رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۷
  • السبت ۱۰ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Saturday 16 February

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۳:۲۷
  • کد خبر : 4091
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : گمشده‌ام را در موسیقی پیدا کردم
گفت‌وگو با «آرمان ساعدپناه» هنرمند و کونگ‌فوکار سنندجی:

گمشده‌ام را در موسیقی پیدا کردم

آرمان ساعدپناه متولد سال ۱۳۶۱ شهرستان سنندج است و در خانواده‌ای هفت نفره به دنیا آمده است. او یکی از آن جوان‌های پرکار است و از روزی که خود را شناخته روی پای خود ایستاده و کمتر به دیگران وابسته بوده است. آرمان ورزشکاری خوش‌صدا است. از سال ۷۵ ورزش کونگ فو را شروع کرد […]

آرمان ساعدپناه متولد سال ۱۳۶۱ شهرستان سنندج است و در خانواده‌ای هفت نفره به دنیا آمده است. او یکی از آن جوان‌های پرکار است و از روزی که خود را شناخته روی پای خود ایستاده و کمتر به دیگران وابسته بوده است. آرمان ورزشکاری خوش‌صدا است. از سال ۷۵ ورزش کونگ فو را شروع کرد و تا امروز این رشته را به صورت حرفه‌ای دنبال می‌کند؛ اما به این نیز اکتفا نکرد و آنگونه که خود می‌گوید با تشویق یکی از دوستانش به خوانندگی روی آورده و به زودی آلبومی از وی به بازار می آید.
در زیر گفتگوی روژان با این جوان نمونه را می‌خوانید:
*آرمان جان از ورزش شروع کنیم. چگونه شد که به رشته کونگ فو روی آوردی؟
– برادر بزرگترم آقای «ادیب ساعدپناه» کونگ‌فو کار بود. برای بار اول من را در سن ۱۴ سالگی به باشگاه برد. همین یک جلسه حضورم در باشگاه باعث شد به این رشته ورزشی علاقه‌مند شوم. مربی من آقای «فریدون ویسیان» بود. در سال ۸۲ خودم حکم مربیگری گرفتم و در باشگاه کارگران شروع به مربیگری کردم. در سال ۸۵ هم موفق به اخذ دانشنامه جهانی کنگ‌فو شدم، همچنین مدرک داوری این رشته را هم دارم و مسئول بازرسی کونگ‌فوتوای سنتی استان هم هستم.
* در این سال‌ها چه مقام‌هایی کسب کرده‌ای؟
تا به امروز که در مسابقات زیادی شرکت کرده‌ام و بیش از ۲۰ مقام اولی کشوری و استانی و یک مقام اولی آسیایی (مبارزات آزاد) دارم. اولین مقام اول در رشته کنگ‌فوتوا را در مسابقات مایانا (نیمه آزاد) در سال ۷۶ کسب کردم. آخرین مقام هم که آن هم طبق معمول اول بود، سال ۹۶ و در مسابقات کشوری اصفهان به دست آوردم. شیرین‌ترین مقامی هم که کسب کرده ام سال ۹۵ پس از هفت سال دوری از مسابقه، در مسابقات کشوری قم به دست آوردم که آن هم اولی بود.
*چطور شد که ۷ سال از مسابقات دور بودی؟
– سال ۱۳۸۸ از چهار طبقه ساختمان سقوط کردم و مهره چهارم کمرم همچنین پاشنه پایم شکست. راستش را بخواهید فکر نمی‌کردم که بتوانم دیگر مسابقه بدهم اما به شکر خدا توانستم بر مشکلات غلبه کنم و مثل همیشه روی فرم بیایم.
*آیا تاکنون به اردوی تیم ملی دعوت شده‌ای؟
