رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۷
  • الخميس ۹ محرم ۱۴۴۰
  • 2018 Thursday 20 September

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • پنجشنبه ۷ تیر ۱۳۹۷ - ۱۲:۰۱
  • کد خبر : 4170
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : نگاهی به شوراهای شهرو روستا

انتخابات در جامعه ما فرصتی است برای رهایی نیروهای اجتماعی، کنش و واکنش‌های جمعی که در غیاب نهادهای جامعه‌ی مدنی، احزاب سیاسی و مطبوعات فراگیر و مستقل، نقطه‌ی عطفی است برای همگرایی و یا واگرایی سلایق و اندیشه‌های موجود در بطن جامعه و زایش آنچه که مدت‌ها در درون خود پرورانده است. نگاه مقطعی کنشگران […]

انتخابات در جامعه ما فرصتی است برای رهایی نیروهای اجتماعی، کنش و واکنش‌های جمعی که در غیاب نهادهای جامعه‌ی مدنی، احزاب سیاسی و مطبوعات فراگیر و مستقل، نقطه‌ی عطفی است برای همگرایی و یا واگرایی سلایق و اندیشه‌های موجود در بطن جامعه و زایش آنچه که مدت‌ها در درون خود پرورانده است.
نگاه مقطعی کنشگران اجتماعی به انتخابات و عدم توجه به تحلیل این فرایند در متن دیگر مولفه های اجتماعی و مرتبط با آن و بررسی نتایج بدون نگاه به زمینه های به وجود آورنده رفتارهای انتخاباتی و پیامدهای آن، نتیجه گیری علمی و متقن را عقیم و ناکارآمد می نماید.
در انتخابات دوره‌ی پنجم شوراهای اسلامی شهر و روستا نوع رفتار و کنش کنشگران این عرصه بر مولفه‌هایی چون ساده‌انگاری، عدم تعمق و نگاه همه یا هیچ، تضاد گفتار و عمل، نفی‌گرایی به جای اثبات‌گرایی و در شعارها و اهداف انتخاباتی نوعی ساده‌انگاری و ساده‌سازی موضوعات موج می‌زد و این پدیده ناشی از تقاضای جامعه برای ساده‌سازی، فقدان حافظه تاریخی و فقدان تفکر سیستمی در مقولات اجتماعی و عدم استقبال از تحلیل و نقد است؛ رسانه‌ای که در این دوره مجال و فرصت تاثیرگذاری یافت، پیام‌رسان تلگرام بود و دیگر رسانه‌های جمعی چون سایت‌ها و روزنامه‌ها که محل نقد اندیشه‌ها هستند فرصت بروز و ظهور نیافتند که از آفات آن دوری از آگاهی و غلبه خبر بر تحلیل و تفسیر است و این بدین معنا است که سهم علم در فعل و انفعالات اجتماعی کمتر شده است.
افراد و غالب بازیگران با نگاه همه یا هیچ به تحلیل قضایا و یا افراد و جریانات اجتماعی و سیاسی می‌پردازند و از این نظر قسمتی از ابعاد وجودی یک پدیده اجتماعی قابل تحلیل به محاق می رود و قابلیت نقد منصفانه و علمی رویدادها را سلب می نماید، امکان هدف گذاری بلند مدت را از بین می برد و نوعی نگاه بدبینانه و جزم گرایانه را به جامعه القاء می نماید که این خود موجب عدم استفاده از همه توان و شور اجتماعی در حل مسائل متلابه است .

عدم وجود ائتلاف های تاثیر گذار و کثرت کاندیدها ناشی از همین امر و و جود فرد گرایی منفی در جامعه بود.

تضاد گفتار و عمل در امر انتخاب به خوبی آشکار بود در این برهه همه با شعارهای خدمتگزاری به صحنه آمدند و در عمل بدین اعتقاد داشتتد که وسیله هدف را توجیه می‌کند. تخطئه‌ی بدیهیات و عدم رعایت اخلاق و غلبه نفی‌گرایی بر اثبات‌گرایی و مغالطات رسانه‌ای و تبلیغی، فقدان یک تفکر جمعی و مسئولیت‌پذیر را نشان می‌داد.
با توجه به اختلال در کارکرد سیستم‌های فکری و ایجاد هویت‌های مغشوش و نامتوازن، عدم اقناع فکری، فقدان فلسفه زندگی و انقطاع تاریخی جامعه به عدم خوآگاهی فردی و اجتماعی منتج شده است که در رفتارهای جمعی و رخدادها خود را نمایان می‌سازد و این رسالت نخبگان را دو چندان می‌سازد که در ایجاد ارتباط نسل حاضر با مبانی هویتی و میراث معنوی که مملو از اندیشه‌های جمع‌گرایانه و معنا بخش است تلاش بیشتری نمایند .
با گذشت یک سال از فعالیت دوره‌ی پنجم شوراهای شهر و روستا و تشکیل شوراهای بالادست همچون شوراهای بخش، شهرستان، استان و شورای عالی استان‌ها، هنوز نسیمی از عمل جمعی بر بطن جامعه نوزیده است و نتیجه و تغییرات مشخصی از این همگرایی و کار جمعی فراهم نشده است؛ تداوم وضعیت بحرانی شهرداری‌ها و میزان فراوان قانون‌گریزی در این نهاد عمومی نمایی از ناکارآمدی کار جمعی را در خلقیات ما به نمایش می‌گذارد.

اسدالله ملاسلیمی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...