رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 22 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ - ۱۷:۰۱
  • کد خبر : 4001
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : با این شتاب فزاینده به کجا می‌رسیم
برشماری مشکلات محیط زیست کردستان

با این شتاب فزاینده به کجا می‌رسیم

وقتی یک بررسی سطحی و چه بسا آکادمیک در کشور ایران امنیت را از اساسی‌ترین داشته‌های این سرزمین در آشوب خاورمیانه نشان می‌دهد از مولفه‌های ایجاد این سرمایه و فاکتورهای تداوم بخش آن غافل شده و در واقع امنیت موجود در تعریف امنیت روانی هم نخواهد گنجید؛ آری این پتانسیل خود دارای پیام‌هایی از نوع […]

وقتی یک بررسی سطحی و چه بسا آکادمیک در کشور ایران امنیت را از اساسی‌ترین داشته‌های این سرزمین در آشوب خاورمیانه نشان می‌دهد از مولفه‌های ایجاد این سرمایه و فاکتورهای تداوم بخش آن غافل شده و در واقع امنیت موجود در تعریف امنیت روانی هم نخواهد گنجید؛ آری این پتانسیل خود دارای پیام‌هایی از نوع تلنگر برای مسئولین بوده و خواهد داشت.
اشاره مستقیم به برداشت ما از امنیت و تفاوت نگاه از دید نگارنده خود سرآغازی است برای ورود به اهمیت مولفه‌های گوناگون در به وجود آوردن امنیت به صورت کلیتی انکارناپذیر.
طبق بررسی‌های انجام شده بر اساس علم آمایش سرزمین و اعلام موجودی‌های منابع طبیعی برای برآورد نیازهای ساکنان کره مسکون و پی بردن به آمار ۲۷/.صدم درصد برای هر نفر و کاهشی دو برابری نشان از عدم توجه به وجب به وجب خاک این سرزمین است که با از دست رفتن کشتزارها و رشد جمعیت در آینده نزدیک این سهم سرانه به ۱۴ درصد هم کاهش می‌یابد از طرفی تشکیل بیابان‌ها اصولا برآیند عدم توجه به برنامه‌های آمایشی و ارزیابی محیط زیستی و نیز ناتوانی و ضعف در مدیریت مناطق مختلف اراضی مثمر می‌باشند؛ هر چند موضوع را از حیث اهمیت آن به صورت جهانی می‌نگرند اما اگر با نگاهی کارا این موضوع را به مرزهای طبیعی ایران سوق دهیم به وضوح تلاش‌های برخی از مدیران ناکارامد کشورمان را در به خشکاندن این داشته‌های طبیعی خواهیم دید.
از شور شدن دریاچه اورمیه از غنی‌ترین پارک‌های ملی ایران گرفته تا به باد دادن پتانسیل‌های موجود در تالاب هورالعظیم در جنوب کشور، تخریب مناطق چهارگانه تحت حفاظت سازمان محیط زیست به بهانه‌های مختلف کشوری و لشکری، ایجاد کلکسیونی از سدها و یا به آتش کشاندن تمام عرصه‌های جنگلی اعم از زاگروس و البرز، همه و همه نشان از تلاش چشمگیر ما در به اتفاق قول بودنمان در به نابود کردن عرصه‌های محیطی این مرز و بوم را می‌رساند. در این راستا استان کردستان که دارای نقش مهمی در تامین آب مناطق پایاب پنج حوزه اصلی و دو حوزه کوچک کشور نیز می‌باشد بی‌نصیب از این حوادث نبوده است.
احداث چندین سد جدید از جمله سد ژاوه و سد آزاد (در سنندج)، سد گاران (مریوان)، سد چراغ ویس، سد بانه، سد عباس آباد (در بانه)، سد سنگ سیاه و سد سورهال (در دهگلان) سد تلوار (در بیجار) و بررسی و مطالعه چندین سد دیگر از جمله سد باباخان، سد سیر(در دیواندره)، سد قصریان (در سنندج)، سد بلبر و نابود کردن چشمه طبیعی «کانی بل»، از مهم‌ترین تضمین کنندگان شرایط اکولوژیک منطقه (در داخل منطقه حفاظت شده کوسالان)، سد سنته و ئاینان (در سقز)، سد چومان و سد کانی‌گویژان (در بانه)، سد گاوشان و زیویه( در کامیاران) و چندین نمونه ناگفته دیگر، نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای سد آزاد، چندین شهرک صنعتی در شهرستان‌های استان و خطوط انتقال مختلف پتروشیمی از این مصائب بوده و یا از طرفی انتقال آب بین حوزه‌ای و رخدادهای طبیعی و غیر طبیعی مانند بروز و تداوم گرد و غبار و آتش‌سوزی‌های متعدد عرصه‌های طبیعی (جنگلی و مرتعی) در سطح استان به وقوع پیوسته و آثار و تبعات بسیاری بر محیط زیست استان کردستان بر جای گذاشته است. یا می‌توان بر اساس مجوز صادر شده از سوی منابع طبیعی برای استقرار و تجهیز محیط نظامی در محدوده امن منطقه حفاظت شده بیجار (در سال های اخیر) و همچنین انجام مانورهای نظامی مختلف در مناطق حفاطت شده از جمله تنگیور و شاهو و دیگر مناطق مشابه اشاره کرد که با وجود تلاش‌های بی‌وقفه جامعه محیط زیست هنوز هم نتیجه مطلوب را نداشته است. لذا در فراز و نشیب‌های فوق باید به این مهم عنایت داشت که در طول این مدت با تلاش شبانه‌روزی، دلسوزانه و نظرات کارشناسان و محیط‌ بانان بر خلاف بعضی از استان‌ها در این استان تاکنون یک متر مربع از مناطق تحت مدیریت این استان تحت هرعنوانی (معدن، مسکن، پروژه عمرانی، خطوط انتقال و غیره) به هیچ شخص حقیقی یا حقوقی واگذار نشده است.
