رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 22 August

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۳:۴۳
  • کد خبر : 4099
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : واکاوی تحولات در اعضای موسس حزب عدالت و توسعه

حزب عدالت و توسعه، در طول عمر ۱۷ ساله خود تغییرات بسیاری در لیست موسسین خود زده است که در این روند اعضای بسیار مهمی کنار گذاشته شده، نامش از لیست حذف شده، اخراج شده و یا مجبور به استعفا شده اند. در این میان کسانی که توانسته اند در داخل حزب عدالت و توسعه […]

حزب عدالت و توسعه، در طول عمر ۱۷ ساله خود تغییرات بسیاری در لیست موسسین خود زده است که در این روند اعضای بسیار مهمی کنار گذاشته شده، نامش از لیست حذف شده، اخراج شده و یا مجبور به استعفا شده اند. در این میان کسانی که توانسته اند در داخل حزب عدالت و توسعه از زمان تاسیس تا کنون بر سر کار بمانند وجه مشترک تمامی شان نزدیکی به شخص اردوغان است.
حزب عدالت و توسعه، مرسوم به آک پارتی در ۱۴ آگوست ۲۰۰۱ میلادی، به صورت رسمی با تایید وزارت کشور ترکیه تاسیس شد. یاشار یاکیش، دیپلمات قدیمی ترکیه و به همراه یک هیئت ۵ نفره متشکل از نور دوغان توپال اوغلو، یاسمین کومرال، مهرماه بلما ساتیر، ابراهیم بوزقورت اوزال، و حیاتی یازیچی به عنوان وکیل حزب، لیست ۷۴ نفری موسس حزب عدالت و توسعه را به وزارت کشور ارائه کردند.
قبل از پرداختن به مهمترین بخش مقاله که عاقبت اعضای موسس حزب عدالت و توسعه در طول ۱۷ سال هست؛ بهتر است به چگونگی تاسیس این حزب در ترکیه نگاه کوتاهی بیندازیم. حزبی که در مدت زمان کوتاهی پس از تاسیس؛ وارد عرصه انتخابات در ترکیه شده و از آن تاریخ تا کنون در مدت ۱۷ سال تمام انتخاباتی را که برگزار شده است پیروز بیرون آمده است در واقع از دل حزب رفاهی بیرون آمده است که در ۱۶ ژانویه ۱۹۹۸ از سوی دادگاه قانون اساسی ترکیه بسته شده و بعد از آن نیز اعضای این حزب تحت سیاست “دیدگاه ملی” حزبی تحت عنوان حزب فضیلت را به وجود آورند. ولی این حزب به دلیل عدم تغییر سیاست های اولیه حزب که به حزب رفاه برمی گشت و کادر پیر و فرسوده رهبری که داشت نتوانست توجه ملت ترکیه را به خود جلب کند و همین مسئله باعث شد جریانی تحت عنوان اصلاح طلب ها به رهبری عبدالله گل در دل حزب فضیلت به وجود آمده و وارد یک رقابت با اعضای قدیمی حزب شوند. این رقابت در سال ۲۰۰۰ میلادی به اوج خود رسید و در کنگره بزرگی که حزب فضیلت در ۱۴ مارس برگزار کرد اصلاح طلبان با اختلاف بسیار کمی شکست خوردند و ریاست حزب دست اعضای سابق و به نوعی تجددگراها باقی ماند. ولی این حزب نیز زیاد نتوانست دوام بیاورد و سرنوشتی مشابه با سرنوشت حزب رفاه داشته و در تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۰۱ از سوی دادگاه قانون اساسی ترکیه بسته شد. اصلاح طلبان که در آن تاریخ در زندان بودند و رجب طیب اردوغان نیز در میان آنان بود بعد از بسته شدن حزب از زندان آزاد شده و بلافاصله اقدام به تاسیس حزبی جدید تحت عنوان حزب عدالت و توسعه کردند.
