رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • الأحد ۵ رمضان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 20 May

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۱۶:۵۷
  • کد خبر : 3999
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : حاکمیت و رسانه

در این نوشته می‌خواهم بدون استفاده از ادبیات و اصطلاحات سلمبه قلمبه علمی و نیز نقل قول از اندیشمندان عرصه‌های حکومت و رسانه با زبانی ساده، چگونگی روابط بین حاکمیت و وسایل ارتباط جمعی و نفع و ضرر این چگونگی‌ها را بیان کنم. با توجه به اشراف خوانندگان محترم ضرورتی به تعریف حاکمیت و رسانه […]

در این نوشته می‌خواهم بدون استفاده از ادبیات و اصطلاحات سلمبه قلمبه علمی و نیز نقل قول از اندیشمندان عرصه‌های حکومت و رسانه با زبانی ساده، چگونگی روابط بین حاکمیت و وسایل ارتباط جمعی و نفع و ضرر این چگونگی‌ها را بیان کنم. با توجه به اشراف خوانندگان محترم ضرورتی به تعریف حاکمیت و رسانه نمی‌بینم. وسایل ارتباط جمعی در هر جامعه می‌توانند در سه حالت در برابر نظام حاکم بر جامعه عمل کنند:
نخست این رسانه‌ها در اختیار حاکمیت بوده و هر آنچه را که بیان و عیان می‌کنند ایده‌آل و عملکرد دستگاه‌های مرتبط با حاکمیت باشد.
شق دوم رسانه و حاکمیت در دو قطب متضاد با یکدیگر بوده و هر کدام بدون توجه به مسئولیت و مأموریت یکدیگر، راه خود را بروند و در تقابل با هم بکوشند و بجوشند و سرانجام حالت بینابینی که حاکمیت و رسانه با شناخت مقام و جایگاه یکدیگر و اعتقاد به این واقعیت که هر دوی این ساز و کارها ابزاری علمی و عقلی در خدمت جامعه هستند تا با تلاش و تکاپوی منطقی جامعه را در بستر توسعه و پیشرفت به استقلال و آزادی هدایت و مدنیت را در حد اعلا شکل بخشند. هر کدام در چهارچوبه‌‌ی قواعد و قوانین مصوبه جامعه به کار خود ادامه و مکمل و یاور یکدیگر در مسیر رسیدن به هدف واحد باشند.
در بیان فوائد یا مضار شق اول باید گفت حسن این رویه، کوتاه‌مدت است؛ اما در بلندمدت نتیجه عکس به بار می‌آورد. حاکمیتی که چنین طریقی را بر می‌گزیند معمولاً ایدوئولوژیک و دگم است و می‌خواهد در هر زمینه اجتماعی اقتصادی و سیاسی منشأت خود را به جامعه دیکته کند. این نوع حاکمیت، جامعه را به سان سربازخانه‌ای بزرگ می‌بیند که باید بدون چون و چرا اوامر فرماندهان اجرا شود؛ تکثر و تنوع در بینش این‌گونه حاکمیت، مردود و قوانین ناظر بر دموکراسی و حقوق مردم و آزادی در اشکال مختلف رعایت نمی‌شود
و تعامل با رسانه‌ها را فقط در قالب توجیه‌گر اعمال و افکار خود می‌داند و خارج از این چهارچوب آنرا دشمن تلقی و از نشر آن جلوگیری می‌کند. از آنجا که جامعه یارای تحمل اینگونه حکمرانی را ندارد در گام نخست نسبت به رسانه‌های توجیه‌گر بی‌اعتماد و سعی می‌کند اطلاعات خود را از غیر دریافت کند؛ اینجاست که بازار شایعه‌پراکنی و تشویش افکار عمومی گرم و در نهایت مشروعیت نظام حاکم از نظر آحاد جامعه زیر سوال می‌رود و تداوم چنین حاکمیتی تنها با اعمال زور است که در قالب دیکتاتوری نمود یافته و جامعه وارد فاز مقاومت و مبارزه علیه حاکمیت می‌گردد.
