رفتن به بالا

هفته‌نامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷
  • الأحد ۹ ذو القعدة ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 22 July

  • هفته‌نامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • پنجشنبه ۷ تیر ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۶
  • کد خبر : 4183
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : زنی که در سایه همسر سیاستمدارش ادیب شد

مژگان وفایی: گه‌لاوێژ (ساجده) صالح فتاح مشهور به گلاویژخان همسر رهبر سیاسی تاریخی کردستان عراق، حقوقدان، روزنامه نگار، شاعر، ادیب و نویسنده نامدار کرد ابراهیم احمد (بله) در ششم سپتامبر ۱۹۳۰ در شهر موصل از مادر زاده شد. پدرش اهل زاخو در کردستان عراق و از عشیره‌ی « قوچ بیگی» بود که به موصل کوچ […]

مژگان وفایی: گه‌لاوێژ (ساجده) صالح فتاح مشهور به گلاویژخان همسر رهبر سیاسی تاریخی کردستان عراق، حقوقدان، روزنامه نگار، شاعر، ادیب و نویسنده نامدار کرد ابراهیم احمد (بله) در ششم سپتامبر ۱۹۳۰ در شهر موصل از مادر زاده شد.
پدرش اهل زاخو در کردستان عراق و از عشیره‌ی « قوچ بیگی» بود که به موصل کوچ کرد. خانواده مادریش اهل کردستان ترکیه بودند و پدر مادرش از افسران بلندپایه‌ی سپاه عثمانی بود.
ساجده که بعدها نامش به خاطر اینکه – ساجده – واژه‌ای عربی است؛ از سوی ابراهیم احمد به « گلاویژ » تغییر یافت – در واقع گلاویژ نام مجله‌ی ابراهیم احمد بود – و خود گلاویژ بانو، از گرفتن این نام خوشنود بود.
گلاویژ بانو آن گونه در کتاب زندگینامه‌ی خود می‌نویسد: «از شش سالگی وارد دنیای سیاست شد.»
زندگی او از کودکی آماج حملات و سیاست‌های ضدکردهای رژیم عراق بود و مجبور شد کودکی‌اش در جنوب عراق و در مناطق عربی بگذراند. همین امر موجب شد تا در زبان عربی قوی و توانمند باشد و بعدها نویسنده شود.
در سال ۱۹۴۷ زمانی که ۱۷ ساله بود؛ او را به عقد ابراهیم احمد در آوردند و گلاویژ خان در مصاحبه هایش به خاطر ازدواج با ابراهیم احمد، خود را خوشبخت‌ترین زن می‌داند.
حاصل این ازدواج هشت فرزند بوده که شش دختر او به نام‌های « هیرو، شهناز، هتاو، لیلوز، هیوی و کرده » و دو پسر او به نام‌های «هلو و هاوری» هستند. یک سال پس از ازدواجش، هیرو خان به دنیا می‌آید و سال‌ها بعد هیرو، بانوی اول عراق می‌شود. هیرو شش ساله بود که پدرش – ابراهیم احمد – به زندان می‌افتد و به مدت دو سال از نعمت پدر محروم می‌شود.
اما نکته مهمی که همسر ابراهیم احمد را برجسته می‌کند این است که او همچون همسرش، ادیبی پرآوازه است.
گلاویژ بانو ۲۸ کتاب دارد. کتاب‌های او در قالب رمان، داستان، زندگینامه، ادبیات کودکان و تساوی حقوق زنان است.
وی علاوه بر تسلط بر زبان کردی و عربی، زبان فارسی را زمانی که در ایران در تبعید بودند فرا گرفت. زبان انگلیسی را نیز، هنگامی که در لندن در تبعید به سر می بردند، یاد گرفت.
برخی آثار وی عبارتند از:
-عروس ئاته خانم، (بووکی ئاته‌خان)، داستان، ۲۰۰۵.
– بر روی بال سیمرغ، (له‌سه‌ر باڵی سیمرخ)، داستان، ۲۰۰۴.
– سه قصه برای جوانان، (ثلاث قصص للفتیان )، داستان، ۲۰۱۲.
– افسانه گوزن کوهی میان کردها، (ئه‌فسانه‌ی که‌لی ناو کوردان)، داستان، ۲۰۰۶.
– عابره سبیل هائمه، داستان، ۲۰۰۷.
– أوراق من السیره الذاتیه، در مورد تساوی حقوق زن و مرد، ۲۰۰۶.
– خاطرات هرگز از یاد نرفته من، (بیره‌وه‌ریه هه‌رگیز له بیرنه کراوه‌کانی من )، زندگینامه، ۲۰۱۳.
– خدمتکار، (کاره‌که‌ر)، داستان کوتاه، ۲۰۰۲.
– مادر و پسر، (دایک و کۆر)، رمان، ۲۰۰۵.
– مسافری سرگردان، (ڕیبوارێکی سه رگه‌ردان )، داستان، ۲۰۰۲.
– به سوی غار دلیران، (به‌ره‌و ئه‌شکه‌وتی دلیران)، رمان، ۲۰۰۶.
منابع و مآخذ: – پێنج کاتژمێر له‌گه‌ڵ برایم ئه‌حمه‌د دا، اثر حسین محمد عزیز
– پۆخته‌ی ژیان‌نامه‌ی مامۆستا برایم ئه‌حمه‌دی نه‌مر اثر جلال طالبانی
– چه‌ند یادگارێکی ماموستا برایم ئه‌حمه‌د،اثر عبدالله مردوخ
– برایم ئه‌حمه‌د؛ ڕۆلی له بزافی رزگاریخوازی و ڕووناکبیری گه‌لی کورد دا، اثر آمانج حسن احمد

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...