اهداف و برنامه های حزب عدالت و توسعه که بیشتر با تلاش رجب طیب اردوغان، عبدالله گل، عبدالطیف شِنَر، ادریس نعیم شاهین، بینالی ییلدیریم و بولنت آرنچ طراحی شده و با حمایت افراد وابسته به احزابی همچون، حزب سلامت ملی، حزب رفاه – فضیلت، حزب آنا وطن (اعضای نزدیک به تورگوت اوزال) حزب دموکرات، عدالت و راه راست (مرسوم راست مرکز) به وجود آمد.
این گونه بود که حزب جدید التاسیس عدالت و توسعه تنها ۱۵ ماه بعد از تاسیس حزب وارد عرصه انتخابات شده و در انتخابات ۳ نوامبر ۲۰۰۲ با کسب ۳۴.۶۳ درصد آراء به ریاست عبدالله گل ۵۸مین جمهوری ترکیه را به دست بگیرند و از آن تاریخ تا کنون در تمامی انتخابات پیروز میدان سیاسی ترکیه باشند.
ولی مسئله مهمی که اینجا مطرح می شود عدم حضور اسامی موسس حزب عدالت و توسعه به غیر از رجب طیب اردوغان در صحنه حکومتی و هدایت حزب عدالت و توسعه در این روند ۱۷ ساله است. حزبی که با ۷۴ عضو موسس به وجود آمده بود اکنون به یک حزب شخصی رجب طیب اردوغانی تبدیل شده است که یک روند پاکسازی کامل حزب از اعضای موسس داشته و بیشتر اعضای موسس آک پارتی یا از این حزب جدا شده اند و یا اکنون در اثر فشارهای وارد شده به انزوا کامل کشانده شده اند. در این جا نگاهی خواهیم کرد به سرنوشت برخی از اعضای مهم و موسس حزب در طول عمر ۱۷ ساله این حزب جوان و پویای عدالت و توسعه.
مهمترین اعضای موسس حزب عدالت و توسعه به شرح ذیل می باشند:
علی باباجان، بینالی ییلدیریم، برهان کوزو، خلیل اورون، بولنت کدیکلی، عرول اورال، هالوک ایپک، حیاتی یازیچی، ابراهیم چاغلار، اسماعیل صافی، مهمت بیاضیت دنیزاوغلو، مهمت سایم تکرلی اوغلو، مولود چاووش اوغلو، مهرماه بلما ساتیر، نیمَت باش، نورالدین چانیکلی، رها دَنَمَچ، سما رمضان اوغلو، شعبان دیشلی، ادریس نعیم شاهین، مهمت یاشار اوزترک، یاشار یاکیش، رجب طیب اردوغان، نور دوغان توپال اوغلو، یاسمین کومرال، عبدالله گل، بولنت آرنج، عبدالطیف شنر، حسین چلیک، دنگیر میر مهمت فرات، بشیر آتالای، بکر بوزداغ، تانر ییلدیز، رجب آکداغ، موعمر گولر، ملیح گوکچه، سدالله ارگین و …
مسئله مهم در اینجا خروج برخی از این اسامی مهم از لیست موسسین حزب عدالت و توسعه در سایت رسمی این حزب است (مراجعه به سایت رسمی حزب عدالت و توسعه قابل دسترسی در سایت: http://m.akparti.org.tr یکی از جنجالی‌ترین دستکاری هایی که لیست موسسین حزب عدالت و توسعه در سایت رسمی خود صورت داده است پاک کردن نام عبدالله گل، یازدهیمن رئیس جمهور ترکیه و عضو موسس حزب عدالت و توسعه در ۱۱ آگوست ۲۰۱۵ میلادی بوده است. حزب عدالت و توسعه به پاک کردن نام عبدالله گل بسنده نکرده و در پی او اسامی نزدیک به عبدالله گل که در لیست موسسین حزب نیز حضور داشتند همچون بولنت آرنچ، حسین چلیک، سدالله ارگین و یاشار یاکیش از لیست موسسین حزب عدالت و توسعه برداشته شده است. در همین راستا برای تحلیلی جامع تر نگاهی می اندازیم به عقبه سیاسی افراد خارج شده از لیست موسسی حزب و افرادی که اکنون به طور کامل از حزب عدالت و توسعه کنار گذاشته شده اند:
عبدالله گل: مهم ترین و شناخته شده ترین فرد پاک شده از لیست موسسین حزب عدالت و توسعه، عبدالله گل است که وی نه تنها در طراحی و تاسیس حزب عدالت و توسعه نقش اساسی داشته است بلکه اولین حکومت حزب عدالت و توسعه نیز به ریاست وی تاسیس شده است. عبدالله گل یازدهمین رئیس جمهور ترکیه یکی از شخصیت های میانه رو در داخل حزب عدالت و توسعه است، با این که هنوز هم در داخل حزب عدالت و توسعه و پارلمان ترکیه نماینده این حزب می باشد ولی آماج حملات مختلف از سوی جناح وابسته به اردوغان در داخل حزب قرار گرفته و بیشتر اسامی نزدیک به وی که به طبقه بورژوازی اسلامی در ترکیه معروف هستند یا تمام از حزب کنار گذاشته شده و یا نقشی در شورای مرکزی و نمایندگی حزب در پارلمان ترکیه ندارند.