نقطه‌ی مقابل این حالت یا شق دوم که رسانه فارغ از حاکمیت و بدون وابستگی به آن کار خود را می‌کند و هر روز صدها مطلب و خبر نشر می‌دهد و بدون هیچ محدودیتی به میدان سخن سنجیده و نسنجیده مبدل می‌گردد. از آنجا که در چنین حالتی هر منبع اطلاع‌رسانی هدفی را دنبال و در تلاش برای به کرسی نشاندن حرف و حدیث خویش است؛ تشتت آراء و عقاید و دور شدن از ضروریات جامعه عدم توجه به خواسته‌های مشترک عمومی آرام آرام مردم را از رسانه و حاکمیت دل‌زده و در پی یافتن منابعی که حقایق را بازگو کند ایده‌ال خود را خارج از جامعه خویش جستجو و فضای بی‌اعتمادی به حاکمیت و رسانه فراگیر می‌شود و در نهایت جامعه را با چالش‌های جدی مواجه و امنیت داخلی به خطر افتاده و چه بسا شیرازه جامعه هم گسسته و دوام و قوام آن در معرض خطر قرار گیرد.
وضع بینابینی این دو حالت شریطی است که حاکمیت، در مقام پاسخ‌گویی به ملت با هدف اطلاع رسانی به مردم و آگاهی گرفتن از آنها در قبال عملکرد خویش وضعیتی فراهم می‌آورد که رسانه‌ها در اشکال گوناگون در این بستر عمل کرده و یار و یاور حاکمیت و جامعه در پیمودن طریق تعالی باشند. مسلم است که در هر حالت باید قوانینی ناظر بر عملکرد رسانه‌ها باشد اما این قوانین نه در جهت محدود کردن نشر آزاد اطلاعات، بلکه در راستای رعایت حرمت جامعه و مصلحت آن با صواب‌دید مصلحان و اندیشمندان تدوین گردد. در این نوع حاکمیت که قدرت را به راستی از مردم می‌گیرد و تداوم آن در گرو رضایت بدون اجبار و اکراه جامعه است رسانه و حاکمیت دو ساز و کار همسو به جهت رفع مشکلات و نواقص و پرتوان کردن لوکوموتیو هدایت جامعه بر ریل توسعه و شکوفایی تلقی می‌شوند. در چنین شرایطی نه حاکمیت خود را تنها صاحب مشی اداره جامعه می‌پندارد و نه رسانه خود را عقل کل به حساب می‌آورد. در این نوع تعامل، حاکمیت رسانه را آئینه عملکرد خود و منبع تغذیه فکری دانسته و با حسن نظر به آن نگاه می‌کند و رسانه نیز حاکمیت را تجلی‌گاه اندیشه و آرمان جامعه تصور و با هدف تقویت آن می‌کوشد و نشر می‌دهد و به موقع خطاها و لغزش‌ها را عیان می‌کند تا از تکرار خطاها جلوگیری کند. در چنین جامعه‌ای است که دیگر تبلیغات رسانه‌ای مخالفان و معاندان خریداری نداشته و مردم با اطمینانی که به حاکمیت و رسانه‌های داخلی دارند از امکانات خودی تغذیه فکری شده و نظریات خود را بدون دغدغه خاطر بروز می‌دهد.
به قول استاد سخن سعدی شیرازی:
من از مفصل این نکته مجملی گفتم
تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل

