رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷
  • السبت ۱۰ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Saturday 16 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۱۶:۵۷
  • کد خبر : 3999
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : حاکمیت و رسانه

در این نوشته می‌خواهم بدون استفاده از ادبیات و اصطلاحات سلمبه قلمبه علمی و نیز نقل قول از اندیشمندان عرصه‌های حکومت و رسانه با زبانی ساده، چگونگی روابط بین حاکمیت و وسایل ارتباط جمعی و نفع و ضرر این چگونگی‌ها را بیان کنم. با توجه به اشراف خوانندگان محترم ضرورتی به تعریف حاکمیت و رسانه […]

در این نوشته می‌خواهم بدون استفاده از ادبیات و اصطلاحات سلمبه قلمبه علمی و نیز نقل قول از اندیشمندان عرصه‌های حکومت و رسانه با زبانی ساده، چگونگی روابط بین حاکمیت و وسایل ارتباط جمعی و نفع و ضرر این چگونگی‌ها را بیان کنم. با توجه به اشراف خوانندگان محترم ضرورتی به تعریف حاکمیت و رسانه نمی‌بینم. وسایل ارتباط جمعی در هر جامعه می‌توانند در سه حالت در برابر نظام حاکم بر جامعه عمل کنند:
نخست این رسانه‌ها در اختیار حاکمیت بوده و هر آنچه را که بیان و عیان می‌کنند ایده‌آل و عملکرد دستگاه‌های مرتبط با حاکمیت باشد.
شق دوم رسانه و حاکمیت در دو قطب متضاد با یکدیگر بوده و هر کدام بدون توجه به مسئولیت و مأموریت یکدیگر، راه خود را بروند و در تقابل با هم بکوشند و بجوشند و سرانجام حالت بینابینی که حاکمیت و رسانه با شناخت مقام و جایگاه یکدیگر و اعتقاد به این واقعیت که هر دوی این ساز و کارها ابزاری علمی و عقلی در خدمت جامعه هستند تا با تلاش و تکاپوی منطقی جامعه را در بستر توسعه و پیشرفت به استقلال و آزادی هدایت و مدنیت را در حد اعلا شکل بخشند. هر کدام در چهارچوبه‌‌ی قواعد و قوانین مصوبه جامعه به کار خود ادامه و مکمل و یاور یکدیگر در مسیر رسیدن به هدف واحد باشند.
در بیان فوائد یا مضار شق اول باید گفت حسن این رویه، کوتاه‌مدت است؛ اما در بلندمدت نتیجه عکس به بار می‌آورد. حاکمیتی که چنین طریقی را بر می‌گزیند معمولاً ایدوئولوژیک و دگم است و می‌خواهد در هر زمینه اجتماعی اقتصادی و سیاسی منشأت خود را به جامعه دیکته کند. این نوع حاکمیت، جامعه را به سان سربازخانه‌ای بزرگ می‌بیند که باید بدون چون و چرا اوامر فرماندهان اجرا شود؛ تکثر و تنوع در بینش این‌گونه حاکمیت، مردود و قوانین ناظر بر دموکراسی و حقوق مردم و آزادی در اشکال مختلف رعایت نمی‌شود
و تعامل با رسانه‌ها را فقط در قالب توجیه‌گر اعمال و افکار خود می‌داند و خارج از این چهارچوب آنرا دشمن تلقی و از نشر آن جلوگیری می‌کند. از آنجا که جامعه یارای تحمل اینگونه حکمرانی را ندارد در گام نخست نسبت به رسانه‌های توجیه‌گر بی‌اعتماد و سعی می‌کند اطلاعات خود را از غیر دریافت کند؛ اینجاست که بازار شایعه‌پراکنی و تشویش افکار عمومی گرم و در نهایت مشروعیت نظام حاکم از نظر آحاد جامعه زیر سوال می‌رود و تداوم چنین حاکمیتی تنها با اعمال زور است که در قالب دیکتاتوری نمود یافته و جامعه وارد فاز مقاومت و مبارزه علیه حاکمیت می‌گردد.
نقطه‌ی مقابل این حالت یا شق دوم که رسانه فارغ از حاکمیت و بدون وابستگی به آن کار خود را می‌کند و هر روز صدها مطلب و خبر نشر می‌دهد و بدون هیچ محدودیتی به میدان سخن سنجیده و نسنجیده مبدل می‌گردد. از آنجا که در چنین حالتی هر منبع اطلاع‌رسانی هدفی را دنبال و در تلاش برای به کرسی نشاندن حرف و حدیث خویش است؛ تشتت آراء و عقاید و دور شدن از ضروریات جامعه عدم توجه به خواسته‌های مشترک عمومی آرام آرام مردم را از رسانه و حاکمیت دل‌زده و در پی یافتن منابعی که حقایق را بازگو کند ایده‌ال خود را خارج از جامعه خویش جستجو و فضای بی‌اعتمادی به حاکمیت و رسانه فراگیر می‌شود و در نهایت جامعه را با چالش‌های جدی مواجه و امنیت داخلی به خطر افتاده و چه بسا شیرازه جامعه هم گسسته و دوام و قوام آن در معرض خطر قرار گیرد.
وضع بینابینی این دو حالت شریطی است که حاکمیت، در مقام پاسخ‌گویی به ملت با هدف اطلاع رسانی به مردم و آگاهی گرفتن از آنها در قبال عملکرد خویش وضعیتی فراهم می‌آورد که رسانه‌ها در اشکال گوناگون در این بستر عمل کرده و یار و یاور حاکمیت و جامعه در پیمودن طریق تعالی باشند. مسلم است که در هر حالت باید قوانینی ناظر بر عملکرد رسانه‌ها باشد اما این قوانین نه در جهت محدود کردن نشر آزاد اطلاعات، بلکه در راستای رعایت حرمت جامعه و مصلحت آن با صواب‌دید مصلحان و اندیشمندان تدوین گردد. در این نوع حاکمیت که قدرت را به راستی از مردم می‌گیرد و تداوم آن در گرو رضایت بدون اجبار و اکراه جامعه است رسانه و حاکمیت دو ساز و کار همسو به جهت رفع مشکلات و نواقص و پرتوان کردن لوکوموتیو هدایت جامعه بر ریل توسعه و شکوفایی تلقی می‌شوند. در چنین شرایطی نه حاکمیت خود را تنها صاحب مشی اداره جامعه می‌پندارد و نه رسانه خود را عقل کل به حساب می‌آورد. در این نوع تعامل، حاکمیت رسانه را آئینه عملکرد خود و منبع تغذیه فکری دانسته و با حسن نظر به آن نگاه می‌کند و رسانه نیز حاکمیت را تجلی‌گاه اندیشه و آرمان جامعه تصور و با هدف تقویت آن می‌کوشد و نشر می‌دهد و به موقع خطاها و لغزش‌ها را عیان می‌کند تا از تکرار خطاها جلوگیری کند. در چنین جامعه‌ای است که دیگر تبلیغات رسانه‌ای مخالفان و معاندان خریداری نداشته و مردم با اطمینانی که به حاکمیت و رسانه‌های داخلی دارند از امکانات خودی تغذیه فکری شده و نظریات خود را بدون دغدغه خاطر بروز می‌دهد.
به قول استاد سخن سعدی شیرازی:
من از مفصل این نکته مجملی گفتم
تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل

ناصر کانی سانانی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...