بولنت آرنچ: سیاستمدار کهنه کار ترکیه که از سال ۱۹۹۵ از سوی حزب رفاه ترکیه به عنوان نماینده مجلس معرفی شده بود در سال ۱۹۹۹ بار دیگر توانست به عنوان نماینده مجلس به پارلمان ترکیه راه پیدا کند و در تاسیس حزب عدالت و توسعه نقش کلیدی بازی کرد. وی در سال ۲۰۰۲ بار دیگر به عنوان نماینده مجلس وارد پارلمان ترکیه شده و در حکومت های ۶۱، به نخست وزیر اردوغان و ۶۲ به نخست وزیری احمد داوود اوغلو، به عنوان سخنگوی حکومت و معاون نخست وزیر ترکیه نقش مهمی در داخل حزب ایفا کرد. بولنت آرنچ که یکی از اعضای هیئت مذاکره کننده دولت در روند مذاکرات صلح کرد – ترک به حساب می آمد، بعد از اتمام روند مذاکرات به مانند یالچین آیدوغان، رئیس هیئت مذاکره کننده دولتی با هیئت امرالی علناً از صحنه سیاسی ترکیه کنار گذاشته شد.
حسین چلیک: یکی از معدود کردهایی بود که در داخل حزب عدالت و توسعه قرار گرفته و نقش بسیار مهمی در کسب آراء کردها از سوی حزب عدالت و توسعه در شرق و جنوب شرق ترکیه را بازی کرد. وزیر فرهنگ در ۵۸مین حکومت ترکیه، وزیر آموزش ملی در ۵۹مین حکومت ترکیه، نماینده دوره های ۲۲ و ۲۳ مجلس ترکیه از سوی حزب عدالت و توسعه از حوزه انتخاباتی استان وان، نماینده دوره ۲۴ مجلس ترکیه از سوی حزب عدالت و توسعه از حوزه انتخاباتی استان غازی عنتب. وی بعد از کودتای نافرجام ۱۵ جولای ۲۰۱۶ در ترکیه که بارها به همراه بولنت آرنچ نیز مورد اتهام قرار گرفته بود در حال حاضر نه در شورای مرکزی حزب و نه در پارلمان ترکیه حضوری ندارد.
علی باباجان: یکی دیگر از اعضای مهم موسس حزب عدالت و توسعه می باشد که در حکومت های ۵۸ و ۵۹ حزب عدالت و توسعه به عنوان وزیر اقتصاد ترکیه مطرح بوده و از وی به عنوان محرک اصلی اقتصاد حزب عدالت و توسعه یاد می کردند. علی باباجان در ۶۰مین حکومت ترکیه تا سال ۲۰۰۹ به عنوان وزیر امور خارجه نیز ایفای نقش کرده و مدتی نیز به عنوان مذاکره کننده ارشد ترکیه در پروسه عضویت در اتحادیه اروپا نقش داشته است. در ۶۱مین و ۶۲مین حکومت ترکیه به عنوان معاون اقتصادی نخست وزیر نقش مهمی بار دیگر در عرصه اقتصادی ترکیه ایفا کرده و علی رغم نقش پررنگی که در داخل حزب عدالت و توسعه داشت به شکل غیرمنتظره ای بعد از کودتای نافرجام ۱۵ جولای ۲۰۱۶ از عرصه اجرایی و شورای مرکزی حزب عدالت و توسعه کنار گذاشته شد.