ناصر کانی سانانی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

روژان؛ روزنامه‌ای برای مردم

ضرورت وجود روزنامه در کردستان و اینکه چرا باید استان ما از وجود یک نشریه روزانه محروم بماند همواره دغدغه اینجانب در سال‌های گذشته بود؛ محرومیتی که حداقل برای اهالی فرهنگ و به خصوص رسانه دردآور می‌نمود؛ آن هم مردمانی که بر پیشانی آنان فرهنگ می‌درخشد و سابقه روزنامه‌داری را بیش از دیگران دارند. جدا از پیشینه فرهنگی این استان و نقش مطبوعات در بالابردن سطح آگاهي‌های مردم و فرهنگ عمومي نسبت به مسائل اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی كه در جامعه صورت مي‌گيرد و اینکه رسانه‌ها سهم مهمي در اطلاع‌رساني مردم خواهند داشت، استان کردستان به دلیل برخورداری از پتانسیل تجارت، بازارهای مرزی و کشاورزی از دیرباز به لحاظ اقتصادی هم یکی از استان‌های مورد توجه دولتمردان و سرمایه‌گذاران بوده است. نخبگان فرهنگی ما نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ فرهنگ و هویت ایرانی اسلامی و احیای مرجعیت علمی کشور داشته‌اند و بی‌جهت نیست که رهبر معظم انقلاب آن را استان فرهنگی نامیدند. امروز اما پس از سال‌ها انتشار هفتگی، با کمک و یاری دوستان گرانمایه‌مان در تحریریه، انتشار اولین شماره روزنامه را با شما مردم و خوانندگان خوبمان جشن می‌گیریم و بعد از الطاف الهی، تنها امیدمان را به خوانندگان عزیزی که ما را در این راه یاری خواهند کرد، می‌بندیم. «روژان» روزنامه‌ای است مردمی و برای مردم کردستان و همه کسانی که در این استان وقت خود را برای توسعه و آبادانی کشور وقف کرده‌اند. دست همه شما را برای کمک به بهبود و پیشرفت فعالیتمان در این راه به گرمی می‌فشاریم. در نخستین شماره انتشار روژان، دوست و استاد ارجمندم جناب آقای ناصر کانی‌سانانی مقاله‌ای نوشتند و در آن به نگارنده تذکر دادند که این راه صعب و دشوار را بارها تجربه کرده‌ای و انتشار نشریه آنهم در کردستان کار مجنونان و عاشقان است! امروز بعد از انتشار 180 شماره در سخت‌ترین دوره از نظر اقتصادی می‌توانم با افتخار بگویم استاد عزیز؛ در این آزمون سخت خوشبختانه سرافراز بیرون آمدیم و ثابت کردیم که مجنون نیستیم اما عاشق چرا. البته این موفقیت حاصل نمی‌شد مگر با پشتوانه معنوی و استفاده از تجارب ایشان و اندیشه‌ی اندیشه‌ورزانی چون کاک عماد کریمیان، دکتر افراسیاب جمالی، دکتر بهروز خیریه، آقایان عباد زینبی، حسین اندان، ناصر نجفی، هژیر الله‌مرادی، آرش علیمرادی، یحیی صمدی، امید باتو، صدیق مینایی، عطا امانی، کاک احمد یاسینی (پشکو)، سرکار خانم آسو حسینی و بسیاری دیگر از همراهان که در طول پنج سال گذشته تلخی‌ها و شیرینی‌های وقایع روز جامعه را با زبان یادداشت و خبر با شما درمیان گذاشتند و نیز حمایت مخاطبینی که تذکرات و انتقاداتشان چون شهد، تلخکامی‌های حاصل از لجن‌پراکنی تاریک‌اندیشان را بر کام ما شیرین کرد و راه را برای ادامه مسیر ممکن و عزم ما را برای همپیمانی با مردم مصمم‌تر ساخت؛ اگر نبود تشویق‌ها و حمایت‌های مردم، قطعا ادامه مسیر برایمان امکان‌پذیر نبود. خرسندیم که در این مدت، هرگز به تندی سخن نگفتیم مگر مستدل و ابزار هیچ جریان و گروه سیاسی و دولتی نشدیم مگر گروه‌های ان.جی.او که خود را بخشی از ...