان تقویت تولید داخلی است چون در این صورت چرخ کارخانه‌ها به گردش در می‌آید و برای آنکه ظرفیت تولید را به حداکثر برسانند کارگر، کارمند و متخصص استخدام می‌کنند.
اما اقبال عمومی به تولیدات داخلی که امسال، محور نگاه کشور بدان معطوف شده در گرو شرایطی است که باید آن را برای ملت فراهم کرد. برای مصرف کالای داخلی باید فرهنگ سازی کرد؛ رادیو، تلویزیون، رسانه‌ها و مسئولان وظیفه دارند تلاش بیشتری کنند تا موانع برطرف گردد.
نکته دیگر آنکه دولت باید از تولید داخلی حمایت کند اما نه به صورت بی‌قید و بدون نظارت. حمایت دولت از کالای ایرانی باید به دور از شعار باشد. نمی‌توان در محافل عمومی، مساجد و ادارات بر منبر نشست و بر ضرورت خرید کالای ایرانی تاکید کرد اما خود در منزل از کالای خارجی استفاده کرد. نمی‌شود مردم را به خرید پراید تشویق کنیم اما خودمان با ماشین بنز، رفت و آمد کنیم. بنابر این در مرحله نخست تحقق شعار استفاده از تولید ایرانی پیش از اینکه وارد فاز اجرایی شود نیازمند اصلاح رفتارها به ویژه در بین مدیران و دست‌اندکاران حکومتی است.
نکته بعدی اهتمام به اصلاح روش‌های تولید یا همان استانداردسازی تولیدات است. اگر تولیدات داخلی با قیمتی مناسب عرضه شوند و استحکام و مرغوبیت داشته باشند نیازی به تبلیغ و تحمیل نیست، مردم برای خرید آن صف می‌بندند. متاسفانه در سال‌های گذشته واحدهای بنامی در عرصه تولید حضور داشتند که به تعطیلی کشیده شدند. تولیدکنندگان نیز مشکلات خاص خود دارند که نباید در حل آنها غفلت کرد. چرا باید بزرگترین واحد تولید بستنی در کردستان در آستانه تعطیلی قرار گیرد. نساجی کردستان به چه یرنوشتی گرفتار شد؟

اگر خدمات‌دهی و تسهیل‌گری دولت را شاه‌بیت رشد تولیدات داخلی و رونق بازار کار و اشتغال بدانیم باید بپذیریم که تا سیستم اجرایی یعنی دولت، خود را اصلاح نکند نظام بانکی در خدمت کار و تولید قرار نگیرد، مشکلات کارگری برطرف نشود و دولت به صورت جدی گام در این راه بر ندارد به رونق تولیدات داخلی و اشتغال و رفع معیشت مردم امیدی نیست.
مبادی ورودی کالاهای قاچاق حتما باید بسته شود، عده‌ای رانت‌خوار و سودجو به لطایف‌الحیلی می‌کوشند کالای خارجی وارد کشور کنند باید با آنها هر کسی که می خواهند باشند برخورد شود، رودربایستی نکنیم اگر من و فرزندم این کار را می‌کنیم، با من و فرزندم هم برخورد شود؛ در کنار مبارزه با قاچاق، واردات هم باید سامان پیدا کند تا به اقتصاد کشور لطمه نزند.
از دیگر اقداماتی که به رونق تولید کمک می‌کند بازنگری در مقررات مربوط به مالیات و بیمه است اول بگذاریم کارگاه تولیدی راه بیفتد بعد از آن مالیات ارزش افزوده بگیریم.
اگر کیفیت تولیدات را بالا ببریم و قیمتها متعارف باشد نیازی به تبلیغ نیست، مردم برای خرید به صف می‌ایستند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...