بله، سه مرتبه به اردوی تیم ملی دعوت شده‌ام ولی به این دلیل که برای تامین مخارج زندگی باید کار می‌کردم، نتوانستم در اردوها حاضر شم. چرا که من از بچگی در مرز باشماق مریوان کار می‌کردم و یکی از افتخاراتم این است که روی پای خودم ایستاده‌ام.
* کمی هم از هنر بگوییم. چه طور شد که وارد عرصه خوانندگی شدی؟
– تا جایی که به یادم دارم همیشه به خوانندگی علاقه داشته‌ام و در اوقات تنهایی برای خودم زمزمه می‌کردم. برادر کوچک‌ترم آقای «آرام ساعدپناه» که عضو ارکستر فیلارمونیک کردستان و نوازنده چندین ساز است، همیشه من را تشویق به خوانندگی در جمع می‌کرد اما به دلیل اینکه خودم را دست‌کم می‌گرفتم هیچ وقت برای خواندن در جمع راغب نبودم تا اینکه به پیشنهاد دوست قدیمی و بسیار عزیزم جناب آقای استاد «یدالله شاکری» وارد این عرصه شدم و در حال حاضر یک آلبوم در دست تهیه دارم که به امید خدا به زودی به بازار خواهد آمد.
احساس می‌کنم در موسیقی گمشده‌ام را پیدا کرده‌ام. راستش را بگویم عاشق خوانندگی هستم و می‌خواهم به امید خدا اگر عمری باشد در آینده زندگی‌ام را وقف هنر کنم.
*یعنی در آینده از ورزش کناره‌گیری می‌کنی؟
قبل از پاسخ دادن به سوالتان می‌خواهم این را بگویم که در دوران ما کمبودها و کاستی‌های زیادی برای ورزش کردن وجود داشت. از سالن ورزشی گرفته تا لوازم و بسیاری چیزهای دیگر. اگر امکانات بهتری برای من و هم‌نسل‌هایم فراهم بود مطمئناً افتخارات بسیار بزرگ‌تری کسب می‌کردیم. در حال حاضر هم به شکر خدا از سابقه‌ای که دارم راضی‌ام یعنی وقتی به گذشته نگاه می‌کنم به خودم می‌بالم. راستش کم‌کم احساس می‌کنم که باید بازنشسته شوم و عرصه را به جوانان بسپارم تا این راه را ادامه بدهند و برای ورزش کردستان افتخار آفرینی کنند. هرچند من همیشه با توجه به عشقی که به ورزش دارم ارتباطم را با کونگ‌فو و سالن ورزشی قطع نمی‌کنم. برای تمرین کردن به باشگاه می‌روم اما از این به بعد وقتم را بیشتر برای خوانندگی می‌گذارم.
*چه توصیه‌ای برای جوانان خصوصاً کسانی که هم به ورزش و هم به هنر علاقه دارند داری؟
– امیدوارم جوانان کردستان به جای پرداختن به کارهای عبث و ناشایست به ورزش روی بیاورند، چون همانطور که همه می‌دانند عقل سالم در جسم سالم است. جدای از آن به نظرم انسان باید دنبال عشق زندگی‌اش برود. هر کسی به کاری علاقه دارد یکی نقاشی، دیگری موسیقی و… اگر کاری را با عشق انجام دهید و برایش وقت بگذارید موفق خواهید شد. پس فقط می‌توانم بگویم جوانان ما باید خود را بشناسند و بدانند به چه چیزی علاقه دارند و برای آن وقت بگذارند.
* و سخن پایانی
با تشکر از روزنامه خوب روژان که فرصتی را فراهم کرد تا با مخاطبین حرف بزنم و در نهایت از مردم تقاضا می‌کنم قدر هنر را بیشتر بدانند؛ به جوانها باور کنند و زمینه رشد استعدادهای آنان را فراهم سازند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

