رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۲ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 27 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • سه شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۱۸:۳۳
  • کد خبر : 3946
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : منشاء دخالت  آمریکا و غرب درخاورمیانه

سرانجام پس از مجادلات لفظی و تهدیدات سیاسی و نظامی در صحن شورای امنیت سازمان ملل مابین روسیه در مقام یکی از اعضای دائمی آن شورا و هم پیمان دولت سوریه و امریکا به عنوان ابرقدرت سیاسی و نظامی جهان که داعیه مدیریت جهانی و دفاع از حقوق بشر رادر تمام دنیا دارد صبح روز […]

سرانجام پس از مجادلات لفظی و تهدیدات سیاسی و نظامی در صحن شورای امنیت سازمان ملل مابین روسیه در مقام یکی از اعضای دائمی آن شورا و هم پیمان دولت سوریه و امریکا به عنوان ابرقدرت سیاسی و نظامی جهان که داعیه مدیریت جهانی و دفاع از حقوق بشر رادر تمام دنیا دارد صبح روز شنبه مصادف با بیست و پنجم فروردین ۱۳۹۷ آمریکا حمله موشکی خود به سوریه را عملی ساخت؛ حملاتی که در کنار هزینه‌های سیاسی و مادی خسارات اجتماعی و انسانی زیادی را هم بر جامعه سوری تحمیل خواهد کرد.
آنچه سبب تحریر این سطور شد این است که حمله آمریکا در سوریه و نقض حاکمیت ملی یک کشور در خاورمیانه اولین مورد از دخالت مستقیم و نظامی آمریکا در منطقه نیست و از قرار معلوم با وضعیتی که بر سیاست و عقلانیت سیاسی دولتمردان خاورمیانهآای جاری است آخرین آنها هم نخواهد بود. سوال اینجاست که منشاء و دلیل بنیادین دخالت امریکا و غرب درخاورمیانه کدام است؟ چه عواملی بستر این دخالت را فراهم خواهند ساخت؟ آیا دخالت امریکا و هم پیمانانش نظیر انگلیس و فرانسه در خاور میانه و جهان عرب صرفا بر پایه اتکای به قوه برتر نظامی و تسلیحاتی و نوعی زورگویی و باج‌خواهی بین‌المللی است؟ چگونه و باچه مکانیزمی می‌توان راه را براین دخالت‌ها بست؟
جهت تبیین موضوع قبل از پرداختن به سوالات بالا لازم است نظری به ساخت دولت و چگونگی سیاست و اداره دولت و عقلانیت سیاسی در خاور میانه داشته باشیم.
آفرینش دولت از جانب انسان کاری اصیل است و نسخه‌برداری از چیزی پیشین نیست؛ به همین ترتیب حق و عدالت نیز از پیش موجود نیست بلکه با ایجاد جامعه سازمان‌یافته ایجاد می‌شود.
وادی سیاست آنجا که مسئله اصلی رابطه حق و قدرت است در خاورمیانه از بدو تاسیس دولت‌ها شکل و ساختاری مالک ـ رعیت به خود گرفته؛ ساختاری که جوامع خاورمیانه‌ای را از درون با تضاد و صف‌آرایی‌های آنچنان فرسایشی دست به گریبان ساخته که توان پیشرفت و تعالی از جنبه‌های مختلف را از آنها گرفته است و در بسیاری از موارد به سان سوریه و عراق بستر دخالت بیگانگان را در سرزمین خود فراهم ساخته است. راستی سر منشاء مشکل سوریه، لیبی، تونس، بحرین و یمن چیست؟ چرا چنین مشکلی در جهان توسعه‌یافته نمود و عینیت نمی‌یابد؟ چگونه است چنین موضوعاتی در جهان توسعه‌یافته زمینه دخالت سیاسی و نظامی آمریکا را در امور داخلی آنها فراهم نمی‌کند؟
به نظر حقیر، آنچه زمینه و بستر حضور و دخالت غرب ودر راس آنها امریکا در کشورهایی نظیر سوریه را فراهم می‌کند قبل از آنکه موضوعی خارجی و مرتبط باسیاست و رفتار بین‌المللی دمشق باشد، مربوط به سیاست و رفتار و تعامل دولت دمشق با شهروندان سوری است؛ خللی است در تعامل دولت دمشق با شهروندان سوری، نادیده گرفتن خواست و اراده مردم سوریه است از جانب دولت بشار اسد، نشنیدن فریاد میلیون‌ها نفر از مردم سوریه است که مصادف با بهار عربی و در ادامه جنبش خیابانی مردم تونس و لیبی و یمن به خیابان‌ها ریختند و خواستار پایان حکومت خانواده اسد شدند؛ جنبشی که هفت سال پیش در شکل یک خیزش اجتماعی و سیاسی که از انتقال مسالمت‌آمیز قدرت در کشور خود ناامید شده بودند و قصد و نیتش تحت فشار گذاشتن دمشق بود که به چرخش نخبگان تن دهد از آنجا که پاسخ مناسبی دریافت نکردند جنبش خیابانی به جنگ داخلی و جبهه‌گیری و سنگرسازی متقابل دولت و ملت سوریه تبدیل شد. اصطکاک و زد و خوردی خونبار که زمینه ساز عرض اندام و اظهار وجود نیرویی شرور و خونریز به نام داعش و مداخلات خارجی منطقه‌ایی و فرا‌منطقه‌ای را فراهم ساخت؛ جنبش و خیزشی خیابانی، سیاسی – اجتماعی که در ادامه در قالب جنبشی مسلحانه تا حال ادامه دارد.
