رفتن به بالا

روزنامه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی رۆژان

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۴ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 13 November

  • روزنامه روژان

    صاحب امتیاز و مدیر مسوول: سلیمان الله‌مرادی

    ..............................................................

    نشانی: سنندج - میدان آزادی - انتهای کوچه سجادی (کوچه رزان) - پلاک ۱۱۵

    کد پستی: ۳۳۹۵۳-۶۶۱۳۷

    ..............................................................

    تلفن: ۳۳۲۳۸۵۴۵-۰۸۷

    ای‌میل: info@rojanpress.com

    کانال تلگرام: rojanpress@


اوقات شرعی

  • پنجشنبه ۳ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۰
  • کد خبر : 4422
  • هفته‌نامه روژان
  • چاپ خبر : ۲۷۰ بار دنده یک
از مریوان تا سنندج؛

۲۷۰ بار دنده یک

ساعت ۸ صبح روز ۱۸/۰۷/۱۳۹۷ به قصد انجام پاره‌ای امور اداری از مریوان به طرف سنندج حرکت کردم. بعد از گذشت ۳ ساعت و ۱۰ دقیقه!! آن هم با چه دلهره و ریسک سبقت‌های آنچنانی به سنندج رسیدم. خارج از این مباحث عاطفی، آیا رواست که جادهای بین شهری (مختص دو شهرستان مریوان و سروآباد، […]

ساعت ۸ صبح روز ۱۸/۰۷/۱۳۹۷ به قصد انجام پاره‌ای امور اداری از مریوان به طرف سنندج حرکت کردم. بعد از گذشت ۳ ساعت و ۱۰ دقیقه!! آن هم با چه دلهره و ریسک سبقت‌های آنچنانی به سنندج رسیدم. خارج از این مباحث عاطفی، آیا رواست که جادهای بین شهری (مختص دو شهرستان مریوان و سروآباد، منتهی به گمرک و در نتیجه خارج از کشور) و آن هم از مهمترین شهرستان‌های استان با آن همه حجم واردات و صادرات خارجی، با آن همه درآمد از گمرگ باشماق چنان جادهای داشته باشد. آیا شایسته است؟ و در کدام یک از شهرهای ایران (با ادعا می‌توان گفت، هیچ‌کدام از جاده‌های ایران پهناور) چنین جاده‌های بین شهری وجود دارد که از شهری به شهری دیگر آن هم با مسافت ۱۲۸ کیلومتری، ۳ ساعت و ۱۵ دقیقه هدر رفت وقت و هزینه در بنزین داشته و تردد بیش از اندازه‌ی ماشین سنگین راننده را مجبور کند که ۲۷۰ بار دنده را تا حد دنده یک پایین آورد. آهسته در حد توقف. تازه بعد از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه رانندگی با دنده یک و دو در جایی که هیچ خطری نداشته باشد و بخواهی سبقت بگیری؛ پلیس رانندگی و جریمه!! (راهور) با کمین‌های آنچنانی که انگار مترصد شکار هستند و در پیچ‌های خطرناک جاده سربازان وطن را تفنگ به دوش میان درختان بلوط یا لای درز سنگ‌ها به کمین نشانده تا رانندگان خسته و اعصاب در هم ریخته از صف‌های طولانی انتظار پشت تانکرهای حمل نفت و تریلی‌های… به دام اندازند؛ جریمه بشی.
به همین جهت است که چنین جادهایی آنقدر بحران‌ساز شده‌اند. پیچ‌های آنچنانی، تردد بیش از حد ماشین‌های سنگین که گاه صف طولانی آنها به یک کیلومتر هم می‌رسد، رفتار نه در خور پلیس راهنمایی و رانندگی و در نهایت، خطاهای انسانی، منجر به وقوع هر چند بار حوادث ناگوار می‌شود. آییننامه‌های ایمنی جاده‌ها می‌گویند؛ ایمنی در رانندگی از سه بخش انسان، جاده و خودرو تشکیل شده است؛ اما نقش و تاثیر آنها در بروز و پیشگیری از تصادفات، یک نقش کاملاً ترکیبی است. باز بر اساس آمار، عامل انسانی نقش پررنگ و محوری را در شکل‌گیری تصادفات جاده‌ای ایفا می‌کند و اساساً بین خودرو، انسان و جاده، هوشمندترین عامل که دارای قوه تصمیم‌گیری در مورد چگونگی به‌کارگیری دو عامل دیگر است، انسان بوده و این بشر است که با توجه به شرایط جاده و وضعیت خودرو، می‌تواند تصمیم بگیرد با چه سرعتی براند. اما باز این مورد در جاده‌های استانداردی است که رعایت اصول اصلی احتیاط و استاندارد جاده‌ها رعایت شده و حجم تردد خودرو در آن رعایت شده باشد و نه جاده‌ی مریوان سنندجی که حجم تردد ماشین‌های سنگین در آن از فوق اضافه بالاتر رفته است.
تمام مطالعات انجام شده در دنیا بر روی سه عامل یاد شده انجام شده است، این در حالی است که در خصوص جاده مریوان سنندج باید عامل چهارم را تردد بیش از حد ماشین سنگین و علاوه بر آن، عدم همکاری لازم پلیس راهور در ساماندهی مرتب و با برنامه تردد ماشین‌های سنگین اعلام نمود. بحرانی عیان که لابلای تصمیماتِ نگرفته‌ی مدیرانی کارآمد، متخصص و متعهد!! گم شده است. زیرا در صورت مهیا بودن استاندارد تمام شرایط از خودرو!! و انسان گرفته تا جاده!!، باز با تردد خودوری بیش از حد مجاز، هر روز شاهد حوادثی سنگین از آن دست حوادثی می‌باشیم که روزانه شاهد آنها هستیم و چند روزه با مهر سکوت و بی‌تفاوتی از کنار آنها می‌گذریم. تراژدی سیاه و نامیمون اما قابل پیشگیری جان‌هایی که چه تلخ با ثمن بخس در جاده‌ی مریوان سنندج قربانی ناهنگام تصمیمات ناگرفته‌ی مدیران دلسوز! می‌شوند؛ چیزی که هیچ وقت قابل برگشت نیست. تراژدی سوانحی قابل پیشگیری که بسیار فراتر از آسیب‌های مادی و مالی است.
بر اساس تحقیقات انجام شده در سال ۲۰۱۸ جاده سیچوان چین ششمین مسیر خطرناک در دنیاست. یکی از نکات جالب توجه در مورد این جاده، دید کم رانندگان است، به دلیل پیچ و خم‌های زیاد و تند این جاده بسیاری از راننده‌ها نمی‌توانند فاصله زیادی را ببینند و در همین حال باید توجهشان تماما به جاده باشد به همین خاطر اگر تنها یک لحظه کند یا تندتر رانندگی کنند امکان رخ دادن فجایع بزرگی وجود دارد. اما جاده مریوان سنندج دست کمی از آن ندارد.
درست است که رانندگی یک مهارت است؛ اما راننده بودن در جاده‌ی مریوان سنندج به چیزی بیش از مهارت در رانندگی نیاز دارد و آن شانس زنده ماندن تا انتهای مسیر است. بدا به حال ما.

