رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷
  • الأحد ۱۰ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 21 October

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • دوشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۴
  • کد خبر : 4338
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : رئیس دولت در خانه ملت مات شد

روز سه‌شنبه گذشته آقای روحانی ریاست جمهور در صحن علنی مجلس شورای اسلامی حضور یافت و به سؤالات نمایندگان پاسخ داد. از مجموع ۵ پرسش بعمل آمده از ایشان نمایندگان جواب‌های رئیس جمهور را تنها در یک مورد قبول کردند و در چهار مورد بعدی نپذیرفتند. پرسش‌های پنج‌گانه عموماً در حوزه اقتصاد و راجع به […]

روز سه‌شنبه گذشته آقای روحانی ریاست جمهور در صحن علنی مجلس شورای اسلامی حضور یافت و به سؤالات نمایندگان پاسخ داد. از مجموع ۵ پرسش بعمل آمده از ایشان نمایندگان جواب‌های رئیس جمهور را تنها در یک مورد قبول کردند و در چهار مورد بعدی نپذیرفتند.
پرسش‌های پنج‌گانه عموماً در حوزه اقتصاد و راجع به مشکلاتی بود که امروز مردم با آن دست به گریبانند و شرایط سختی را بر آنها تحمیل کرده است. رئیس جمهور با صدای رسا و با استفاده از آمار و ارقام دولتی و بیشتر در قالب شعار و وعده‌ها و تمسک به بهانه همیشگی که مشکلات از دشمن خارجی است و بر ما تحمیل می‌شود اقدام به جواب‌گوئی کرد اما اینگونه سخن گفتن و اقامه دلیل و برهان نمایندگان ملت را تحت تأثیر قرار نداد و در چهار مورد به ایشان نمره رد دادند و تنها در یک مورد آن هم به گمانم با ارفاق نمره زیر ناپلئونی به ایشان داده شد. توصیفات رئیس دولت دوازدهم از وضعیت مملکت چنان نا متناسب و ناچسب بود که یکی از نمایندگان معمم به حق گفت که شما از کدام کشور صحبت می‌کنید منظور شما کشور سوئیس است؟ اینجاست که فرموده استاد سخن سعدی شیرازی به ذهن متبادر می‌شود که فرمود:
دلایل قوی باید و معنوی
نه رگ‌های گردن به حجت قوی
در حیرتم در شرایطی که رهبر نظام در دیدارهای جمعی اعلام کرده‌اند که وضع موجود اقتصادی مملکت نه از دشمن و تحریم‌ها بلکه از سوء مدیریت داخلی است، چگونه است که مسئولان ما برای توجیه نارسائی‌ها و ناتوانی‌های خویش باز هم خارج را آدرس می‌دهند؟
مگر نه اینکه کلام رهبر که با اطلاع و آگاهی کامل ایراد می‌شود فصل‌الختام است؟ بگذریم و به موضوع جلسه علنی و نتایج رأی‌گیری بپردازیم؛ یک چنین حالتی قاعدتاً باید برای دولت گران تمام شود زیرا این آراء منفی نوعی رای عدم اعتماد به دولت تلقی می‌شود و می‌باید موجب زلزله‌ای با درجه ریشتر بالا در قوه مجریه شده که سقوط و فروریزی را باعث شود اما از آنجا که روند امور در این مملکت نه بر پایه ضوابط بلکه بر اساس روابطی است که بین زعما و دولت مردان و شخصیت‌های پرقدرت سیاسی و مذهبی بر قرار و شدت و ضعف آن تابع شرایط داخلی و خارجی است لذا نمی توان پیامد این وضعیت را پیش‌بینی کرد؛ خاصه اینکه همان طور که در ابتدای جلسه هم بیان شد رعایت نظم و ادامه آن در خلال روند جلسه مورد تأکید قرار گرفته بود و قرار هم بر این بود که رئیس جمهور در خطابه خود جانب احتیاط را رعایت کند. با در نظر گرفتن این موضوع و نشانه‌های دیگر می‌توان پیش‌بینی کرد که نه زلزله‌ای به وقوع خواهد پیوست و نه سقوط و صعودی؛ حداکثر در حد چند وزیر و کارگزار، تغییراتی ایجاد می‌شود و احتمالا یکی دو تن از آنها کرسی وزارت را ترک کنند تا در پشت پرده‌ی هزار توی سیاست و اقتصاد این مملکت در زاویه‌ای به دور از زیان و زبان، دیده و دیده‌بان زندگی در خور برای اهل و عیالی که به کبکبه‌ی وزارت و دبدبه‌ی صدارت خو گرفته مهیا و میسور کنند و نور دیدگان عزیز را که قاعدتاً دارای ژن برتر هم هستند به تحصیل علم و تأمین ثروت وادارند تا آن عناصر طلائی را به تلالو وا داشته و چنان در این عرصه‌ها بکوشند که شایسته گرین‌کارت شده باعث افتخار ملک و ملت شوند. اما سخنان رئیس جمهور در این جلسه در یکی دو مورد توجه من را جلب کرد؛ نخست آنجا که فرمودند مردم از وضعیت فعلی ناراضی هستند و ما هم بر آن واقفیم با بیان این موضوع به نمایندگان تفهیم کردند که لازم نیست شما ما را اینچنین در تنگنا بگذارید، ما از شرایط اقتصادی و گذران مردم مطلعیم و بر آنها اشراف داریم.