بیانیه تحریریه روزنامه روژان در واکنش به دروغ‌پردازی برخی کانال‌های مجازی

مغز فندقی‌ها/ قلم مسئول و مصیبت‌های آن

بدواً عرض می‌کنیم ما کسانی که در روژان قلم می‌زنیم با اطمینان، به اتفاق همکارانمان در دیگر نشریات استان آرزو کرده و می‌کنیم که ای کاش فعل و فعالیت مسئولان ما به گونه‌ای بود که رفاه و آسایش و امنیت خاطر را به مردم هدیه می‌کرد و از قِبَل حرف و حرکتشان مملکت بر ریل توسعه می‌چرخید؛ آن وقت ما محررین، توسن قلم را در دشت بلاغت و فصاحت جولان می‌دادیم و با ردیف کردن همة صناعات ادبی در رسا و ثنای مسئولان، مثنوی‌ها می‌سرودیم و به نشانه شکرگزاری، دست نیاز به سوی پروردگار دراز می‌کردیم که خدایا این سروران را از سر ما دریغ مدار که سروریشان باعث سرفرازی ما شده است؛ اما چه کنیم که چنین نیست؛ ما هم بنا به وظیفه دینی و اخلاقی و حرفه‌ای خود مجبوریم آلام مردم را بازگو و به سمع و نظر مردم برسانیم شاید دستی از آستین همت به در آید و تیمارگری بنشیند. ما کی هستیم که چنین حقی داریم؛ فعالان عرصه رسانه‌‌‌های جمعی که رکن چهارم دموکراسی‌اش می‌نامند و برقراری نظم و نسق، مستلزم وجود و فعالیت مثبت ماست؛ مائی که از قواعد و قوانین بهره می‌گیریم و در پی هدایت امور در بستر بهبود به نام مردم و از سوی مردم می‌گوئیم و می‌نویسیم. در واقع ما آئینه تمام‌قد رفتارهای مسئولان هستیم؛ اگر خوبند خوب نشان می‌دهیم و اگر بدند بد. نه در خفا، که به صراحت می‌گوییم: از آنجا که در شرایط فعلی شرایط سختی بر جامعه حاکم است لذا ما مجبور به بیان حقایقی می‌شویم که ممکن است برای حضرات مسئولان تلخ و گزنده باشد لذا توقع اخم و تخم، خط و نشان کشیدن و... هم هست که دیده و شنیده‌ایم اما ایفای مسئولیت، بالاتر از همه خطرات است، چه ما به ارزش قلم و تراوشاتش نیک آشنائیم و می‌دانیم که خدای منان به آن سوگند خورده است؛ «ن والقم و ما یسطرون». در چنین حالتی کسی نباید از ما توقع واژگون‌کاری و باژگون‌گوئی داشته باشد؛ اگر خواهان تعریف و تمجید هستید بفرمائید؛ مسئولیت و اختیار دارید به مردم خدمت کنید تا مشمول عنایت شوید و گرنه ما معذوریم. نویسندگان و دست‌اندرکاران این نشریه به شهادت صفحه‌های روژان در تمام سال‌های عمر، همیشه فریادگر مردم و مصالح و منافعشان بوده‌اند؛ به ناحق سیاه را سفید و سفید را سیاه نکرده‌اند و در بستر این سیر، فشار را هم تحمّل نموده‌اند. در این میان گاهاً اظهار نظرهائی در مورد روژان ابراز می‌شود که جای تاسف است؛ جدیداً در منبعی نه چندان شناخته شده برای مردم، انگ و رنگی به روژان زده‌اند که گویا ارگان سپاه است و با استفاده از رانت، 85 تن کاغذ از دولت گرفته است!! در باره این انگ‌نامه که ظاهرا به بهانه تجلیل مدیرکل ارشاد اسلامی از روژان به بیرون تراوش پیدا کرده است باید گفت عجبا از این استدلال، استخراج و استنتاج؟ بازدید مدیرکل ارشاد کردستان و اهدای لوح تقدیر، امری مرسوم است و هرازچند‌گاهی صورت می‌گیرد و تمام دفاتر نشریات ...