بشیر آتالای: نماینده دوره های مختلف حزب عدالت و توسعه در پارلمان ترکیه از حوزه های انتخاباتی آنکارا، کریک قلعه و وان، وزیر کشور سابق ترکیه و معاون سابق نخست وزیر ترکیه، یکی از چهره های محبوب میان کردهای ترکیه که به همراه حسین چلیک نقش بسیار مهمی در محبوبیت حزب عدالت و توسعه در شرق و جنوب شرق ترکیه ایفا کرد. وی نیز به همراه اسامی ذکر شده در بالا نه تنها از حزب عدالت و توسعه به طور کل کنار گذاشته شده است بلکه نام وی از لیست موسسین حزب عدالت و توسعه نیز پاک شده است.
ملیح گوکچه: یکی از جنجالی ترین اختلافاتی که در داخل حزب عدالت و توسعه شاهد آن بودیم تلاش جناح اردوغان برای تصفیه ملیح گوکچه و روند جنجالی اجبار به استعفای وی از سمت شهرداری آنکارا بوده است. وی که از ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۷ میلادی شهردار پایتخت ترکیه بوده نه تنها در تاسیس حزب عدالت و توسعه نقش مهمی داشته است بلکه یکی از مهمترین شخصیت ها در داخل حزب به حساب می آمد. وی بعد از آغاز روند پاکسازی شهرداری ها از سوی اردوغان در ماه های اخیر مجبور به استعفا شده و به طور کل از صحنه سیاسی حزب عدالت و توسعه دور شد.
دنگیر میر مهمت فرات: یکی دیگر از اعضای موسس حزب عدالت و توسعه می باشد که در برنامه های این حزب در شرق و جنوب شرق ترکیه و در پی آن کسب رای از کردهای این کشور برای حزب عدالت و توسعه نقش فراوانی بازی کرده است. میر مهمت فرات که از سیاستمداران ریشه دار کرد در ترکیه می باشد و پدربزرگش نیز از دست مصطفی کمال پاشا، بنیانگذار جمهوری ترکیه مدال افتخار گرفته بود بعد از سال ها فعالیت در عرصه سیاسی ترکیه از حزب عدالت و توسعه کنار گذاشته شده و حتی نامش از لیست موسسین این حزب نیز برداشته شد. وی شاید رادیکال ترین حرکت در بین موسسین حزب عدالت و توسعه ای را داشت که از این حزب کنار گذاشته شده و در اقدامی جسورانه بعد از جدایی کامل از آک پارتی به حزب کردی دموکراتیک خلق های ترکیه پیوسته و توانست در انتخابات ۲۰۱۵ پارلمان ترکیه از استان مرسین کرسی نمایندگی را به دست بیاورد.
عبدالطیف شِنَر: یکی دیگر از اعضای مهم موسس حزب عدالت و توسعه می باشد که از در سال های اخیر از حزب عدالت و توسعه به طور کلی کنار گذاشته است. معاون نخست وزیر سابق ترکیه، وزیر مالیه سابق ترکیه که بعد از آن که در سال ۲۰۰۷ از سوی حزب عدالت و توسعه از لیست نمایندگی در پارلمان کنار گذاشته شد با جدایی از این حزب و تاسیس حزب ترکیه در سال ۲۰۰۹ میلادی ریاست این حزب را برعهده گرفت که در پی تحولات سیاسی این حزب در سال ۲۰۱۲ بسته شد. وی یک بار در انتخابات ۲۰۱۱ نیز به صورت مستقل از شهر سیواس در انتخابات پارلمان ترکیه شرکت کرد که علی رغم کسب ۱۷.۹۲ درصد آراء این شهر نتوانست به پارلمان ترکیه راه پیدا کند.