جای سئوال اینکه شما جناب رئیس دولت که به اتکاء آرای این مردم برای دومین بار بر کرسی ریاست قوه مجریه نشستید و از همان بار اول وعده‌های فراوان مکرر برای حل همه مشکلات دادید و حتی با در دست گرفتن کلیدی نمادین قاطعانه اظهار نمودید که کلید حل همه مشکلات را در دست دارید، چگونه است عملکردتان وفق وعده‌هایتان نبوده است؟
اکنون چه جوابی برای ۲۳ میلیون انسانی دارید که به شما عتماد کرده و رأی دادند؟ آنان به تدبیر شما دل‌خوش بودند و بارقه امیدی در درونشان درخشید؛ مردم شمای عالم دینی و عالم حقوقدان را بر دیگران رجحان و به شما روی آوردند؛ شما با ان ویژگی‌ها گناه نقص عهد و خلف وعده را چه از منظر دینی و چه دنیایی می‌دانید و می‌دانید که در پس پرده دستانی برای ناکارآمد جلوه دادن شما در کار است خود بهتر از هر کس بر این امر واقف هستید چرا به خاطر این و آن خود را قربانی کردید؟
به هر یاری که جان دادم به پاس دوستی
دشمنی‌ها کرد با من در لباس دوستی
کوه پابرجا گمان می‌کردمش دردا که بود
از حبابی سست بنیان‌تر اساس دوستی
بس که رنج از دوستان باشد دل آزرده را
جای بیم دشمنی دارد هراس دوستی
حال که چنین است و خود شما هم می‌دانید که مردم ناراضی هستند چرا اجازه بروزش را نمی‌دهید؟
چرا راضی می‌شوید که با مشت آهنین با این مظلومان دچار فقر مواجه شوند؟
باور بفرمائید ناتوانی شما در حل مشکلات و توانایی دیگران در سرکوب مردم همه و همه به ضرر نظام است و وجاهت آن را ذایل یا حداقل خدشه‌دار می‌کند.
نکته دومی که در سخنان جناب رئیس جمهور توجه مرا جلب کرد درخواست کمک از دیگران برای حل مشکلات اقتصادی بود، مسلماً نظر جناب رئیس جمهور قوای مقننه و قضائیه نیست زیرا اولاً ما در کشور، خلاء قانونی برای برقراری سیستم سالم اقتصادی و برخورد با متخلفین نداریم که نیاز به وضع قوانین و تطبیق آن با عملکردها باشیم؛ ثانیاً جلسات هماهنگی سران سه قوه با هم مرتباً برپا و در پایان هر جلسه رؤسای سه قوه از هماهنگی کامل سخن می‌گویند، ثالثاً اداره اقتصاد مملکت در دست قوه مجریه است و دو قوه دیگر در آن دخالتی ندارد؛ لذا باید این دیگران را در قالب و قواره‌های دیگری یافت که چنان توانی دارند که دولت برای انجام اصلاحات اقتصادی نیاز به آنها دارد این دیگران را ما به صورت علنی نمی‌شناسیم اما نیک می‌دانیم که کانون‌های پر قدرت و ثروتی هستند که قانون را به میل خود تفسیر و از این تعبیر برای خویش قانونی نانوشته تدوین و بر اساسش در سیاست و اقتصاد و فرهنگ این مملکت دخالت و همیشه در پی افزایش قدرت و ثروت و گسترش دایره نفوذشان بوده‌اند؛ لذا در امور مملکت هم دخالت می‌کنند این کانون‌ها که نامهای گوناگونی بر آنها نهاده‌اند در عین حال دارای مصونیت آهنی هم هستند و هیچ کس را یاری دخول در حریمشان نیست به همین خاطر جناب رئیس جمهور از آنها دعوت به همکاری می‌کند اما آیا این امر تحقق می‌یابد؟
گمان نمی‌کنم زیرا هر اقدام برای ایجاد اقتصاد سالم به پیش‌زمینه شفاف‌سازی نیاز دارد و این امر همان چیزی است که آن (دیگران) نمی‌خواهند و مهم‌تر اینکه اگر این دیگران بیایند و دولت را در حل مشکلات یاری و کارها بر محور بهبود بچرخد دولت موفق و مردم راضی می‌شوند و این چیزی نیست که دولت‌های در دولت به آن راضی باشند لذا امید چندانی به این دستان بیضا نیست که به در آیند و سحر مشکلات را باطل کنند. با تمام این اوصاف خروجی جلسه‌ای که از ابتدا هم انتهایش معلوم بود چیست؟
هرچند حضور رییس جمهور در خانه ملت را می‌توان چون سوپاپ اطمینانی تلقی کرد که با شدت و حدت از مشکلات گقتند و تشریح فرمودند و انشاء و املاء دولت را غلط‌گیری و نمره ردی به آن دادند تا بخشی از نارضایتی‌ها در مقام حرف جواب خویش را بیابند و مسکنی باشد از برای مرضی حاد و مزمن تا موقتاً آلام اندکی تسکین مصنوعی یابد اما این موجب سلب مسئولیت از رئیس دولت نمی‌شود؛ مقامی که اختیارات ویژه دارد؛ مسئولیت اجرای قانون اساسی بر دوشش است و بخش اعظم اعتبارات و بودجه در دست اوست. نکته پایانی اینکه اگر با تمام مواردی که ذکر شد قادر به انجام وظیفه‌ای که قانون بر دوشش گذاشته است نیست به احترام رای ملت صحنه را خالی کند و کلید حل مشکلات را به کلیددار واقعی بسپارد.
در دام حادثات ز کسی یاری مجوی
بگشا گره به همت مشکل گشای خویش
سعی طبیب موجب درمان درد نیست
از خود طلب دوای دل مبتلای خویش

ناصر کانی سانانی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...