رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۰
  • کد خبر : 4335
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : تئاتر خیابانی، فرصتی ویژه برای شهروندان مریوان

به باور من هر جامعه‌ای خط فرهنگی خاص خود را به وجود می‌آورد و این امر پروسه ای زمان بر و پر هزینه است که بخش های مختلف یک جامعه در آن نقش دارند، در یک روند تکاملی از پیشرفت و توسعه فرهنگی، هنری، سیاسی و اجتماعی هرچند الگوهای جهانی تاثیر ویژه ای دارند و […]

به باور من هر جامعه‌ای خط فرهنگی خاص خود را به وجود می‌آورد و این امر پروسه ای زمان بر و پر هزینه است که بخش های مختلف یک جامعه در آن نقش دارند، در یک روند تکاملی از پیشرفت و توسعه فرهنگی، هنری، سیاسی و اجتماعی هرچند الگوهای جهانی تاثیر ویژه ای دارند و با پیشرفت در حوزه ارتباطات و دنیای مجازی این تاثیر پررنگ تر شده است اما هر جامعه ناگزیر سویه های خاصی از پیشرفت و توسعه را مدنظر دارد و بنابراین یک روال یکسان برای تمامی جوامع و شکل یکسان تکامل شدنی نبوده و نخواهد بود، همچنین زیربنای توسعه در حوزه های سیاست و اقتصاد بطور قطع فرهنگ خواهد بود که هنر بخشی از آن قلمداد می شود و تا زمانی که ساختارهای فرهنگی جامعه اصلاح نشوند امید به بهبود وضع سیاسی و اقتصادی بیهوده خواهد بود بنابراین مناقشه تقدم اقتصاد بر سیاست و بالعکس متاخر از این اولویت خواهد بود و فرهنگ زیربنا و بسترهای لازم توسعه در حوزه اقتصاد و سیاست را تعیین خواهد کرد، ضمنا جوامع امروز با پیچیدگی های خاص خویش و فراهم بودن ساختارهای متنوع دیگر جامعه ای ساده نخواهد بود که انتظار یک روال عادی و خودکار از توسعه را برای آن پیش بینی و انتظار داشته باشیم، توسعه فرهنگی و نقش آفرینی جوامع در جهان کنونی که به سمت دهکده جهانی و جهانی شدن و علی الخصوص جهانی سازی پیش می رود بدون آماده سازی ساختارهای فرهنگی و توجه به امر آموزش و اصلاح در ابعاد مختلف آن شدنی نیست.
جشنواره تئاتر خیابانی در مریوان یک اتفاق منحصر به فرد در حوزه فرهنگی است که اگر آن نگاه ویژه از نقطه نظر ساختن خط خاص و توسعه فرهنگی بدان بشود قطعا می تواند منشاء تغییرات فراوانی شود
جشنواره تئاتر خیابانی در کنار نقش پررنگ انجمن ها و سازمانهای مردم نهاد در ساماندهی کنش های جمعی شهروندان در مریوان می تواند رابطه شهروندان را با کالبد شهر و زیست جهانشان تغییر دهد و سویه های مثبتی از تعامل را بیافریند که در کنار شناسایی مسئولیت ها و حقوق شهروند و انسان مدرن به بهبود جایگاه و مفهوم شهر و شهروند در این شرایط سیاسی و اجتماعی خاورمیانه کمک نماید و این امر مستلزم برنامه ریزی و مدیریت انجمن ها در این روزهای حساس برگزاری جشنواره و در تمامی روزهای سال است که نمونه این مدیریت و انسجام را در مدیریت کنش‌های جمعی شهروندان را در حوادث چند روز گذشته شاهد بودیم، برایند این ترکیب و هماهنگی در امر تعامل انجمن‌ها و شهروندان باید به پذیرش همه افراد به عنوان شهروند بدون توجه به خاستگاه و لهجه و مذهب و عقیده، عقل‌گرایی و اهمیت دادن به نقش عقل و جایگزینی آن با شور و احساس قبیله‌ای و…، نگاه مثبت به دنیا و امور دنیوی، رویکرد تعاملی با دیگر فرهنگ‌ها، باور به آزادی بیان منجر شود هرچند ممکن است این نگاه قالبی و مورد انتظار قابل تحقق نباشد اما در یک برنامه‌ریزی علمی و مطابق با مدل‌های روز دنیا چنین وضعیتی دور از انتظار نیست.
روح تئاتر برگرفته از هر موضوعی باشد در نهایت در عصر کنونی نمایش واقعیات زندگی انسان کنونی است که در شاخه خیابانی آن می‌تواند ضمن انتخاب تصادفی مخاطبان متنوع و از طیف‌های گسترده موجب تعاملی جدی و عمیق در انتقال مفاهیم گردد و بدون شک معیارهای مورد انتظار را در این تعامل می‌توان رصد نمود، درکی عقلانی از قضایا به همراه نمایش تنوع‌ها و تفاوتهای فرهنگی و ریشه‌های آن، پرداختن به امور دنیوی قابل لمس، بحران‌ها و مشکلات دنیای امروز مواردی هستند که ضمن فراهم شدن فضایی آزاد به نمایش در می‌آیند.
ضروری است در این چند روز همگی فرصت را غنیمت بشماریم و به همراه کودکانمان در خیابان این تجلی‌گاه کنش جمعی حاضر شویم و ضمن نشان و بروز فرهنگ و آداب رسوم خویش و تبادل فرهنگی به تماشای تئاتر بپردازیم. عادت به دیدن تئاتر اندیشیدن را به دنبال خواهد داشت و قطعا از دریچه آن سوالات و پرسش‌های جدید به وجود خواهد آمد که ما را به سمت مطالعه و تفکر خواهد کشاند و این سرآغاز آگاهی است و عقلانی زیستن.

افراسیاب جمالی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...