کورش امینی

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت روژان

نگاهی به سوانح دلخراش جاده‌ای در راه‌های استان کردستان

گوش‌هایی که نمی‌شنوند و چشم‌هایی که نمی‌بینند

بامداد سەشنبه ۲۰ تیر درحالیکه غالب مردم براساس نظم و گردش شبانەروز در بستر خواب بودند جمعیتی از شهر سنندج، به اقتضای نیاز و کار ضروری عزم سفر کردند تا در این گردش روزگار به نیازهای خود پاسخ دهند اما انگار مقدر چنین بود که به مقصد نرسند و در همان ابتدای سفر راهی دیار باقی شوند. حادثه دلخراشی که به سبب ارتباطات پیشرفته و شبکەهای اجتماعی خواب را در همان نیمەهای شب از چشم هموطنان ربود و به خبر اول خبرگزاری‌های ایران تبدیل شد، به گونەای که سه روز عزای عمومی اعلام شد و مقامات کشور از رئیس جمهور و رئیس مجلس گرفته تا بسیاری از وزرا و شخصیت‌های مطرح کشور با صدور پیامهایی به ابراز همدردی با مردم داغدار کردستان پرداختند و  روز پنجشنبه نیز خبر آن در صفحه اول همه روزنامەهای سراسری قرار گرفت. مرگ دست کم ۱۱ نفر که به سبب نوع حادثه قلب بسیاری‌ها را جریحەدار کرد. نکته حائز اهمیت در این رویداد تلخ ایجاد موجی از حزن و اندوه در عرصه استانی و ملی بود که اگر نبود این ابراز همدردی‌ها شاید تالم ناشی از آن برای  خانواده‌های داغدار قابل تحمل نبود. اما پیرامون این سانحه نکاتی قابل تامل است که بیان آن ضروری به نظر می‌رسد: ۱- تلنگری بود به مسوولان که هشدار رسانه‌ها و کارشناسان را جدی بگیرند. نقطه وقوع حادثه به عنوان مکانی حادثه خیز بارها مورد نقد قرار گرفته بود اما دریغ از یک پاسخ منطقی! ۲- بارها گفتیم و بار دیگر تکرار می‌کنیم، مردم کمبودها و ناملایمات را تحمل می‌کنند اما بی‌توجهی، اهمال، فخرفروشی و بی‌عدالتی ازسوی مسئولان را تحمل نمی‌کنند. شکی نداریم که با هزینه چندبرابرهم که شده این مسیر تحت فشار افکارعمومی در کوتاه‌ترین زمان اصلاح خواهد شد، همچنانکه قطعه‌ای از مسیر راه سنندج- حسین آباد، در سال 1382 پیش پس از واژگونی تانکر حامل مواد شیمیایی MTBE و سرازیر شدن مواد آن به داخل آب سد قشلاق بلافاصله اصلاح شد، آیا بهتر نیست قبل از وقوع حوادث تلخ و تحمیل هزینه‌های بسیار گوشها را بروی انتقادات بگشایند و اینقدر بیخیال نباشند. حتما باید جان چند نفر گرفته شود تا معبری حادثه خیز اصلاح شود؟ 3- بارها از تردد تانکر‌های نفتکش در جاده‌های کردستان به عنوان ارابەهای مرگ و کابوس نام برده شده است و سال‌هاست واژگونی تانکر‌ها که نفت و مشتقات نفتی عراق را از طریق جاده‌های باریک و ناامن کردستان به ویژه مریوان و سنندج به ایران می‌آورند یا محصولات نفتی فراوری شده مانند بنزین و گازوئیل را به آن کشور منتقل می‌کنند، همچون کابوسی مردم و محیط زیست منطقه کردستان را تهدید می‌کند. گفته می‌شود در سوآپ نفتی ایران و عراق روزانه ۳۰ تا ۶۰ هزار بشکه نفت خام از طریق مرز به پالایشگاه‌های کرمانشاه، شازند، تهران و تبریز انتقال داده می‌شود و ایران معادل آن را در بنادر صادراتی جنوب تحویل مشتریان عراق می‌دهد. آمار تردد روزانه از ۶۰ تا ۴۰۰ کامیون در محور مریوان – سنندج که یکی از باریک‌ترین و ...