از دیگر مشکلات متاثر بر محیط زیست استان کردستان پایین بودن حقوق و دستمزد پرسنل محیط زیست کشور و استان کردستان وعدم تناسب آن با شرح وظایف بسیار گسترده کارشناسان و سختی کار محیط بانان و غیرقابل مقایسه بودن آن بادریافتی سایر ادارات اشاره مستقیم کرد.
از دیگر مشکل فراروی ما پدیده نوین گردو غبار است؛ این پدیده نوظهور (حاصل عملکرد بیگانگان خارج از مرز و متضررین داخل مرز) متاسفانه از سال ۱۳۸۸ به طور جدی هوای استان (که آرزوی هرایرانی برای استنشاق بود) را تحت تاثیر قرار داده است.
مورد بعدی زباله‌ها: عدم اجرای برنامه جامع در سطح کشور و استان برای همه شهرها و مراکز تولید زباله
دریاچه زریبار: در صورت تداوم بی‌مبالاتی و نامهربانی با این اکوسیستم زنده آبی استان در آینده نزدیک به سرنوشت دریاچه اورمیه دچار خواهد شد؛ لذا باید با اجرای مدیریت اکوسیستمی (زیست بومی) و اختصاص اعتبارات سازمانی از این فاجعه جلوگیری به عمل آید هرچند که تصمیمات یکسال اخیر راجع به پالایشگاه به بهانه ایجاد اشتغال در سرزمین کولبران تیر مهلکی است بر پیکره زریبار.
سایت ره‌اسازی گوزن زرد ایرانی در اسارات و در داخل منطقه حفاظت شده بیجار که به دلیل عدم برنامه‌ریزی و تدوین دستورالعمل لازم توسط سازمان هم به منطقه حفاظت شده لطماتی وارد آورده است.
مورد دیگر وجود سلاح‌های مجاز و غیر مجاز (که در سال‌های اخیر بسیاری از آنها متاسفانه مجوز دارشدند) و افزایش تجهیزات انفرادی و امکانات برای شکار حیات وحش است که در مقابل امکانات و تجهیزات محیط بانان به مراتب کمتر و بی‌کیفیت‌تر از تجهیزات شکارچیان می‌باشد.
در ادامه سودآوری قاچاق و خرید و فروش حیات وحش در شهرستان‌های مرزی از جمله بانه که جزء شهرهای مسافرپذیر کشور است نیز از اهم این مشکلات است.
کاهش جمعیت و تنوع ژنتیکی گونه‌های گیاهی و جانوری استان (برداشت بی‌رویه گیاهان بهاری که خالی بودن سفره ساکنان استان می‌تواند از مهم‌ترین دلایل این تخریب باشد) و عدم برنامه جامع و راهبردی برای مدیریت تنوع زیستی از سوی سازمان محیط زیست برای حفاظت از حیات وحش کشور (که مهمترین دلیل آن نبود اعتبار بوده که گاهی بدون توجه به نظرات کارشناسی بعضا مجوز شکار و صید انواع پرندگانی چون سهره را برای جبران هزینه های نداشته خود خواند داد..کاری که در سال گذشته مشاهده گردید).
خام فروشی و عدم فرآوری منابع پایه استان از جمله منابع زیستی (گیاهان داروئی، صنعتی.) و معادن.
بهره کشی از منابع آبی سطح‌الارضی و همچنین تحت‌الارضی استان که منجر به افت شدید تراز آبهای زیر زمینی دشتهای استان
(قروه، دهگلان، چهاردولی) شده است.
هجوم و هجمه فراوان متقاضیان معدن به دلیل پتانسل بالای ذخایر معدنی در سطح استان (خصوصا در داخل مناطق تحت مدیریت که بعضا در مناطق آزاد نیز در حال آلودگی هستند به مانند معادن شن و ماسه کوهی مسیر آسنگران کامیاران) که یکی از عوامل اصلی تخریب زیستگاه می‌باشد.
بنابراین با این تفاصیل و در صورت عدم چاره‌اندیشی صحیح بر فائق آمدن بر ریز مشکلات فوق‌الذکر افزایش ناراحتی‌های روانی و افزایش جرایم، خطر دستکاری ژنتیکی، اسیدی شدن آب شیرین و خاک حاصلخیر، شور شدن خاک‌های سطحی، خوراکوری آبها، افزایش پساب و پسماند، نابودی و مورد تهدید قرار گرفتن گونه‌های گیاهی و جانوری، صید بی‌رویه و بیش از اندازه آبزیان، نابودی منابع ژنتیکی، افزایش جنگ‌ها و گسترش گرسنگی و نهایتا عدم داشتن امنیت را شاهد خواهیم بود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...