کلید بحران سوریه نه در سیاست‌گذاری منطقه‌ایی روسیه و نه در مداخله و حمله موشکی آمریکاست؛ کلید حل بحران سوریه در تعامل انسان‌مدارانه اسد و همراهانش با شهروندان سوری و تن‌دادن به چرخش نخبگان و احترام به حقوق همه شهروندان سوری و واگذاری قدرت به اراده و خواست مردم و تمکین به آرای مردم بود. کلید پیشگیری از بحران سوریه عبرت گرفتن از سرنوشت صدام و قذافی و بن‌علی و… بود.اسد در ادای حق مردم و اقوام ونخبگان ملت سوریه اجحاف نمود و حاضر نشد صدای مردم را بشنود؛ جهت ابقای خود تانک و توپ ارتش را در مقابل مردم در خیابان‌ها به کاربست و از کشتن مردم ابایی بخود راه نداد. در ادامه این روند آنچه می‌توانست راه را بر اسد و دولت دمشق سد کند و از خونین شدن رابطه دولت ـ ملت سوریه ممانعت به‌عمل آورد اجماع و هم‌گرایی کشور‌های منطقه بود در هدایت دمشق به واگذاری قدرت به اراده و رای و نظر مردم که متاسفانه این فرصت هم با دخالت‌های سیاسی و سود‌جویانه روسیه و خط‌دهی‌های سران آن کشور به تامین منافع خود بی‌نتیجه ماند. سیاست‌گذاریی که با اینکه به ظاهر تضاد و تقابل با امریکا می‌نمود اما در بطن و نهان خود سود‌جویی و تامین منافع مادی خود را از آشفتگی سیاسی اوضاع منطقه نشانه رفته بود؛ واقعیتی که در روز 25 فروردین 97 با شلیک موشک‌های امریکایی به خاک سوریه به‌صورت عریان خودرا نمایان ساخت و پوتینی که دم از مقابله به مثل و تهدید به تلافی در مقابل امریکا می‌زد یکباره تمام ناوگان خود را در عقب‌نشینی از مواضع مورد نظر امریکا به خط کرد و با امریکا از در سازش درآمد.
اما ما مردم خاورمیانه بایستی این واقعیت تلخ را بپذیریم که تا دولت‌های برآمده از اراده مطلق عده‌ای معدود از خواص تحت عناوین خانواده سلطنتی و رئیس جمهور مادام‌العمر و… تسلیم اراده و خواست مردم نشوند و قدرت و منشاء قدرت و قانون‌گذاری را به مردم واگذار نکنند و جریان چرخش قدرت و برابری حقوق اقلیت‌ها و چرخش نخبگان را به آرای مردم نسپارند اصطکاک و برخوردهای داخلی از بین نخواهد رفت و این اصطکاک و برخوردها هم توان ملی ملتها را تحلیل خواهد برد و هم زمینه وابستگی جریاناتی را به خارج از کشور فراهم خواهد ساخت که با تداوم این وابستگیها زمینه تداخلات کشور های منطقه ایی و فرا منطقه ایی را در امور داخلی کشورها فراهم خواهد ساخت روندی که به درازای تاریخ معاصر یک همراهی تهی از اعتماد را بین کشورهای منطقه باعث شده طوری که در مواقع حساس از اتخاذ تصمیم مثمر ثمر دو یاچند جانبه ممانعت بعمل آورده و با وجود اطلاع و اعتقاد به قاعده نفی سبیل که از آموزه های دین ساکنان این منطقه است سر آخر تصمیم گیری و چاره اندیشی نهایی به عمو سام خواهد رسید و پایان این ماجراهای غم انگیز و رقت بار ظلم چندین ساله دیکتاتورهایی نظیر صدام ، واسد و… و در ادامه درگیری وحمله امریکا و جاماندن ویرانه ایی از جنگ بعنوان وطن و خانه و کاشانه ساکنان خاورمیانه است سناریویی که باتوحش و عدم بازنشستگی صدام در سالهای ۱۹۹۱ و ۲۰۰۳ میلادی دوبار منطقه را درگیر جنگ و کشتار و مداخله امریکا نمود .و حال با نقش آفرینی اسد ، اسدی که در بحبوبه جنگ داخلی خود را در انتخاباتی آنچنانی برای یک دوره دیگر منتخب مردم سوریه نامید ادامه دارد. وچه نابخردانه است جهت بقای قدرت خود سرنوشت ملتی را باجنگ گره بزنی.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...