یاشار یاکیش: بدون شک لیست بیرون گذاشته شده های اعضای موسس حزب عدالت و توسعه بدون اسم اولین وزیر امور خارجه دوران حاکمیت حزب عدالت و توسعه ناقض خواهد ماند. یاشار یاکیش دیپلمات معروف ترک که از سال ۱۹۸۵ در عرصه سیاست خارجی ترکیه حضوری جدی داشته است در سال ۲۰۰۱ شاید از شناخته ترین اعضای موسسی بود که حزب نوپای عدالت و توسعه را پایه گذاری می کردند. یاکیش به عنوان معاون حزب عدالت و توسعه، عضو شورای مرکزی حزب و اولین وزیر امور خارجه حزب عدالت و توسعه در سال های آغازین حاکمیت آک پارتی نقش بسیار مهمی در داخل این حزب ایفا کرده و بعد از آن که در سال ۲۰۱۵ به دلیل چاپ مقاله های انتقادی از حزب عدالت و توسعه را آغاز کرد از سوی این حزب اخراج شد.
یاسمین کومرال: یکی از جنجالی ترین اسامی که در سال ۲۰۰۱ به عنوان اعضای موسس حزب عدالت و توسعه با رگه های اسلام گرایی در ترکیه مطرح شد؛ یاسمین کومرال خواننده زن ترکیه بود. وی که از منطقه حساس و مهم ازمیر {قلعه مستحکم حزب جمهوری خواه خلق ترکیه} به عنوان نماینده حزب عدالت و توسعه برای کرسی پارلمانی مطرح شده بود ۲ بار یکی در سال ۲۰۰۲ و دیگری در سال ۲۰۱۱ در انتخابات شکست خورده و نتوانست به پارلمان ترکیه راه پیدا کند. این زن خواننده – سیاستمدار ترکیه بالاخره در سال ۲۰۱۵ از سوی حزب عدالت و توسعه مانند بسیاری از اعضای موسس از لیست موسسین حذف و به طور کامل از حزب کنار گذاشته شد.
نور دوغان توپال اوغلو: یکی دیگر از اعضای موسس زن حزب عدالت و توسعه می باشد که به همراه یاسمین کومرال، پیش از تاسیس حزب عدالت و توسعه در داخل هیئت ۵ نفری برای تعیین اعضای موسس و ثبت حزب در وزارت کشور تلاش های بیشماری انجام داده و بعد از تاسیس حزب نیز از حوزه انتخاباتی آنکارا به عنوان نماینده حزب عدالت و توسعه به پارلمان ترکیه راه پیدا کرد. وی نیز سرنوشتی مشابه به اسامی که در بالا ذکر شده داشته و در سال ۲۰۱۵ از سوی حزب عدالت و توسعه نامش از موسسین حزب عدالت و توسعه پاک شده و به طور کامل از حزب کنار گذاشته شد.
سدالله ارگین: یکی دیگر از اعضای موسس حزب عدالت و توسعه می باشد که در سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ وزارت دادگستری ترکیه را برعهده داشت. وی در سال ۲۰۱۵ به همراه یاشار یاکیش نامش از اعضای موسس حزب عدالت و توسعه حذف و به طور کل از حزب عدالت و توسعه کنار گذاشته شد.
اعضای مهم ماندگار حزب عدالت و توسعه
علی رغم حذف و تصفیه های گسترده حزب عدالت و توسعه در لیس موسسین اعضایی نیز وجود دارند که از آغاز فعالیت حزب در سطح بالای مدیریتی حزب باقی مانده و اکنون نیز در این حزب ماندگار هستند. اعضایی که وجه مشترک تمامی آن ها را می توان نزدیک به شخص اول حزب یعنی رجب طیب اردوغان نامید. نگاهی می کنیم به اعضای ماندگار حزب عدالت و توسعه:
بینالی ییلدیریم: نخست وزیر فعلی ترکیه که در بعد از جنجال های به وجود آمده در زمان نخست وزیر احمد داوود اوغلو و کنار گذاشتن وی از سمت نخست وزیر به جای داوود اوغلو انتخاب شده و به نوعی آخرین نخست وزیر ترکیه در دوران گذر از سیستم پارلمانی به ریاست جمهوری به حساب می آید. وی یکی از ماندگارترین وزاری کشور ترکیه به حساب می آمد که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۳ و بعد نیز از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ وزارت ارتباطات، دریانوردی و حمل و نقل ترکیه را برعهده داشت. بینالی ییلدیریم یکی از سیاستمداران مطرح کُرد حزب عدالت و توسعه است که توانسته است در این حزب جای مستحکمی برای خود به وجود آورد.
مولود چاووش اوغلو: یکی دیگر از اعضای ثابت حزب عدالت و توسعه است که در لیست موسسین حزب جای گرفته و نقش فعالی در دیپلماسی و سیاست خارجی ترکیه در طول دوران حاکمیت حزب عدالت و توسعه ایفا کرده است. وزیر امور خارجه کنونی ترکیه در سال ۲۰۰۲ از حوزه انتخاباتی آنتالیا از سوی حزب عدالت و توسعه به پارلمان ترکیه راه پیدا کرده و در سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ به عنوان نماینده ترکیه در شورای پارلمانی اروپا حضور داشت. در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ وزیر اتحادیه اروپای ترکیه بوده و بعد از آن که احمد داوود اوغلو، وزیر امور خارجه وقت ترکیه به عنوان نخست وزیر انتخاب شد هدایت وزارت امور خارجه ترکیه به وی رسید.
بکر بوزداغ: از سیاستمداران کرد مهم حزب عدالت و توسعه به حساب می آید که از آغاز فعالیت حزب تا کنون در سطح بالای مدیریتی کشور حضور داشته است. ۴ دوره نمایندگی در پارلمان ترکیه، وزارت امور دادگستری، معاون نخست وزیری در زمان احمد داوود اوغلو، رجب طیب اردوغان و معاون و سخنگوی کنونی نخست وزیر و حکومت ترکیه. وی یکی از نزدیک ترین افراد به رجب طیب اردوغان است که به مانند ۲ اسم بالا از ابتدا تا کنون در کنار اردوغان بوده است.
نورالدین چانیکلی: یکی دیگر از اعضای ماندگار موسس حزب عدالت و توسعه و نزدیک به رجب طیب اردوغان می باشد که ۴ دوره نمایندگی پارلمان ترکیه بوده و ابتدا معاون نخست وزیر ترکیه در دوره نخست وزیر بینالی ییلدیریم و بعد از آن نیز وزیر دفاع کنونی ترکیه می باشد. همچنین وی به مدت ۵ سال در روزنامه ینی شفق {روزنامه دولتی حزب عدالت و توسعه} به نگارش مقالات اقتصادی و مالی ترکیه پرداخته است.
نتیجه گیری:
اسامی که در بالا به آنان پرداخته شد بخشی از مهمترین اعضای موسس حزب عدالت و توسعه بودند که در روند ۱۷ ساله این حزب مورد بی مهری های مختلف قرار گرفته و به صورت سیستماتیک از سوی جریان غالب یعنی جریان “اردوغانیسم” در داخل حزب عدالت و توسعه یا به صورت کامل کنار گذاشته شده، اخراج شده، وادار به استعفا شده و یا آن هایی که در داخل حزب مانده اند به شکل بارزی در انزوا نگه داشته شده اند. جریانی که تحت عنوان اردوغانیسم در داخل حزب عدالت و توسعه از آن یاد می کنیم به یک جریان غالب این روزهای این حزب تبدیل شده است که در کنار تصفیه اعضای مهم موسس حزب عدالت و توسعه یک حلقه وفاداری را تشکیل داده است که میزان، وفاداری به شخص اردوغان در نظر گرفته شده است. هر نوع انتقاد از اقدامات حزب به صورت سیستماتیک و شدیدی سرکوب شده و موجی از حملات گسترده که بعضا به ابعاد تهدید آمیزی نیز گشیده می شود به وجود می آید. این موضوع را می توان در اختلافات اخیر میان رجب طیب اردوغان با عبدالله گل به وضوح مشاهده کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...